به گزارش هفته نامه پزشکی امروز به نقل از قدس آنلاین 

صابر گل‌عنبری تحلیلگر مسائل بین‌الملل در یادداشتی که در کانال تلگرامی‌اش منتشر شده به ماجراجویی‌های اخیر رژیم متجاوز صهیونیستی در هدف قرار دادن اهدافی در خاک عراق، سوریه، لبنان و فلسطین پرداخته و نوشته است:

 چند سالی اســت که رژیم صهیونیستی مدام حملاتی به سوریه انجام می‌دهد که آخرین و متفاوت‌تریــن آنها تا به این لحظه چند روز پیش اتفاق افتاد. البته تفاوت نه از جهت حجم و تلفات حمله، بلکه از این لحاظ که هم ارتش و هم خود نتانیاهو به سرعت مسئولیت آن را بر عهده گرفتند.

 رویکرد مقامات رژیم صهیونیستی تا سال 2018 بر این منوال بود که رسماً هیچ اشارهای به حملات خود به سوریه نمی‌کردند. این رویه از اوایل سال 2019 به بعد تغییر و اسرائیل رفته رفته رسماً به حملات خود اعتراف کرد، ولی پس از مدتی و نه بالفاصله.

اما در حمله اخیر به فرودگاه المزه در دمشق، بالفاصله نتانیاهو در توییتی مسئولیت آن را بر عهده میگیرد. این حمله به فاصله تنها پنج روز از حمله به پایگاه نیروهای حشد الشعبی عراق در شــهر بلد انجام شد که پس از آن هم نتانیاهو غیرمستقیم اذعان کرد که کار رژیم صهیونیستی بوده است.

چنین رفتاری پرسشی کانونی درباره علت یا علل آن را برمی‌انگیزد. اهداف صهیونیست‌ها از ماجراجویی‌های اخیرشان در دو سطح داخلی و منطقه‌ای قابل تحلیل اســت که شق منطقه‌ای آن در چارچوب راهبرد فشار حداکثری آمریکا علیه ایران میگنجد.

 هدف هم تشدید فشــارهای روانی به ایران است. در واقع رژیم صهیونیستی از طریق این حملات همزمان میخواهد خود را در موقعیت تهاجمی در مقابل ایران در سطح منطقه قرار دهد و فضای روانی ایجاد شده در منطقه به دنبال سرنگونی پهپاد آمریکایی و توقیف نفتکش انگلیسی را که به نوعی نگرانی‌هایی در امارات و عربستان ایجاد کرده بود، تغییر دهد.

 در ایــن میان اما نتانیاهو یک انگیزه مهمتر هم دارد که مرتبط با انتخابات پیش روی کنست در هفدهم سپتامبر (26 شهریور) آینده است. نتانیاهو با حملات اخیر به سوریه، عراق و لبنان تلاش میکند خود را در داخل در مقابل دشمنان خارجی تهاجمی نشان دهد.

در این وضعیت دشوار انتخاباتی که تیغ محاکمه احتمالی نیز روی سر نخست وزیر رژیم صهیونیستی قرار دارد، نتانیاهو با عملیات‌های فزاینده فلسطینی‌ها برای امتیازگیری روبه‌رو است که برخی منابع رژیم صهیونیستی آن را با سفر اخیر هیئت حماس به ایران مرتبط میدانند.

 در نتیجه چنین وضعی نخســت وزیر از سوی گانتس، پرتس و لیبرمن به ضعف نشان دادن و نابودی بازدارندگی رژیم صهیونیستی در قبال غزه متهم شده است، اما دست نتانیاهو برای رفع این اتهام‌ها از طریق اقدام علیه غزه باز نیست، چون با توجه به معادله شکل گرفته در طول این چند سال، هر اقدام نظامی با واکنشی متقابل روبه‌رو میشود و احتمال وقوع جنگ را بالا می‌رود.

 چنین جنگی هم در شرایط انتخاباتی کنست یک ریسک بزرگ است و نتانیاهو آن را به هیچ وجه به نفع خود نمیداند و نیم‌نگاهی به سرنوشت ایهود اولمرت دارد.

 از این رو، چون اطمینان دارد حملات به سوریه و عراق به جنگی منجر نمی‌شود، می‌خواهــد از این طریق به رفع اتهام از خود پرداخته و جایگاه خود را در مقابل رقبایش تقویت کند.