«موسیقی بهطور مستقیم و بدونهیچ واسطهای به قلب نفوذمیکند».پژوهشهایپزشکی نیز خود مؤید این جمله میباشند و این موضوع نشانگر آن است که موسیقی کلاسیک سبب کاهش ضربانقلب و فشارخون میگردد. با این وجود، یک تحقیق جدید نشانمیدهد که اندکی«مداخله» ازسوی داروهای کنترل فشارخون، درکمک به قلب جهتیافتن ریتمطبیعی و سالم خود بسیار مؤثر میباشد.
بهنظرمیآید که ترکیب قدرت آرامشبخش موسیقی با تأثیرسودمند داروهای کنترل فشارخون همکاری زیبایی ایجادمینماید که ضربانقلب و فشارخون افراد مبتلابه فشارخون بالا را کاهشمیدهد. این مهمترین نتیجهٔ بهدستآمده از یک گروه بینالمللی پژوهشگران میباشد که اخیراً در نشریة Journal Scientific Report بهچاپ رسیده است.
درکتابی بانام موزیکوفیلیا(Musicophilia)، اثر ارتباط رشته موسیقی و پزشکی (الیورساکس) بیانگردیده که «تأثیر ژرف غیرقابلوصف موسیقی» اثردرمانی مفیدی بر قلب دارد. بررسیها حاکی از آن است که موسیقی میتواند فشارخون و ضربانقلب را کاهشداده و اضطراب و پریشانی افراد مبتلابه مشکلاتقلبی را تسکین بخشد.
اثر آرامشبخش موسیقی به همینجا ختمنمیشود. ثابت گردیدهاست که موسیقیدرمانی میتواند به قدرتانقباض قلب در زمینهٔ انقباض و خونرسانی به سراسر بدن کمک نماید. موسیقی کلاسیک و راک، سبب افزایش انعطافپذیری شریانها میشوند و گوش فرادادن به موسیقی حین عملجراحی موجب میگردد تا ضربانقلب،سرعت آرامتری داشتهباشد.
باوجود تمام تأثیرات فوقالعاده مثبت موسیقی برقلب، آیا این امکان وجوددارد که موسیقی بتواند تأثیر مثبت داروهای فشارخون را نیز افزایشدهد؟
این پرسش، محققان را به ادامة پژوهش واداشت؛ پروفسور والنتی و همکارانش تأثیرموسیقی بیکلام بر ضربانقلب و فشارخون افراد مبتلابه فشارخون بالای کنترلشده را موردارزیابی قراردادند. افراد مورد بررسی شامل ۳۷بیمار بودند که بهمدت حداقل۶ ماه و حداکثر یکسال، داروی کنترل فشارخون مصرف مینمودند.
بیماران پساز مصرف داروی معمولی کنترل فشارخون، بهمدت۶۰ دقیقه باگذاشتن گوشی به موسیقی گوش فرادادند. روز بعد، بیماران داروهای کنترل فشارخون خود را طبق معمول مصرف نموده و بازهم بهمدت ۶۰ دقیقه آرام مینشستند اما این بار گوشیهای خاموش را بهگوش خود میگذاردند. آهنگهایی که بیماران گوشمیدادند شامل موارد زیر بود: نسخههای پیانوی بیکلام Adele خوانندۀ انگلیسی، بهنام «Some one Like You» و «Hello»، نسخهٔ بیکلام«Amazing Grace» از Chris Tomlin و «Watermark» ازEnya.
گروه تحقیقاتی تغییرات ضربانقلب بیماران را ۲۰و۴۰و۶۰ دقیقه بعداز مصرف داروی کنترل فشارخون اندازهگیری نمودند.
ضربانقلب شرکتکنندگانی که به موسیقی گوش فرادادهبودند ۶۰دقیقه بعداز مصرف داروی کنترل فشارخون بهطور معناداری کاهش پیداکردهبود، درحالیکه وقتی به موسیقی گوش نداده بودند، ضربان قلب اصلاً کاهشی نداشت.
زمانیکه شرکتکنندگان درمعرض موسیقی بیکلام بودند، تأثیر دارو نیز برکنترل فشارخون بیشتر بود.
«تأثیر داروی کنترل فشارخون برضربانقلب با گوشسپردن به موسیقی افزایشمییابد».
دانشمندان به مکانیسمهای احتمالی میاندیشند که میتواند توضیحی برای این نتایج داشته باشد. آنها با اشاره به پژوهشهای پیشین خود اظهار نمودند: «مطابق با مشاهدات ما، موسیقیکلاسیک موجب فعالشدن دستگاه عصبی پاراسمپاتیک و کاهش فعالیت سمپاتیک میگردد. دستگاه عصبی سمپاتیک عامل تسریع ضربانقلب و افزایش فشارخون است، درحالیکه دستگاه عصبی پاراسمپاتیک برعکس آن عملمینماید.
بنابراین، پژوهشگران اینطور فرضمیکنند که موسیقی علاوهبر فعالسازی دستگاه عصبی سمپاتیک، موجب تحریک فعالیتحرکتی دستگاهگوارش و بالطبع تسهیل و تسریع جذب داروهای فشارخون میشود.
