معاون پژوهشی مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: یکی از فعالیتهای مهم تحقیقاتی این مرکز در سالهای اخیر، ایجاد بانک تومور است. در این بانک، تومورهای مختلف صورت و گردن از نظر اختلالات و تغییرات ژنتیکی و تمامی مواردی که در حوزه تومورها حائز اهمیت است بررسی میشوند. این تحقیقات شاید در آینده بتواند بر درمان این تومورها یا پیشگیری از ایجاد آنها تاثیر بگذارد.
به گزارش هفته نامه پزشکی امروز به نقل از ایسنا
دکتر امین آمالی با بیان این که مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی تهران ابتدا مرکز تحقیقات شنوایی نام داشت، گفت: مرکز تحقیقات شنوایی سال ۱۳۷۳ تاسیس شد و پس از گسترش فعالیتهای آموزشی و پژوهشی، موافقت اصولی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را در سال ۱۳۸۳ گرفت و فعالیتهای مرکز در قالب پروژههای تخصصی ادامه پیدا کرد.
وی افزود: در سال ۱۳۸۶ با موافقت وزیر بهداشت و شورای گسترش دانشگاه های علوم پزشکی کشور موافقت قطعی تاسیس مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی صادر شد. این مرکز از سال ۸۶ تاکنون در زمینههای مختلف گوش و حلق و بینی به فعالیت میپردازد و در برگزاری دورههای بازآموزی و کارگاههای آموزشی و پژوهشی و همچنین برگزاری کنگره بینالمللی مشارکت دارد.
مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی تهران هم در بیمارستان امیراعلم و هم در بیمارستان امام خمینی دفتر دارد که همه همکاران هر دو بیمارستان بتوانند به این مرکز دسترسی داشته باشند.
این متخصص گوش و حلق و بینی درباره موضوعات تحقیقاتی مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی گفت: جراحیهای گوش، جراحیهای بینی و سینوس، جراحیهای جمجمه، سر و گردن، جراحیهای فک و صورت، جراحیهای پلاستیک، گوش و حلق و بینی اطفال و اختلالات خواب از زمینههایی هستند که مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی در آنها دارای فعالیت است.
وی با بیان این که در سال ۹۷، این مرکز حدود ۳۱ طرح تحقیقاتی را در دستور کار داشته گفت: در سال ۹۷، ۱۴ طرح خاتمه یافته است و حدود ۵۰ مقاله انگلیسی ISI نیز از طرحهای تحقیقاتی انجام شده منتشر شده است.
تحقیق در زمینه کاهش خونریزی جراحیهای اندوسکوپی سینوس
معاون پژوهشی مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره یکی از جدیدترین طرحهای تحقیقاتی این مرکز در خصوص سینوسها گفت: در یکی از جدیدترین طرحهای پژوهشی، اثر دارویی به نام دسموپرسین در کاهش میزان خونریزی حین جراحیهای اندوسکوپی سینوس در حال بررسی است.
آمالی ادامه داد: یکی از فعالیت های مهم مرکز تحقیقات در سالهای اخیر ایجاد بانک تومور است. تومورهای مختلف صورت و گردن از نظر اختلالات و تغییرات ژنتیکی و تمامی مواردی که در حوزه تومورها حائز اهمیت است بررسی میشوند. تاکنون توانستیم تحقیقات مهمی را در توموربانکها انجام دهیم. امیدواریم گستره این بانک افزایش پیدا کند و نمونههایی که مورد بررسی قرار میگیرند بیشتر شود.
وی ادامه داد: این تحقیقات شاید در آینده بتواند بر درمان این تومورها یا پیشگیری از ایجاد آنها تاثیر بگذارد.
معاون مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی افزود: طرحهای رجیستری تومور صورت و گردن اخیرا آغاز شده است و رجیستری بانکهای تومور با نظارت وزارت بهداشت و درمان انجام میگیرد که نتایج دقیق آن احتمالا تا یک سال آینده حاصل میشود.
این متخصص گوش و حلق و بینی با اشاره به وجود مرکزی برای کاشت حلزون در بیمارستان امیراعلم گفت: در زمینه کاشت حلزون تحقیقات متعددی انجام شده است. این تحقیقات منجر به ارتقای دانش کاشت حلزون و همچنین ارتقای نتایج جراحی در بیماران مبتلا به کاهش شنوایی مادرزادی که بیشتر آنها کودکان هستند شده است.
نقش موثر استفاده از راکوتان پس از جراحی بینی
وی با بیان این که در زمینههای زیبایی صورت هم طرحهای تحقیقاتی مختلفی در مرکز تحقیقات گوش و حلق و بینی انجام شده، گفت: در این طرحهای تحقیقاتی، ترکیبات دارویی مختلفی به کار گرفته شده است. در آخرین طرحی که در این خصوص در حال انجام است استفاده از داروی راکوتان بعد از جراحیهای زیبایی بینی و تغییراتی که این دارو بر روی بیمارانی که پوست ضخیم و آکنههای متعدد دارند بررسی میشود.
آمالی ادامه داد: طرح اولیه این پژوهش که در سال ۹۵ انجام گرفت نشان میدهد که استفاده از داروی راکوتان یک ماه پس از جراحی بینی در افراد دارای پوستهای ضخیم و آکنههای متعدد نتایج طولانیمدت جراحی را بهتر میکند. در اولین طرحی که در این زمینه انجام شد برخی از بیماران به علت داشتن مشکلات پوستی با فاصله یک ماه بعد از جراحی کاندید استفاده از این دارو شدند. برای این که این طرح تحقیقاتی با تعداد بیشتری انجام شود طرح تکمیلی آن نیز در حال انجام است. در طرح اولیه برای بررسی پوست بیشتر از نظر متخصصان پوست استفاده کردیم. در طرح تکمیلی، کارشناسان در این طرح به طور تکمیلی از سونوگرافی هم برای بررسی ضخامت پوست استفاده کردهاند.
انتهای پیام
