پرسشی که همواره ذهن متخصصان بیماریهای زنان و خود زنان را درگیرنموده، این است که هرچندمدت یکبار زنان باید ماموگرافی شوند؟
دستورالعملها(Guidelines) متفاوتند اما پژوهشی جدید با تخمینها و اعداد و ارقام جدیدتر اعلاممینماید که اگر ازسن ۴۰تا۸۴ سالگی، ماموگرافی هرساله انجام شود، هزاران زندگی نجات خواهند یافت.
«ماموگرافی سالیانه که ازسن ۴۰سالگی شروعمیشود، بهترین روش برای پیشگیریاز مرگ ناشیاز سرطانپستان اولیه است». مطابق با اعلام انجمنسرطان آمریکا، دراین کشور، تنها در سالجاری بیشاز ۴۰/۶۰۰ زن براثر سرطانپستان فوت خواهندکرد و حدود ۲۵۲/۷۰۰ مورد جدید سرطانپستان مهاجم نیز تشخیصداده خواهند شد.
محققان این پژوهش، از مدلسازی کامپیوتری برای ارزیابی ۳توصیه مهم برای انجام ماموگرافی استفادهکردند:
۱ـ تصویربرداری سالیانه از سن ۴۰ تا ۸۴ سالگی.
۲ـ تصویربرداری سالیانه از سن ۴۵ تا ۵۴ سالگی و سپس هر۱سال درمیان از ۵۵تا۷۹سالگی.
۳ـ تصویربرداری هر ۱سال درمیان از ۵۰ تا۷۴ سالگی.
آنها اینگونه بیانمیدارند؛ ما میدانیم که ماموگرافی موجب نجات زندگی میشود. آنچه همچنان مبهممانده این است که از چهتعداد مرگهای ناشیاز سرطانپستان میتوان با ماموگرافی و درمان مناسب پیشگیری بهعمل آورد؟
محققان تعداد زندگیهای نجاتیافته از سرطان را در صورتیکه هر زن آمریکایی که درسال۱۹۶۰ متولدشده، از یکی از توصیههای بالا درهرسال پیرویکند، تخمینزدند و گزارشدادند که با تصویربرداری سالیانه ازسن ۴۰ تا۸۴ سالگی، مرگهای ناشیاز سرطانپستان بهطورمتوسط حدود ۴۰درصد کاهش خواهندیافت.
درمقایسه، مرگومیر ناشیاز سرطانپستان با تصویربرداری تا سن ۷۹سالگی، ۳۱درصد کاهش خواهدیافت و با ماموگرافی ۱سال درمیان از سن ۵۰ تا۷۴سالگی که توسط نیروی امور خدمات پیشگیرانه آمریکا (USPSTF) توصیه شدهاست، ۲۳درصد کاهش خواهدیافت.
محققان دریافتند که با تصویربرداری سالیانه از سن ۴۰ تا ۸۴، تعداد زندگیهای نجاتیافته از سرطانپستان حدود ۲۹۴۰۰ تَن خواهدبود؛ و با دوتوصیه پیشنهادی دیگر بهترتیب به ۲۲۸۰۰ و ۱۷۲۰۰ تَن خواهد رسید.
روشیکه زنان انتخابمیکنند موجب تفاوت زیادی در بازگشت از مرگ ناشیاز سرطانپستان در آنان میشود. درحالحاضر، بهرغم اینکه احتمال ابتلا به سرطانپستان درمیان زنان، ۱زن ازهر ۸زن است، اما تنها نیمیاز زنان بالای ۴۰ سال حداقل هر۲سال یکبار ماموگرافی انجاممیدهند.
بااینحال، این بررسی محدودیتهایی نیز دارد. برای نمونه؛ این پژوهش هزینهها را بررسینمیکند، آیا دستگاهها و کارکنان موجود میتوانند از عهده این حجم عظیم از بیماران ماموگرافی برآیند و یا آیا این هزینههای بالا برای موارد دیگری بهگونه بهتری نمیتوانند استفادهشوند؟
قطعاً نتایج مثبت اشتباه (False Positive) که نیازمند تصویربرداری اضافی و غیرضروری است، همچنان موجب نگرانی میباشد. خانمی با سن متوسط که در دهه ۴۰ زندگی خود میباشد و هرساله ماموگرافی انجاممیدهد، باید انتظار وقوع این حالت را هر ۱۲سال یکبار داشته باشد. دومین خطر رایج برای زنانی است که بدون داشتن سرطانپستان از آنها خواستهشده تا تَن به انجام بیوپسی بدهند. زنی با سن متوسط که در دهه۴۰ زندگی خود است و هرساله ماموگرافی انجاممیدهد، باید انتظار وقوع این حالت را هر ۱۵۰سال یکبار داشته باشد.
خطرات دیگر شامل ماموگرافی است که متوجه سرطانپستان نمیشود و یا موردی از سرطانپستان که ناشیاز تابش ماموگرافی باشد. اما این موارد نادر هستند. اگر خانمی بخواهد شانس خود برای پیشگیریاز مرگ ناگهانی ناشیاز سرطانسینه را به حداکثر برساند، میتواند ماموگرافی را از سن ۴۰ سالگی شروعکرده و آنرا هرساله تا زمانیکه امید به زندگی برایش کمتراز ۵ تا ۷ سال است ادامهدهد.
البته تمامی متخصصان با این نظر موافق نیستند. دکتر اوتیسبروللی، پزشک ارشد پزشکی انجمن سرطان آمریکا (ACS)، ازتوصیههای ماموگرافی سازمان خود حمایتمیکند: شروع ماموگرافی از ۴۵ بهجای ۴۰ سال، مگراینکه ۴۰سال ترجیح داده شود و تبدیل آن به ماموگرافیهای ۱سال درمیان در سن ۵۵سال.
برای خانمی ۴۰ساله با خطر متوسط، شانس اینکه ماموگرافی برای سلامتی وی طی ۵یا ۱۰سال آینده مهم باشد، نسبتاً کم است.
ماموگرافی ابزاری ناقص است و احتمال اینکه به فرد هشداری اشتباه یا نادرست بدهد نسبتاً بسیار بالا میباشد. ایجاد آزمایشی بهتر برای سرطانسینه بهجای ماموگرافیهایی که امروزه وجود دارند، بسیار مهم خواهدبود. ماموگرافی آزمایشی کمترازحد مطلوب برای زنان زیر ۵۰سال بوده و ابزار بسیار مناسب و دقیقی برای زنان سنین ۵۰ تا ۷۰سال نمیباشد.
Ref: Cancer Journal Aug.21, 2017 - University Of Colorado School of Medicine
