هنوز انگشتنگاری در مراجعقانونی بینالمللی، شاخص هویت انسان بهشمار میآید و ادارهی پلیس و آگاهی و کشفجرایم از آن بهعنوان شناسایی استفاده میکنند. بیهوده نیست که در گوشیهای پیشرفته ازطریق اسکن انگشتنگاری برای شخصیکردن آن استفاده میکنند.
به بیان دیگر:
این من منحصربهفرد در جسم منحصربهفرد آشیان دارد که انگشتنگاری او با تمام ابنای بشری که تاکنون زیستهاند و با تمام ابنای بشری که تاکنون میزیستند و با تمام ابنای بشری که درآینده خواهندزیست، متفاوت است.
صوتی که از حنجره صادر میشود نیز یکی دیگر از ابزار هویت است ولی عملاً مورد بهرهبرداری قرارنمیگیرد. شاخص هویت انسانی قاعدتاً به معیاری اطلاق میشود که حتی در دوقلوی یک تخمکی متفاوت باشد.
گفته شدهاست که پرتونگاری از سینوسهای پیشانی ازطریق کالدول (Caldwel view) از نمای خلفی قدامی، شاخص هر فرد است. سینوسهای پیشانی طی تکامل تا سن ۱۸سالگی دستخوش تغییراتی میشود؛ بهطوریکه حتی در دوقلوی یکتخمکی نیز این تکامل هریک راه جداگانهای را درپیش میگیرد. گفتنی است که سینوسهای پیشانی تا سن ۵تا۶ سالگی وجود ندارد ولی ممکناست در جنین از اتساع سلول هوایی قدامی در استخوان پیشانی پدید آید. هر سینوس بهطور مستقل راه تکامل را میپیماید. دو سینوس اندازههای غیرمساوی دارند. حجم سینوس بهطور متوسط به ظرفیت ۶تا۷ میلیلیتر است و حدود ۱۵ درصد از جمجمههای بزرگسالان فقط دارای یک سینوس و 5درصد نیز فاقد سینوس پیشانی هستند.
پرتونگاری از سینوسهای پیشانی، دارای ویژگیهای فردی بیشتر از صدای فرد بوده و دقیقتر از انگشتنگاری میباشد که میتواند یکبار دیگر توجه ادارهی آگاهی و سازمانهای قضایی را بهخود معطوف دارد. آقای دکتر سیروس امیری در کتاب اخیر خود بهنام شتاب فنآوری و آیندهی بشر مینویسد: «در ملکولهایDNA و RNA هرچند بیشاز ۲۰ نوع اسیدآمینه وجود ندارد ولی ترکیب مختلط آنها ۵۰۰۰۰ نوع پروتئین محصول بهبار میآورد. امکان همشکلبودن تمام ژنهای دو فرد یکدرسه تاپنج بیلیون میباشد». ازاینرو شناسایی افراد ازطریق DNA بر انگشتنگاری، آزمایش معمولی خونی، آزمایش ادرار، بررسی مو، مقایسهی نوسانات صدا،پرتونگاری سینوسها و غیره ترجیح دارد.
