۴ـ دستــهی چـهارم داروهای مُدر(Diuretics): درصورت لزوم میتوان با دوز پایین در دوران بارداری استفاده نمود. به دلیل انقباض خفیف حجم گردشخون، درمان با مدر ممکناست منجر به:
هیپراوریسمی و درنتیجه بیاعتبارشدن معیار سطح اسیداوریک سرم بیمار برای تشخیص پراکلامپسی تحمیلشده(Superimposed preeclampsia) گردد.
این داروها در موارد فشارخونهای حساس به نمک و یا در مشارکت با سایر داروهای فشارخون، کاربرد دارند.
داروهای مُدِر مثل:
Triamterene و Amiloride در یک تحقیق و بررسی کوچک، تراتوژنیک گزارش نشدند.
عوارض: بروز عدمتحمل قند (هیپرگلیسمی) و کاهش پتاسیــم خون (هیپوکالمی) Spironolacton، بهعلت اثر آنتیآندروژنیک آن قابلمصرف در دوران بارداری نیست.
۵ـ دستــهی پنــجم داروهای بــلوککننــدههایگیــرندهی سروتونین۲:
از این گروه Ketanserin در پژوهشهای حیوانی و انسانی که در تعداد کمی از بیماران و در استرالیا و آفریقای جنوبی بررسی گردیده، اثرات تراتونیک یافت نشده. این دارو ممکناست بیخطر و مفید در درمان:
1ـ فشارخون مزمن بارداری
2ـ پراکلامپسی
3ـ Hellep’s Syndrome باشد. اما توسطFDA هنوز تأیید نشده است.
۶ـ دستهی ششم داروهای گشادکننـدهی مستقیم عروق (Direct vasodilators): سردستهی این داروها هیدرالازین میباشد.
۱ـ هیدرالازین در درمان سریع و فـوری فشارخون خیـلیبـالا (urgent Control of Sever HTN) و بهعنوان داروی خط سوم در کنترل فشارخون مقاوم به درمان استفاده میشود.
این دارو بهعلت عوارض:
1ـ fetal distress
2ـ بروز عوارضی که نشانهی اکلامپسی را تقلید میکند، دیگر در بیشتر کشورهای اروپایی مصرف نمیگردد. عوارض مهم آن سندرم شبهلوپوس، ترومبوسیتوپنی و اثرات نئوناتال میباشد.
اَشکال دارویی:
خوراکی: قرص۱۰و۲۵ و۵۰میلیگرم
تزریقی: ۲۰mg/ml بهصورت تزریق وریدی بهکار میرود.
دیازوکسایـد: یک مشــتق Benzothiadiazine غیرمُدِر است که دارای اثر وازودیلاتاسیون مستقیم بسیار قوی است و بههمیندلیل در درمان کاهش سریع فشارخون بالا در بارداری استفاده میشود. اثرش خیلی سریعتر و درازمدتتر از اثر هیدرولازین است. بهعلت بروز عوارض ایسکمی مغزی، مرگ مادر و دیسترس جنینی از این دارو در بارداری، بهجز مواردی که فشارخون خیلی بالاست استفاده نمیکنند.
اَشکال دارویی:
خوراکی: بهصورت کپسول۵۰ و ۱۰۰میلیگرم
تزریقی: بهصورت ویال ۲۰میلیلیتری ۳۰۰میلیگرم (۲۰ml=۳۰۰ mg) میباشد.
۷ـ دستهی هفتـم داروهــای بازدارندهی آنزیــم تبدیلکنندهی آنژیوتانسین(ACEI & ACRA):
این دسته داروها بهعلت بروز عوارض بسیار شدید روی جنین مانند نارسایی شدید کلیه و آنوری، باعث مرگ جنین میگردند.
همچنین موجب بروز عوارضی مانند شبه سنـدرم پوتر (Potteros like Syndrome)، هیپوپلازی ریوی، کالواریا، IUGR، الیگوهیدرا منیوس و نیز مالفورماسیونهای شدید سیستم قلبیعروقی و مغزی بهویژه در ۳ماه اول میشوند. لذا مصرف این گروه داروها در بارداری قدغن است.
دستورالعملهای NIH جهت درمان فشارخون در حاملگی:
ابتدا باید دو پرسش اساسی:
1ـ اینکه چه میزان فشارخون را باید درمان کرد؟
2ـ هدفهای از پیش تعیینشده در درمان فشارخون چیست؟
را پاسخ داد.
در عمل، زمان شروع درمان فشارخون هنگامی است که فشارخون 100-90/150≤BP میلیمترجیوه است.
زمانیکه تشخیص فشارخون داده میشود، توجه به مسایلی ازقبیل:وجودپراکلامپسی، سن بارداری و همچنین سطح فشارخون بیمار در شروع دارو درمانی فشارخون بارداری، تأثیرگذار است.
پراکلامپسی:
1ـ اگر در ترم بروز کند:
• مادران به احتمال زیاد زایمان میکنند.
• اگر درمان فشارخون شدید نباشد، میتوان درمان آن را بهتأخیر انداخت.
• بعداز زایمان فشارخون را باید دوباره ارزشیابی نمود.
2ـ اگر دور از ترم بروز نماید:
• مراقبت مورد انتظار صورتگیرد.
• درمان فشارخون شدید شروعشود.
• باید فشارخون را بهطور ایمن و سلامت و با تجویز داروی خوراکی به مرز mmHg ۱۴۰/۰۹ رسانید.
زمانیکه درمان فشارخون در بارداری را انجام میدهید (در بیماران با پراکلامپسی)، مونیتورینگ جنین(EFM) برای وجود نشانههای دیسترس جنینی دراثر کاهش پرفیوژن جفتی ضروری است.
۳ـ اگر قبل از هفتهی۳۴ بارداری بروز کند:
• Bed Rest
• مونیتورینگ جنین و مادر در بیمارستان
• ارزشیابی روزانه برای مراقبت خاص جنین و مادر:
الف ـ کنترل فشارخون و آزمایشهای خون مادر
ب ـ کنترل سلامت جنین
• زایمان زود هنگام ممکناست اگر وضعیت بحرانی گردید صورتگیرد.
