به گزارش خبرگزاری مهر، کیانوش جهانپور، اظهارداشت: نظام سلامت در حال پوست اندازی، تحول گفتمانی و حرکت به سمت تضمین سلامت آتیه کشور است و در این راستا باید الزامات لازم مانند توانمندسازی اجتماع محور، توسعه سهم خودمراقبتی از کل مراقبت های سلامت، نظام سلامت الکترونیک شامل پرونده الکترونیک سلامت، نظام ارجاع، استقرار و توسعه پزشکی خانواده و حاکمیت راهنماهای بالینی، آماده و تکمیل شود.
وی درباره حرکت نظام سلامت به سمت تضمین سلامت شهروندان، افزود: یکی از مهمترین مسائل در زمینه تضمین سلامت جامعه، توانمندسازی اجتماع محور و ارائه آموزشهای لازم در زمینه خودمراقبتی است و در واقع باید خودمراقبتی را یکی از قطعات مهم تضمین کننده سلامت جامعه دانست و امروز ۷۵ تا ۹۰ درصد خدمات سلامت عملا سهم خود مراقبتی است و تنها ۱۰ تا ۲۵ درصد خدمات بهداشتی و درمانی از سوی نظام ارایه خدمت ارائه می شود.
جهانپور ادامه داد: خودمراقبتی شامل اقداماتی است که هر فرد، از دانش و مهارت خود به عنوان یک منبع استفاده میکند تا به صورت مستقل، از سلامت خود مراقبت کند و در همه سطوح پیشگیری، درمان و بازتوانی قابل تعریف است، به این معنا که تصمیمگیری درباره خود و با اتکا به خود و بر اساس آموزش های مدون و همگانی اتفاق میافتد. البته این تصمیمگیری میتواند شامل مشورت و کسب کمک تخصصی یا غیرتخصصی از دیگران نیز اتفاق بیفتد.
وی بیان کرد: خودمراقبتی فعالیتی است که مردم برای تامین، حفظ و ارتقای سلامت خود انجام میدهند، اما گاهی این مراقبت به فرزندان، خانواده، دوستان و جامعه پیرامونی هم گسترش پیدا میکند. یعنی فعالیتهایی که افراد برای مراقبت از خود یا خانواده خود جهت حفظ سلامت و پیشگیری از ابتلا به بیماریها انجام میدهند را برای سایر افراد هم در حد بضاعت و توان انجام دهند.
رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت بهداشت اظهار داشت: در این زمینه معمولا مادر خانواده نقش مهم و اساسی دارد. در این زمینه، شیوه اصلی کار در کنترل سلامتی جامعه از طریق کنترل عوامل ایجاد خطر و بیماری زا انجام میشود. البته باید توجه کرد که خودمراقبتی رفتاری داوطلبانه و آموخته شده است. همچنین حق و مسئولیتی همگانی محسوب میشود که افراد برای حفظ سلامت خود، خانواده و نزدیکان خود انجام میدهند. همچنین میتوان خودمراقبتی را بخشی از نظام مراقبتهای نوزادان، کودکان، نوجوانان و سالمندان نیز دانست.
وی افزود: نظام سلامت ما ناگزیر از پوست اندازی و تحول گفتمانی است و اگر از گام دوم تحول نظام سلامت صحبتی می شود، در واقع سخن از یک تغییر پارادایم و تحول در گفتمان رایج سلامت است برای پاسخ دادن به نیازهای امروز و فردای جامعه ایرانی در حوزه سلامت.
