هپاتیت خود ایمنی یا هپاتیت اتوایمیون ، یکی از دلایل ابتلا به هپاتیت مزمن است. در این بیماری سیستم ایمنی بدن به سلول های کبد هجوم برده و در صورت عدم اقدام لازم ، سبب بروز اختلال در کبد می گردد. حال در این شرایط اگر تصمیم به بارداری در زنان مبتلا به هپاتیت خودایمنی نیز شرایطی حساس را به وجود می آورد که باید با نظارت متخصص زنان و متخصص کبد صورت پذیرد، کنترل بیماری و مصرف دارو در حین بارداری از مواردی است که به طور حتم باید بدان توجه گردد.

هپاتیت خودایمنی

از مشکلات پیش روی افراد جوانی که دچار هپاتیت خودایمنی می‌شوند، بارداری است . در زنانی که همسرشان به این بیماری دچار گردیده ، بارداری بلامانع است ، اما در زنان مبتلا به هپاتیت خودایمنی، پاسخ این پرسش که آیا می توان باردار شد یا خیر به چند عامل بازمی‌گردد.

- آیا بیماری کنترل شده است؟

-چه مدت از زمان درمان گذشته است؟

- آیا سیروز کبدی وجود دارد یا خیر؟

بارداری در صورت فعال بودن بیماری ممنوع است:

باردای در شرایط فعال بودن بیماری می‌تواند برای جنین و مادر خطرناک باشد. البته در خانم‌هایی که بیماری آنها خاموش شده و شدت آسیب کبدی کم است، مشکلی جهت بارداری وجود ندارد و بیشتر آنها در طی دوران بارداری مسئله جدی نداشته و می توانند فرزندان سالمی را به دنیا آورند.

اما در برخی مطالعات، شیوع نارس بودن نوزاد، کم‌وزنی و سایر مشکلات جنینی در نوزادانی که از مادران مبتلا به هپاتیت اتوایمیون به دنیا آمده‌اند، کمی بیشتر از جمعیت کلی گزارش شده است. به همین دلیل این مادران باید در طول بارداری و چندین ماه پس از زایمان پیگیری‌های دقیق و منظمی داشته باشند.

مصرف دارو در حین بارداری:

مصرف داروهای «پردنیزولون» و «آزاتیوپرین» در دوران بارداری پیشنهاد نمی گردد و در صورت مصرف ، حداقل میزان آن مورد استفاده قرار گیرد. در ارتباط بودن پزشک کبد، پزشک زنان و بیمار موضوع بسیار مهمی است.

موضوع قابل اشاره دیگر نیز قطع دارو در حین دوران بارداری است که می‌تواند سبب شعله‌ور شدن بیماری گردد. تا چند ماه پس از زایمان نیز خطر شعله‌ور شدن بیماری وجود دارد.

تغییر نوع دارو در سه ماهه آغازین و سوم بارداری یکی از تصمیمات مهم‌ پزشکان در حفظ سلامت مادر و کودک می باشد . انجام آزمایشهای مکرر در طی بارداری و پس از زایمان بسیار مهم است. بنابراین توصیه می گردد که در این دوران به طور مرتب به پزشک خود مراجعه نموده؛ چرا که ممکن است جهت جلوگیری از شعله‌ور شدن بیماری و بروز عوارض، نیاز به تغییر میزان و تعداد دارو باشد.