در آمریکا بیشاز ۲۵میلیون بزرگسال به آپنهیخواب یا آپنــهیانــسدادیخـواب (Obstructive Sleep Apnea) مبتلا هستند و آن بیماری است که بهموجب آن تنفس، پیدرپی درطول خواب برای مدت کوتاهی قطعمیشود. خُرخُر مزمن شایعترین نشانهی آپنهیخواب است. اضافهوزن، چاقی، سیگارکشیدن، مصرف الکل و یا داشتن راههوایی فوقانی کوچک از علل شایع آپنهیخواب هستند.
بیشاز ۷۰درصد افراد مبتلا به آپنهیخواب نشانههای افسردگی را تجربه میکنند و محققان اظهار میدارند که یافتههای آنها احتمال عدم تشخیص صحیح عارضهی آپنهی خواب با افسردگی را نشانمیدهد و درصورت عدمدرمان آپنهیخواب، این بیماری خطر ابتلا به افسردگی را افزایشداده و این وضعیت، افزایش خطر ابتلا به فشارخون بالا، بیماریهای قلبی، سکتهی مغزی و دیابت نوع۲ را نیز بههمراه دارد.
نشانههای افسردگی بین بیماران مبتلا به آپنهیخواب را میتوان با استفاده از درمان فشار مثبت پیوستهی راههوایی (Continuous Positive Airway Pressure:CPAP) ازبینبرد که رایجترین روش درمان برای آپنهیخواب است. CPAP شامل قراردادن ماسک روی بینی یا دهان هنگام خواب است که کمکمیکند تا مسیر راههای هوایی با دمیدن آرام هوا به داخل آن باز نگهداشته شود.
هرچه شدت آپنهیخواب بیشتر باشد، احتمال ابتلا به افسردگی بیشتر است.
محققان افرادی را که بهدلیل مشکوکبودن به آپنهیخواب به مرکز خواب بیمارستان مراجعه کرده بودند، جهت ارزیابیهای بیشتر موردبررسی قرارداده و تشخیص و شدت آپنهیخواب با استفاده از پلیسومنوگرافی شبانه (Overnight Polysomnography) یا «مطالعهیخواب» مشخصشد. این دستگاه امواج مغز، سطح اکسیژن خون، تنفس، ضربان قلب و حرکات چشم و ساق را درطول خواب ثبت میکند.
در بیشاز نیمی از افراد آپنهیخواب تشخیص دادهشد و ۷۳درصد از این افراد با آپنهیخواب، نشانههای افسردگی را نیز در ابتدای ارزیابی داشتند. محققان دریافتند که هرچه شدت آپنهیخواب بیشتر باشد، احتمال داشتن نشانههای افسردگی بیشتر است.
به افراد مبتلا به آپنهیخواب، ۵ساعت درمان با CPAP در شب بهمدت ۳ماه پیشنهاد شد. میزان پیروی بیماران از این روش درمانی ثبتشد و ارزیابی بعداز توقفدرمان برای تعیین نشانههای افسردگی در شرکتکنندگان پژوهش تکرار شد.
در افراد مبتلا به آپنهیخواب که روش درمان CPAP را رعایت کرده بودند، کاهش قابلتوجهی در نشانههای افسردگی پساز ۳ماه تجربه گردید؛ بهمحض توقفدرمان، تنها ۹بیمار یا ۴درصد از این افراد نشانههای بالینی قابلتوجهی از افسردگی نشاندادند و ۱۴درصد از بیماران نیز که در ابتدای ارزیابی، احساساتی ازقبیل خودآسیبی (Self-Harm) یا افکار خودکشی گزارشکرده بودند، پساز ۳ماه درمان با CPAP، هیچکدام از این افکار را نداشتند.
یافتههای محققان، اهمیت غربالگری افراد افسرده برای داشتن نشانههای آپنهیخواب را برجسته میسازد و پزشکان باید از این بیماران درخصوص داشتن خوابآشفته، توقفتنفس، خروپف، خوابآلودگی مفرط درطول روز و هرگونه نشانههای دیگر آپنهیخواب سؤالکنند. این یافتهها نشانمیدهد که احتمال دارد آپنهیخواب (بیماری که بهندرت تشخیص داده میشود) با افسردگی اشتباه گرفته شود (Misdiagnosed As Depression).
