فلورانس نایتینگل (1910ـ1820 میلادی) که به‌بانوی چراغ به‌دست مشهور شد، نخستین مدرسه‌ی پرستاری با اصول علمی را بنا نهاد. او دریک خانواده‌ی انگلیسی به‌دنیا آمد. پدرش ویلیام‌ادوارد‌شور نام داشت. در مکتوبات خانم نایتینگل آمده‌است که «ازکودکی برای خدمت به بیماران و بی‌پناهان الهاماتی ازسوی خداوند به قلبم می‌رسید». علاقه‌ی وافر به درمان دردمندان و کمک به آنان ازکودکی در او وجود داشت. این عشق و  علاقه به مداوا و مراقبت از مجروحان وبیماران، موجب نجات‌جان هزاران بیمارشد. خانم نایتینگل در راهی پای فشرد که منجر به تنظیم قواعد و اصول بخشیدن به مراقبت از بیماران شد. سال‌1853 میلادی دولت روسیه‌ی تزاری به امپراتوری عثمانی (سیاسیون اروپا، امپراتوری عثمانی را به مرد محتضر تشبیه کرده بودند) حمله کرد. دولت‌های فرانسه و انگلستان منابع خود را درخطر می‌دیدند و ازگسترش قلمروی روسیه‌ی تزاری بیمناک بودند. دراین جنگ به نفع امپراتوری عثمانی دخالت نمودند. این منازعات به «جنگ کریمه» معروف شد. پس از آغاز عملیات نظامی وبالا رفتن آمار مجروحان و کشته‌شدگان، روزنامه‌های انگلیس به انعکاس اخبار وضعیت مجروحان پرداختند. وضعیت مراقبت از مجروحان‌جنگ، اسفبار بود. فقط بیست نفر جهت مراقبت از مجروحان در جبهه حضور داشتند.
بیمارستان نظامی به‌مفهوم کنونی (بیمارستان صحرایی جهت مداوای مجروحان جنگی) وجود نداشت. وسایل درمانی تقریباً موجود نبود. فلورانس نایتینگل تصمیم به کمک به مجروحان و دردمندان گرفت و به‌اتفاق سی‌وچهار خانم عازم مناطق جنگی جهـت کمک بــه‌مجـــروحان جنگی شد.
به‌دلیل حجم بالای مجروحان، خانم نایتینگل سخت کار می‌کرد و سرانجام به‌یک بیماری تب‌دار (احتمالاً مالاریا یا تیفوس) مبتلا شد. خانم نایتینگل برای جلوگیری ازهدر رفتن وقت سربازان یک«اتاق مطالعه و بازی و سرگرمی‌های سالم» هم درست نمود. یکی‌از اقدامات خانم نایتینگل جستجوی مجروحان باقی مانده درمیادین جنگ بود که این کار را شبها انجام می‌داد. برای جستجوی بهتر‌از فانوس استفاده می‌کرد. این اقدام او لقب «بانوی چراغ به دست» را برای او به ارمغان آورد. اقدامات او و همکارانش منجر به کاهش آمار تلفات مجروحان جنگیی شد. پس ازپایان جنگ کریمه به انگلستان بازگشت و به کمک پزشکی به نام «دکتر ویلیام فار» که یک پزشک نظامی بود، دربیست‌سال بعد در بهبود نظام آموزش پرستاری وبهبود وضعیت بهداشتی بیمارستان فعالیت نمودند.
اقدامات او منجر به‌تأسیس نخستیـــن‌«مدرســــه‌ی‌عالی آموزش‌پـــرستاری» درسال 1860میلادی دربیمارستان سن‌توماس لندن شد. یک تاجر به‌نام «ویلیام رایتون» مبلغ مناسبی جهت تأسیس یک بیمارستان مدرن به ایشان واگذار کرد. بیمارستانی که خانم نایتینگل بنا نهاد، دارای بخشهای ویژه و مجزا مانند: زنان و زایمان، اطفال و جراحی بود که اصول بهداشت درآن رعایت می‌شد. به‌دلیل فعالیت مداوم، خانم نایتینگل در اواخر عمر نابینا شد و در‌13 اوت 1910 میلادی درلندن درگذشت.