نوزاد با دو روش متولدمیشود: ازطریق زایمانطبیعی و یا با روش سزارین که زایمان ازطریق جراحی است و زنان باردار میتوانند نوزاد خودرا ازاینروش بهدنیا آورند؛ اما هدف هردو روش، تولد بیخطر نوزاد سالم میباشد.
دربرخیموارد باتوجه به پرخطربودن زایمانطبیعی، روش سزارین جایگزین آن میگردد. درموارد دیگر و باتوجه به دوقلو یا چندقلو بارداربودن و یا وجود بیماریهایی مانند دیابت یا فشارخونبالا، روش سزارین استفاده میگردد. همچنین ممکناست سزارین پیشاز موعدمعین زایمان و درمواردی انتخاب گرددکه مادر عفونتی مانندHIV یا هرپستناسلی داشته باشد و احتمال انتقال بهنوزاد وجود داشته یا احتمالدارد که جفت هنگام تولد دچار مشکلشود.
سزارین همچنین دربعضیاز شرایطخاص ضروریاست، مانند تولد نوزاد با جثهٔ بزرگ در مادری با لگنکوچک یا اگر نوزاد در وضعیتسر به طرفپایین قرارگرفته باشد و تلاش برای قراردادن نوزاد دراینوضعیت و پیشازتولد موفقیتآمیز نباشد.
گاهیاوقات پزشک متخصص زایمان، بدون برنامهریزی قبلی و بهدلایل اورژانسی و زمانیکه سلامت مادر یا نوزاد درخطر باشد، تصمیم بهانجام سزارین میگیرد. یا ممکناست سزارین بهدلیل وجود مشکلی درطول بارداری یا هنگام وضعحمل مانند کندپیشرفتن زایمان یا نرسیدن اکسیژنکافی به نوزاد انجامشود.
بعضی از سزارینها انتخابی انجاممیشوند؛ به این معنا که مادر بهدلایل غیرپزشکی و پیشاز آغاز وضعحمل، خواستار سزارین میگردد. ممکناست زنان بهدلیل برنامهریزی برای تولد در زمان مشخص یا بهدلیل اینکه در گذشته زایمانطبیعی آنها باعوارضی همراه بوده، سزارین را انتخابنمایند.
اگرچه سزارین معمولاً بیخطر و دربرخی از مواقع نجاتدهندهٔ زندگی است اما درمقایسه با زایمانطبیعی خطرات دیگری دارد. سزارین جراحی بزرگی میباشد که بهدلیل خطرناکبودن یا مشکلبودن زایمانطبیعی، شکم زنباردار با برشباز و نوزاد از رحم خارج میگردد.
ازآنجاییکه سزارین در زنانیکه برای اولینبار زایمان میکنند منجر به تکرار آن در بارداریهایبعدی میگردد، معمولاً زایمان طبیعی روش بهتری بوده و دوسوم نوزادان درآمریکا با زایمانطبیعی متولدمیشوند.
صرفنظر از دلیل انتخاب هرکدام از روشهای زایمان، «زنان باید درمورد روشهای زایمان آگاهی داشتهباشند. دراینصورت است که میتوانند درمورد آن اظهارنظر نموده و آگاهانه انتخابکنند». در اینجا اطلاعات بیشتری درمورد موافقان و مخالفان هردوروش زایمان ارائهمیشود.
• موافقان زایمانطبیعی برای مادر:
تجربهٔ وضعحمل و زایمانطبیعی، فرایندی طولانی است که ازنظر جسمی برای مادر طاقتفرسا و سخت میباشد؛ اما یکی از فواید زایمانطبیعی این است که مدت زمان بستری در بیمارستان و زمان بهبود آن در مقایسه با سزارینکمتر میباشد.
قوانین متناسب با وضعیتسلامتی فرد متفاوت هستند. مدتزمان معمولی بستری در بیمارستان پساز زایمانطبیعی مابین ۲۴ و ۴۸ساعت است و اگر زنی احساسکند که حالشخوب است، میتواند زودتر از زمان مجاز مرخصشود.
زنان با زایمانطبیعی از جراحی بزرگ و خطرات مرتبط با آن مانند خونرویشدید، جایزخم، عفونت، واکنش به بیهوشی و درد درازمدت پیشگیری میکنند و ازآنجاییکه مادرسرگیجهٔ پساز جراحی ندارد، میتواند نوزاد خود را در آغوشگرفته و اندکی پساز زایمان، آغاز به شیردهی او نماید.
• مخالفان زایمان طبیعی برای مادر:
در زایمانطبیعی هنگامیکه جنین درحال عبور از کانال زایمانی میباشد، ممکناست پوست و بافت اطراف واژنکشیده و پاره شود. اگر کشیدگی و پارگی شدید باشد، احتمالاً بخیه موردنیاز بوده یا ممکناست موجب ضعف یا جراحت ماهیچههایلگنی گردد که کنترل عملکرد ادرار و روده را برعهده دارند.
