نتایج تعدادی از بررسی‌های کوچک انجام شده حاکی‌از آن است که اجزای تشکیل‌دهنده‌ی بعضی از این فرآورده‌ها که اکثراً گیاهی هستند مانند اکلیل کوهی rosemary، سنبل هندی citronella، اکالیپتوس، درخت چای و بادرنجبویه، ممکن‌است در دفع شپش مؤثر باشند. اما این فرآورده‌ها به علت آنکه در دسته داروهای طبیعی قرارمی‌گیرند دراکثر کشورها تحت نظارت سازمان‌های غذا و دارو قرار‌ندارند و ایمنی و کارآمدی‌شان با استانــداردهـای مـوجــود آزموده نشده است.
ازآنجا که اطلاعات درمورد طرز مصرف این داروها نیز در دسترس نیست، درنتیجه معلوم نیست که چگونه می‌توان این فرآورده‌ها را با امنیت کامل مصرف کرد. در واقع بعضی از این فرآورده‌ها سبب بروز حالات زیر می‌شوند:
ـ قابلیت اشتعال دارند.
ـ در صورت استنشاق بخارشان سبب آغالش ریه می‌شوند.
ـ سمی بوده یا موجب آغالش پوست می‌شوند.
همچنین مصرف این نوع فرآورده‌های پیشگیری ازشپش سر نسبت به فرآورده‌های معمولی موگران‌تر است و برای حفظ تأثیر محافظت‌کننده باید بارها مورد استفاده قرارگیرند. ضمن آنکه درمورد تأثیرشان نیز تضمینی وجود ندارد و هزینه‌یی هم که دارند به‌ویژه درمواردی که لازم باشد بیش از یک نفردرمان شود به منافع‌شان می‌چربد.
تازمانی که پژوهش‌های بیشتر، کارآمدی این نوع فرآورده‌های پیشگیری از شپش سر را تأیید کند، می‌توان برای به حداقل رساندن خطر گرفتارشدن کودک به شپش، اقدامات ساده‌ی زیررا انجام داد:
 • پرهیز از تماس سر باسر با همکلاسی‌ها ضمن بازی و سایر فعالیت‌ها
 • آموزش به کودک درحفظ اشیای شخصی، مانند کلاه، شال گردن، کت، جوراب،مسواک، وسایل مربوط به مو وهدفون
• دوری ازرفتن به مکان‌های عمومی یعنی محل‌هایی که لازم است کلاه و لباس بیش‌از یک دانش‌آموز روی یک قلاب درجارختی قرارمی‌گیرد.