ویتامینC یا اسیدآسکوربیک ascorbic acid یکی ازمواد مغذی اساسی است ومی‌توان مقدار بسیار زیادی از این ویتامین را مورد استفاده قرار داد.
ویتامینC، ویتامینی محلول درآب است و برای رشد ونمو طبیعی لازم است. ویتامینC به جذب آهن در بدن کمک می‌کند.
از‌آنجا که بدن انسان، قدرت تولید یا ذخیره‌ی‌ ویتامینC ندارد، از ایـن جهت مهـم اسـت کـه ویتامینC را درجیره‌ی‌غذایی موجود باشد. برای بسیاری از افراد، یک پرتقال بزرگ، یک ظرف توت‌فرنگی(حدود 165گرم) یا فلفل قرمز یا کلم‌بروکلی خورد شده، مقدار کافی ویتامینC روزانه را تأمین می‌کند. مقدار اضافی ویتامینC از ادرار دفع ‌می‌شود.
در ‌بزرگسالان، مقدار توصیه شده‌ی مصرف در جیره‌ی‌غـذایی ویتامینC برابر65 تا90 میلی‌گرم در روز است وحد بالایی مقدار مصرف این ویتامین برابر2000 میلی‌گرم در روز است. با وجودی که به نظر نمی‌رسد مصرف بیش‌ازحد  ویتامینC در جیره‌ی‌غـذایی مضر بوده و به بدن صدمه بزند ولی استفاده از مکمل‌های مگا دوز ممکن است سبب بروز نشانه‌های زیرشود:
اسهال
تهوع
استفراغ
سوزش سردل
نفخ وکرامپ شکم
 سردرد
بی‌خوابی
سنگ کلیه
باید به خاطر داشت که یک جیره‌ی‌غذایی سالم، حاوی مقدار کافی ویتامینC، برای بسیاری افراد است.
ویتامینC دارای منافع متعددی است ازجمله می‌توان تأثیر متوسط آن را درمقابله با سرماخوردگی نام برد. نتایج پژوهشی که اخیراً انجام شده حاکی از یک منفعت بالقوه‌ی دیگر ویتامینC است. طی انجام یک بررسی دربیماران بستری شده در بیمارستان، که غالباً نسبت به افراد طبیعی دارای ویتامینC کمتری هستند، پژوهشگران پس از تجویــز ویتامینC، مشاهده کردند خلق وخوی بیماران بهبود یافته است.
ممکن است ارتباط میان ویتامینC و خلق‌وخو شگفتی برانگیز باشد ولی باید گفت که دور از دسترس نیست. افراد دچار کمبود ویتامینC، غالبا احساس خستگی یا افسردگی دارند. افزون براین، ازنتایج بعضی بررسی‌های انجام شده چنین برمی‌آید که ویتامینC دارای آثار تعالی برخلق است. بنابراین، این مسأله با معنا می‌شود که ویتامینC بر اخلاق تأثیر دارد ولی دراین مورد باید پژوهش بیشتر انجام ‌گردد.
درضمن باید از میوه‌ها و سبزی‌های سرشار از ویتامینC استفـ اده کرد. اگر از مکمــل‌ ویتامینC هم استفاده می‌شود، باید سعی شود که ورودی ویتامینC به بدن، بیش از2000 میلی‌گرم نباشد و به هرحال پیش ازمصرف هر نوع مکمل‌باید از پزشک نظر خواست.