در زنان بدون جفت سرراهی، نسبت جنسیت بهطور قابلملاحظهای با افزایشParity کاهش پیدامیکند. درصورتیکه در زنان با جفت سرراهی، این حالت افزایش پیدامیکند.
بهطورکلی نسبت جنسیت دربین زنانی با جفت سرراهی و بالاخص با چندزایی(Multiparous) افزایشمییابد.
یک افزایش در نسبت جنسیت در تولد با لقاح زودتر یا دیرتر در سیکل قاعدگی افزایش مییابد که ممکناست باعث تأخیر تکامل کاشت بلاستوسیت شود. این امر ممکناست یک عامل آمادگی (Predisposing) در پیدایش جفت سرراهی باشد. چندین عارضه بارداری مانند پرهاکلامپسی و زایمان زودرس با افزایش در نسبت جنسیت پسر به دختر در تولد همراه میگردد. زیرا در جفت سرراهی باور براین است که دراثر تأخیر تکامل کاشت بلاستوسیت و همچنین آنومالیهایی در تکامل بلاستوسیت، با تغییرات در نسبت جنسیت همراه میگردد.
نسبت افزایش جنسیت پسر به دختر در تولد، بین زنانی با جفت سرراهی بالاخص چندزایی، یک پدیده جدید است. بههرحال، افزایش پیشرونده در نسبت جنسیت با افزایش بارداری در جفت سرراهی با تفاوت داشتن یک کاهنده در بارداری نرمال است.
یکیاز عوامل اصلی تأثیرگذارنده بر نسبت جنسیت در تولد، زمان تلقیح درطول سیکل قاعدگی است. هنگامی نوزادان پسر بیشتر به دنیا میآیند که تلقیح در ۲روز یا بیشتر، قبل یا بعداز تخمکگذاری صورتگیرد. تلقیح زودتر یا دیرتر و تغییرات در نسبت جنسیت، با یک افزایش بروز سقط همراهمیباشد. هنگامیکه تلقیح زودتر در سیکل قاعدگی اتفاق افتد، ممکناست تخمک رسیدگی بیشازحد (Over ripe maturity) پیداکرده باشد و زمانی هم که لقاح اواخر سیکل اتفاق میافتد، بازهم تخمک ممکناست رسیدگی بیشازحد یافته باشد. رسیدگی بیشازحد هردو (اسپرم و تخمک) با یک افزایش بروز آنومالیهای کروموزومیBlighted Ovum و مرگ بلاستوسیت همراه میشود.موارد فوق، بیانکننده این امر است که در چنین مواردی، آمبریوی مؤنث ممکناست یک بروز بالاتر غیرطبیعی و مرگ را داشته باشد.
هنگامیکه تلقیح زود یا بهموقع و یا دیرهنگام باعث لقاح یک تخمک با پختگی بیشازحد و یا یک اسپرم با پختگی بیشازحد گردد، زندهبودن جنین مذکر ممکناست بالنسبه افزایشیابد که موجب افزایش جنسیت مذکر به مؤنث در تولد میشود.
بهطور مشابه، تکامل جنین از یک اسپرم یا تخمک بیشازحد رسیده ممکناست نارسا باشد که باعث تأخیر و کاشت پایین جنین در رحم (Low Implantation) و ازاینرو جفت سرراهی میگردد. لذا جفت سرراهی ممکناست دراثر تأخیر تکامل و کاشت بلاستوسیت ناشیاز لقاح زود یا بهموقع یا دیرهنگام ایجادشود که با یک افزایش در نسبت جنسیت مذکر به مؤنث همراه میباشد. مشکل افزایش پیشرونده در نسبت جنسیت با افزایش دفعات بارداری در زنان با جفت سرراهی در تفسیر آن است، مگراینکه افزایش دفعات بارداری در برخیاز زنان همراه با یک افزایش در بروز لقاح تخمک بیشازحد رسیده یا بهوسیله اسپرم بیشازحد رسیده باشد. با این وجود، افزایش قابلملاحظه در نسبت جنسیت، اینطور عنوانمیکند که تلقیح زود یا دیرهنگام و تکامل معیوب جنین، ممکناست یک عامل آمادگی در بروز جفت سرراهی باشد.
