تاموکسیفن tamoxifen، دارویی که درحال حاضر برای درمان سرطان پستان به کارمی‌رود، دربیماران ایمونوکامپرومایزدimmunocom promised patient، قارچ‌هایی را ازبین می‌برد که سبب بروزعفونت مرگبار مغز می‌شوند. این یافته به پیدایش داروهای تازه برای یک بیماری منتهی خواهد شد که بیش از سل سبب مرگ بیماران HIV/AIDS می‌شود.
این مقاله در نشریه‌ی ®mBio ارگان انجمن میکروبیولوژی آمریکا انتشار یافته است.
این تحقیق راه را برای انجام بررسی‌های حیوانی بیشتر در‌این زمینه باز می‌کند که آیا می‌توان از تاموکسیفن به‌عنوان دارو در‌این زمینه استفاده کرد و به دانشمندان امکان می‌دهد داروهای تازه‌یی در ارتباط با تاموکسیفن طرح ریزی کنند تا تأثیر ضـــدقارچی بـــهتری داشته باشد.
کریپتوکوکوز cryptococcosis، یکی‌از فراوان‌ترین عفونت‌های قارچی انسان است و در سراسر جهان هرسال موجب بروز یک میلیون عفونت جدید و 620.000 مرگ می‌شود. این بیماری اصولاً در افــرادی دیـده می‌شـود که با HIV/AIDS زندگی می‌کنند و دراین جمعیت بیش‌از سل سبب مرگ می‌شود. این بیماری یا به‌صورت پنومونی یا عفونت مغز مـــوسوم به مننگوآنســـفالیت تظاهر می‌کند.
درمان طلای استاندارد این عفونت، ترکیبی از آمفوتریسین‌B و 5ـ فلوسایتوزین است. ازاین داروها نخستین بار در اواخر دهه‌ی‌1950 و وقتی مورد استفاده قرارگرفت که پنی‌سیلین آنتی‌بیوتیک انتخابی بود. در درمان این بیماری تا نیم‌قرن، بهبود اساسی دیده نمی‌شد و دربسیاری مناطق جهان نیز که بیشتر نیاز به دارو بود، درمانی وجود نداشت.
در مناطقی از جهان هم که درمان طلای استاندارد موجود نبود مثل منطقه‌ی زیر صحرای آفریقا، داروی انتخابی فلوکنازول fluconazole بود زیرا در همه‌جا یافت می‌شد و ارزان هم بود. متأسفانه این دارو تأثیر بسیار کمی داشت زیرا در واقع قـــــارچ را از ‌بین نمی‌برد.
اخیراً علاقه نسبت به استفاده‌ی مجدد از داروهای قدیمی برای درمان بیماری‌های تازه به‌عنوان راهی برای ایجاد روش‌های درمانی تازه و سریع‌تر روبه افزایش گذاشته است. محققان در‌این‌زمینه، مجموعه‌ی بزرگی از داروهای قدیمی را غربالگری کرده تا داروهایی بیابند که کریپتوکوکوس را می‌کشد و دراین میان تاموکسیفن را دوباره کشف کردند. برای تعیین این مسأله آیا ملکول‌های دارو دارای فعالیت امیدوار‌کننده علیه کریپتوکوکوس هستند چه به‌تنهایی و چه همراه سایر داروهای ضد‌قارچ مانند فلوکنازول آزمون‌های میکروبیولوژی بالینی انجام شد. ترکیب تاموکسیفن و فلوکنازول سینرژیستیک است یعنی این مجموعه نسبت به هریک از دو دارو 4‌بار فعال‌تر است.
دراین پژوهش ثابت شده است که تاموکسیفن به‌همان طریقی که علیه سرطان پستان تأثیر می‌کند سبب از‌بین‌رفتن قارچ نمی‌شود، اما پروتئین‌های مرتبط با کالمودولین calmodulin را مهار‌می‌کند که یک پروتئین مهم پیوندی با کلسیم است. پژوهشگران دریافته‌اند که با ایجاد تغییراتی درتاموکسیفن درجهت بهبود قدرت این دارو در تداخل باکالمودولین قدرت از‌بین‌بردن کریپتوکوکوس با تاموکسیفن بهبود یافته است.