تحقیقات جدید مدرسهی طب دانشگاه پیتسبورگ، ۲ راه آسان را پیشروی متخصصان امراض پوست قرار میدهد تا سبب راحتی بیشتر بیماران درحین معاینهی کامل بدن برای تشخیص سرطان پوست شوند؛ توجه به اولویتهای بیمار در خصوصجنسیت پزشک و همچنین اینکه آیا ترجیح میدهند اندامهای تناسلی آنها معاینه شوند یا خیر و همینطور چگونگی انجام این معاینه.
ارائهی گزینههایی به بیمار که خجالت وی را درحین معاینه کاهشدهند، ممکناست سبب شود تا فرد معاینات پوستی منظم را انجامدهد که منجر به نرخ بالاتر تشخیص سرطانپوست میگردد.تخمینها نشانمیدهند که از هر ۵تَن ۱ تَن درطی روند زندگیش دچار سرطانپوست خواهد شد. طی۴۰ سالگذشته، نرخ ملانوما که کمتراز ۱درصد از موارد سرطان پوست اما در عینحال، اکثریت عمدهی مرگهای ناشیاز سرطان پوست را تشکیل میدهد، ۳برابر شدهاست.
بهترین راه برای جلوگیریاز سرطانپوست استفاده از اقدامات حفاظتی درحین قرارگرفتن درمعرض نورخورشید، انجام معاینههای شخصی منظم و برای بیمارانی که ریسک بالاتر تشکیل سرطانپوست دارند، انجام معاینههای سالیانهی کامل بدن توسط متخصصپوست است.
بررسیحاضر نتیجهی مشاهدهی محققان درخصوص روش پوستشناسیاست؛ بسیاریاز زنان، درخواست پزشک خانم داشتند و طیمعایناتشان، با حضور دانشجویان مرد در اتاقراحت نبودند. درحالیکه در میان بیمارانی که تحت کلونوسکپی قرارمیگیرند، اولویت بسیار بالا برای استفاده از پزشک همجنس بهثبترسیدهاست، دادههای چندانی درخصوص پوستشناسی موجود نبود.
طی بررسیها روی همرفته، افراد عموماً پزشک همجنسخود را ترجیح میدادند. با تقسیمبندی دادهها برحسب جنسیت، یک سوم از زنان و تقریباً یک پنجم از مردان اولویت جنسیتی را ابرازکردند. در میان این گروه تقریباً همگی (۹۹درصد) زنان، پزشک خانم و تقریباً دوسوم مردان پزشک مرد را ترجیح میدادند.
بزرگترین عامل پیشبینیکنندهی انتخابپزشک خانم میان زنان، داشتن سن کمتراز ۳۰سال بود. زنان جوان دارای یکی از سریعترین نرخهای رشد ملانوما هستند، بنابراین ممکناست درنظرگرفتن اولویت جنسیتی پزشک بهویژه دراینگروه تأثیر زیادی داشته باشد.
از بیماران بهطور معمول درخواستمیشود که برای انجام معاینات سرطانپوست کاملاً عریان گردند. هنگامیکه پرسشها درخصوص اولویتهای پوشیدن البسه مطرح میشوند، تقریباً نیمیاز زنان و ۴۰درصداز مردان ترجیحمیدهند که درحین معاینه، لباسهای زیر خود را از تن خارج نکنند.
کمتراز ۱درصد از ملانوماها درمنطقهی تناسلی یافتمیشوند، بنابراین با وجود ۳۱ درصد از زنان و ۱۳درصداز مردانیکه ترجیح میدهند قسمتهای تناسلی آنها اصلاً معاینه نشوند، پیام مهم دیگر این بررسی آناست که پزشکان باید میان ملانومای قسمتهای تناسلی و ایجاد ناراحتی یا اضطراب برای تعداد زیادی از افراد، توازنی را برقرارسازند.
هنگامیکه بهخطرات مرتبط و منافع معاینهی سرطان فکرمیکنیم، چنانچه باعث ناراحتی افراد شویم، درآنصورت باید آنرا به منزلهی آسیبرساندن بدانیم. پژوهش ما راههای سادهای را برای کاهش آن صدمات ارائهمیکند. در عصرپزشکی برداشتن گامهایی ساده نظیر ارائهی امکان انتخاب جنسیت پزشک و درجهی برهنگی درحینمعاینه، میتوانند به پزشکان امکاندهند تا معاینهی غربالگری سرطانپوست را شخصیسازی نمایند تا ناراحتیها به حداقل ممکن برسند.
