این دانشمندان به تحقیق دراین زمینه پرداخته‌اند که چگونه سیگنال‌های عصبی درون قشر موسوم به entorhinal فرونشانده‌ می‌شوند.طبق نظر پژوهشگران، این مهار نورونی سبب می‌شود تا یاخته‌های عصبی فعالیت‌خود را سنکرونیزه نمایند.
قشر اینتورینال، رابط میان مرکز حافظه‌ی‌‌مغز، هیپوکامپ و مناطق دیگر مغز است. اما این قشر چیزی بیش‌از یک سطح تماس است که فقط تکانه‌های عصبی را انتقال می‌دهد. همچنین، قشر اینتورینال دارای نقش مستقل دریادگیری وجریان‌های تفکر است. این مسأله به ویژه درمورد فن جهت‌یابی‌مکانی کاربرد دارد. در‌مورد این اتفاق مطالب ذیقیمت اندکی دردست است. به‌همین جهت بود که درمدل‌های حیوانی به تحقیق درمورد نحوه‌ی ارتباط یاخته‌های عصبی با یکدیگر درقشر اینتورینال اقدام شده است.
سیگنال‌ها درون مغز به صورت تکانه‌های الکتریکی ازیک یاخته‌ی عصبی به یاخته‌ی دیگر می‌روند. به طور کلی، این سیگنال‌ها، صرفاً به جلو نمی‌روند درحقیقت، عملیات مغز بیشتر به این واقعیت بستگی دارد که تکانه‌های عصبی در بعضی موقعیت‌ها فعال شده و درسایر موارد فرونشانده ‌می‌شوند. تعادل صحیح میان فرونشانی و تحریک برای تمامی جریان‌های مغزی اثر قطعی دارد. تاکنون پژوهش‌های انجام شده، اساساً روی تحریک سیگنال درون قشر اینتورینال متمرکز بود و به این جهت است که در پژوهش حاضر به مهار توجه شده و گرادیانی درون کورتکس اینتورینال یافته است. این به آن معنا  است که سیگنال‌های عصبی به صورتی برابر فرونشانی نمی‌شوند. بلوکاژ سیگنال‌های عصبی دربعضی پاره‌های قشر اینتورینال ضعیف‌تر و درنقاط دیگر قوی‌ترند. به‌این‌ترتیب می‌توان گفت، این مهار دارای دورنمای مکانی است.
وقتی مغز مشغول است، غالباً یاخته‌های‌عصبی، عملیات خود را به‌صورت هماهنگ انجام می‌دهند. درالکتروآنسفالوگرام، ریتم‌سنکرون یاخته‌های عصبی به‌صورت دوره‌یی متظاهر می‌شود. سوالی که پیش می‌آید آن است که چگونه یاخته‌های عصبی رفتار خود را سنکرون می‌کنند و چگونه این ریتم‌ها را به‌وجود می‌آورند همچنین مشخص نیست آیا این نوسانات فقط یک عارضه‌ی جانبی است یا وقتی ایجاد می‌شوند که پدیده‌های دیگر را شعله‌ور و روشن کنند. اما ثابت شده است که نوسانات نورونی با جریان‌های یادگیری همراهند و حتی در خواب به وقوع می‌پیوندند. این نوسانات، خاصه‌ی اصلی فعالیت‌ مغز به شمارمی‌روند و این گرادیان مهاری که یافته‌شده است نقش مهمی درخلق ریتم‌سنکرون یاخته‌های عصبی و نوسانات مرتبط با آن دارد.
درشرایط بیماری آلزایمر، قشر اینتورینال ازجمله مناطقی از مغز است که پیش ازهمه گرفتار می‌شود. درسال‌های اخیر، بررسی‌های مرتبط با این ساختار مغز افزایش یافته است. دراین بخش، در‌مراحل اولیه‌ی آلزایمر می‌توان رسوبات پروتئینی را یافت که از مشخصات بیماری است. همچنین دربیماران آلزایمر، EEG قابل‌توجه دیده می‌شود. نتایج این بررسی‌به درک چگونگی عملکرد یاخته‌های عصبی درقشر اینتورینال واختلال در فعالیت‌الکتریکی دراین منطقه‌ی مغز کمک کرده است.