نوشتاری به مناسبت روز جهانی معلولان تقدیم به هموطنان آسیب دیده در زلزله اخیر
«خدمت به معلولین خدمت به نبی اکرم(ص)است».
این جملهای گهربار از بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی است که نشاندهنده اهمیت خدمت به این قشر از جامعه میباشد و از این منظر باید سرلوحه کار تمامی مسئولان قرار گیرد ولی این طور نیست؛ جامعه معلولان که بنابر امار رسمی سالانه ۲۰ الی ۳۰ درصد به جمعیت آنان اضافه می شود با مشکلات بسیار و حتی ابتدایی در جوامع پیشرفته دست و پنجه نرم میکنند و انگار کسی نیست که برای حل این مشکلات گامی بردارد! وجود فضای مناسب رفت و آمد، امکانات تفریحی و ورزشی و تسهیل شرایط آموزشی از حداقل امکانات برای زندگی است که بیشتر معلولان از آن بی بهره اند. در این مطلب به اهم این مشکلات پرداختهام:
بزرگترین مشکل جامعه معلولان همچون سایر اقشار جامعه بخصوص جوانان، اشتغال است که در صورت حل آن پشتوانه رفاهی زندگی آنها تأمین و سایر مشکلات حل می شود. بر این اساس دولت باید با اولویت قرارد دادن حل مشکل اشتغال، گام بلندی در این حوزه بردارد. البته طبق قانون باید ۳۰ درصد از زمینه اشتغال زایی به معلولان داده شده است که این مهم در سالهای گذشته عملیاتی نشده و حق معلولان ادا نشده است. امید است دولت تدبیر و امید به دنبال حل مشکل اشتغال باشد. مناسب سازی فضا برای رفت و آمد معلولان و توجه به درمان آنان از دیگر مشکلات جامعه معلولان است که باید نگاه ویژهای نسبت به آن وجود داشته باشد. البته دولت تلاش کرده که در حوزه درمان تا حدی مشکلات را حل کند.
نبود سطح دسترسی و مناسب نبودن اماکن و معابر از مشکلات جامعه معلولان است که به همین دلیل آنها امکان تردد در مراکز اداری و تفریحی را به راحتی و بدون دردسر ندارند.
مشکل دیگر، تامین هزینههای درمان است که بیمه ها متقبل نمیشوند و در نهایت هزینه به دوش خانوادهها میافتد.
در حال حاضر قانون مصوب مجلس برای رفع مشکلات معلولان به درستی اجرایی نمیشود که یکی از این مشکلات، استخدام این قشر از جامعه است.
طبق قانون ۳۰ درصد از اشتغال کشور باید به معلولان اختصاص داده شود که به راحتی این قانون زیرپا گذاشته میشود. در این بین تسهیلات بانکی نیز به سختی به معلولان برای ایجاد شغل داده میشود.
مشکل مسکن و نبود امکانات رفاهی از دیگر مشکلات معلولان است، حال این که این قشر از جامعه به دلیل شرایط زندگی اش به راحتی از عهده مخارج زندگی بر نمیآیند و باید دولت برنامه مشخصی برای سامان دادن آنها بخصوص تامین مسکن داشته باشد. درمان این قشر از جامعه همچون افراد عادی است و برای آنها تسهیلات ویژهای در نظر گرفته نشده است و این در حالی است که باید مراکز درمانی خاصی برای معلولان وجود داشته باشد که امید است دولت کمکهای لازم حداقل در بعد تامین دارو و وسایل بهداشتی و درمانی آنها انجام دهد.
اصلاحیه قانون جامع حمایت از حقوق معلولان، در دولت به تصویب رسیده و به مجلس ارائه شده است. اجرای این قانون جامع در کشور با گذشت ۱۰ سال از تصویب آن با مشکلاتی مواجه بوده است. با تصویب این اصلاحیه و اجرایی شدن آن از سال آینده، بخش اعظم مشکلات معلولان رفع میشود. قانون قبلی حمایت از افراد دارای معلولیت دارای ۱۶ماده بود و بعد از بازنگری و بررسی در بهزیستی و وزارت کار و کمیسیون اجتماعی مجلس با ۶۳ ماده به هیأت دولت ارسال شد. در هر صورت، باید این قشر در تمامی عرصه های علمی، ورزشی، هنری و تحصیلی توانمند شوند.
اما نکته مهم بعدی فاجعه زلزله کرمانشاه بود که در آن تعداد زیادی از هموطنانمان دچار آسیبهای روحی و جسمی فراوان شدند که تعدادی ازاین آسیبها غیر قابل بهبود هستند.طبق گفته رئیس سازمان بهزیستی کشور تا کنون ۱۱۸ تن در جریان زلزله قطع نخاع شدهاند که تعدادی از این افراد کودکان هستند و طبق اعلام امدادگران، نیاز به ویلچر برقی دارند. مسئولان نباید این افراد را از یاد ببرند. چون آسیبشان پایدار است.
فراموش نکنیم که معیار رفاه در هر جامعه توانمندی معلولان آن جامعه است.
