نتایج پژوهش پیشین حاکی ازآن بود که عواطف بر غذاخوردن تأثیر میگذارد و درواقع خلقوخوی منفی و خلق وخوی مثبت به ترجیح دادن انواع مختلف غذاها منتهی میشود.
بهعنوانمثال اگر کسی باید میان انگور یا شیرینی شکلاتی، یکی را انتخاب کند، کسی که دارای خلق خوب است انگور را انتخاب میکند حال آنکه شخص دارای خلق بد دومی را انتخاب خواهد نمود. در این پژوهش به چرایی این مطلب توجه شده است چرا وقتی کسی دارای خلق بد است، برای خوردن، تنقلات را انتخاب میکند و چرا وقتی کسی حال خوبی دارد، غذای سالم را برمیگزیند؟
برای رسیدن به این «چرا» نظریههای تنظیم عاطفی (چگونگی واکنش افراد نسبت به خلق و عواطف) و سازهی زمانی (دورنمای زمان) برای توجیه انتخاب غذا تلفیق شد.
ازنظر مفهوم، وقتی انسان احساس ناراحتی میکند یا بدخلق است، میداند که چیزی درست نیست و روی چیزی تمرکز میکند که نزدیک به اینجا واکنون است.این فرض به اثبات رسیده است که این نوع تفکر انسان را به تمرکز در کیفیات حسی روی غذاهایمان میرساند و نه به چیزهایی که مجردترند مثل چگونگی مغذی بودن غذا.
براساسی مشابه، بنابه فرضی که به اثبات رسیده است وقتی انسان خوشخلق است، مسایل به نظرش خوب میآید و از این مسایل دورنمای تصویری بزرگی حاصل میشود. این نوع تفکر به انسان امکان میدهد بر منظرهای مجردتر خوراکیها ازجمله چگونگی سالم بودن آنها تمرکز کند.
این فرضیهها در چهار تجربهی آزمایشگاهی مورد بررسی قرارگرفته است. در بررسی نخست، تأثیر خلق مثبت بر ارزیابی غذاهای سالم و قابلاغماض با بررسی211نفر از جامعهی محلی والدین آموزگاران انجام گرفت. سپس این مسأله مورد بررسی قرارگرفت که آیا افراد دارای خلق منفی که داستان غمناکی هم خوانده بودند غذاهای قابل اغماض را مثبتتر ارزیابی میکنند و آیا افرادی که دارای خلق مثبت هستند حاکیاز میل به سالم ماندن در سن پیری است. تعداد 315 دانشجو دراین بررسی شرکت کردند. در بررسی سوم، شامل 151دانشجو، تمرکز شرکتکنندگان بر زمان حال درمقابل زمان آینده همراه خلق، مختل شد و چگونگی غذای مصرفی سالمتر و قابلاغماض اندازهگیری شد. برای بهدستآوردن بینش مستقیمتر نسبت به جریان زمینهساز، بررسی چهارم شامل 10دانشجوی دانشگاه بهصورت اختصاصی برافکار مرتبط با انتخاب غذا متمرکز بود و مزهی حسی در مقابل منافع تغذیه افتراق شد.
درنهایت،یافتههای تمام بررسیها ترکیبشده و ثابت شد افراد برحسب خلق خوب یا بد بهترتیب غذای سالم یا قابل اغماض را انتخاب مینمایند. این یافتهها حاکی ازآن است که انتگرال دورنمای افق زمان، نشان میدهد افراد دارای خلق مثبت که غذای سالمتر را انتخاب میکنند غالباً درمورد منافع آتی سلامتی بیش ازافراد دارای خلق منفی فکر میکنند زیرا افراد اخیر بیشتر بر مزهی فوری و تجربهی حسی توجه دارند.
درنهایت، مشخصشد درافراد دارای خلق منفی، انتخاب غذا تحتتأثیر سازهی زمانی است و این حدس را پیش میآورد که تلاش در تمرکز بر چیزی غیراز حال سبب کاهشمصرف غذای قابلاغماض میگردد.