براساس بعضیاز پژوهشها در زنانی که زایمان طبیعی دارند، احتمال مشکلاتروده یا بیاختیاری ادرار، بیشتر از زنانی است که سزارین دارند. همچنین ممکناست زمانی که سرفه و عطسه میکنند یا میخندند، نشت ادرار داشته باشند.
همچنین ممکناست زنان پساز زایمانطبیعی دردیطولانی را در دوراه ناحیهای میان واژن و مقعد تجربهکنند.
• موافقان و مخالفان زایمان طبیعی برای نوزاد:
برخیاز فواید زایمانطبیعی برای نوزاد این است که مادر درمقایسه با مادرانی که سزارین دارند، میتواند بهزودی با نوزادش ارتباط برقرارکند و زودتر بهاو شیردهد. هنگام زایمانطبیعی، ماهیچههای درگیر در این فرایند با واردکردن فشار، باعث خروجمایع از ششهای نوزاد میشوند که سودمند میباشد، زیرا احتمال مشکلات تنفسی نوزاد هنگامتولد کاهشمییابد. همچنین نوزادانی که با زایمانطبیعی متولدمیشوند اولین مقدار باکتریهایمفید را در حینعبور ازکانال زایمانی مادر دریافت مینمایند که سبب تقویت سیستمایمنی آنها و محافظت از دستگاهرودهای آنها میگردد.
بهگفتهٔ مدرسهٔپزشکیاستنفورد، اگر زایمان طولانی باشد یا نوزاد بزرگ باشد و با زایمانطبیعی متولد گردد، یکیاز خطرات، احتمال آسیب نوزاد در فرایند تولد است که سبب آسیب به پوستسر یا شکستگی ترقوه میشود.
• موافقان سزارین برای مادر:
اگر مادر واجدشرایط زایمان طبیعی باشد، سزارین برای او مزیت چندانی ندارد. با اینحال اگر زنباردار بداند که به سزارین نیاز میباشد، میتوان آن را از پیش برنامهریزی نمود که نسبت به زایمانطبیعی و درازمدت، آسانتر و قابلپیشبینی است.
• مخالفان سزارین برای مادر:
بهطور معمول زنانی که با سزارین زایمان مینمایند درمقایسه با زنانیکه زایمانطبیعی دارند، مدتطولانیتری را در بیمارستان بستری میشوند که زمان آن بهطور میانگین۲ الی ۴ روز است. همچنین سزارین با احتمال عوارض جسمانی بیشتر پساز زایمان ازجمله درد یا عفونت در محلبریدگی و درد درازمدت همراه میباشد.
با سزارین احتمال بروز کمخونی و عفونت افزایش مییابد. همچنین ممکناست روده یا مثانه هنگام جراحی آسیب ببیند یا لختةخون ایجادشود.
براساس پژوهشهای صورتگرفته، احتمال شیردهی زودهنگام در زنانی که با سزارین زایمان مینمایند نسبت به زنانی که زایمان طبیعی دارند کمتر میباشد.
همچنین زمانبهبود طولانیتر است زیرا این احتمال وجود دارد که زنان در ناحیهٔ شکم، درد و ناراحتی زیادی داشته باشند که دلیل آن نیاز به زمان بیشتر جهت التیام پوست و عصبها درناحیهٔ محلزخم (حداقل۲ماه) میباشد.
براساس پژوهشی در فرانسه، زنانیکه روش سزارین را برای زایمان خود انتخاب مینمایند، غالباً بهدلیل ایجاد لختهٔخون، عفونت و عوارض بیهوشی۳برابر بیشتراز زنانی که زایمانطبیعی دارند درمعرض مرگ هنگامسزارین قراردارند. احتمال عوارضبارداری مانند ناهنجاریهای جفت و پارگیرحم به دلیل پارگیرحم درمحل سزارین پیشین نیز وجود دارد.
• موافقان و مخالفان سزارین برای نوزاد:
احتمال مشکلات تنفسی مانند آسم هنگام تولد و حتی در دورانکودکی در نوزادانی که با سزارین متولد میشوند و همچنین زایمان بچهٔمرده در این روش بیشتر است. در سزارین احتمال اینکه نوزاد دچار شکستگی شود کمتر میباشد. به دلایل نامشخصی بعضی از پژوهشها از وجود ارتباط میان نوزادان متولدشده با سزارین و احتمال چاقی درکودکی یا بزرگسالی خبرمیدهند. یک توضیح احتمالی برای این امر، آن است که احتمال سزارین در زنانچاق یا مبتلابه دیابت وابسته بهبارداری بیشتر میباشد.
