یک مرد 32 ساله با تنگی نفس و هموپتیزی به بخش اورژانس مراجعه کرد.
درمعاینهی جسمی بهصورت اتفاقی ندولهای متمایل بهرنگ زرد در اسکروتوم دیدهشد (پانلA). این مرد میگفت این ضایعات طی 12سال گذشته ایجاد شدهاست. ضایعات بدوندرد بوده و بهتدریج بزرگشده و سفت بودند و باتشخیص بالینی کلسینوزاسکروتوم سازگار بودند.در تصویرسازی تقویت شدهی توموگرافی کامپیوتری(CT) آمبولیهای متعدد ریه دیدهشد و درمان با آنتیکواگولان سیستمی شروعشد. در تصاویرCT لگن بهصورت اتفاقی تودههای متعدد کلسیفیه در بافت زیر جلدی اسکروتوم مشاهده شد که قطرشان 3 تا 8 میلیمتر بود (پانلB، پیکان). این حالت نادر و خوشخیم با علت نامعین بهطور مشخص از نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع میشود و در فقدان ناهنجاریهای متابولیسم کلسیم و فسفات بروز میکند (مقدار هردو مورد در سرم درحدود طبیعی بود). با گذشت زمان اندازه و تعداد این ندولها رو به افزایش میگذارد و ممکناست متحمل تجزیه شده و یک مادهی گچ سفید رنگ ایجاد نماید. اندیکاسیون اصلی برای اکسیزیون جراحی این ضایعات، ظاهر نازیبای آنها است. این بیمار که دارای تراز کلسیم و فسفر طبیعی بود. گزینهی درمان آمبولی ریه و مشاهدهی سادهی کلسینوز اسکروتوم بود.

N Engl J Med 2011 Aug 18;365:647