دکتر داود منادی زاده - هماتولوژیست
میلوفیبروزیک نئوپلاسم با کروموزوم فیلادلفیای منفی است که با اسپلنومگالی (اکثراَ حجیم) علائم ناتوان کننده چون خستگی، سیری، تنفر از غذا، بیاشتهائی، عرق شبانه، خارش، Cytopenia و فیبروز پیشروندهی مغزاستخوان مشخص میشود.
این بیماری مزمن باعث کاهش طول عمر و کاهش کیفیت زندگی بیمار میگردد. طول عمر این بیماران از2سال تا 11سال بسته به علائم و عوارض بیمار فرق میکند.
تا چند سال اخیر درمان مؤثری برای این بیماری وجود نداشته و بیشتر به صورت تسکینی pallialive با طول زمان کوتاه و گذرا بوده است.
اسپلنکتومی اگر در بیمارانی که اندازهی طحال حجیم بوده و به دارو جواب ندهد و موجب درد و فشار شکم و کاهش سـلولهای خونی(hypersplnism) گردد مدنظر قرار میگیرد. مرتالیتهی این عمل 9 درصد و موربیدیته31 درصد است.
دربیمارانی که دچار اسپلنومگالی ذکر شده هستند و کاندید خوب برای عمل جراحی نباشند میتوان از رادیوتراپی طحال استفاده کرد ولی اثر آن کوتاه مدت با توکسیسیته (toxicity) شدید میباشد.گرچه پیوند آلوژن موجب درمان قطعی این بیماری میشود ولی morbidity و mortality زیاد را دارد. بنابراین درمانی که با تحمل بیمار سازگار باشد و کیفیت زندگی و طول عمرطولانی ایجاد نماید مورد نیاز است.
اخیراً شناخته شدن موتاسیـونهای توام با راههای JAK-STAT و درک مـسوولـــیت سایتوکسین ها که سیگنال از طریق JAK1/JAK2در پاتوبیولوژی بدخیمیهای عارضه میلوفیبروز موجب شده درمان جدیدی در این بیماری به وجود آورد. در این زمینهRuxotinib که قبــــلاً تـحت عنـوان(018424-INCB) نامیده میشد توانسته در علائم بالینی بیماران باخطر متوسط و خطر زیاد میلوفیبروز مفید باشد. در 2بررسی غیرانتخابی اخیر در فاز 3نشان داده شد که Ruxotinib به خوبی تحمل شده و موجب کاهش حجم طحال و دفع علائم ناتوان کننده و بهبودی کیفیت زندگی و طول عمر بیماران مبتلا به میلوفـیبـــروز شـــده و به تایید US Food and Drug Admistration(FDA) در درمان بیماران با خطر متوسط و بالای میلوفیبروز قرار گرفته است.
در بررسی 251-18424-INCB در فاز 1و2، Ruxotinib در مورد 158 بیمار 52(٪)۱۷نفر از33 بیماری که این دارو را به مقدار 15میلی گرم 2بار در روز مصرف میکردند در بیش از50٪ آنها طحال کوچک شده که تا یک سال ادامه داشته، علائم بیماری به سرعت از بین رفت، وزن اضافه شد و قدرت راه رفتـن افزایش یافت.
پیشآگهی درازمدت 107 بیمار مبتلا به میلوفیبروز تحت درمان بازدارندهی JAK1/JAK2توسط Ruxotinib و اثر مفید آن در عمر بیماران Ruxotinib بازدارندهی JAK1/JAK2 در بیماران مبتلا به میلوفیبروز موجب بهبودی علائم بالینی در 107بیمار با خطر متوسط و زیاد شده است. این بررسی درMD Anderson Cancer Center(MDACC) صورت گرفته و تا32ماه پیـگیری شدهاست. 58 فرد از این بیماران هنوز تحت درمان این دارو هستند (54٪). عمر این بیماران طولانی گشت. کاهش علائم بیماری با این دارو طولانی بوده و تحمل بیمار به این دارو بسیار خوب بوده است.
قطع دارو در 1، 2 و 3 سال به ترتیب24٪،36٪ و46٪ بوده است.
طول عمر این بیماران به مراتب بهتر از310 مشابه فردی که با داروهای رایج درمان میشدند بود. بیمارانی که مساوی و یا بیش از 50٪ اندازهی طحال آنها کاهش یافته بود طول عمر بیشتری نسبت به آنها که کاهش حجم طحال کمتر از 25٪ داشتند بود(0001>P).
مقدار مصرف Ruxotinib در بررسی 251-18424-INCB در حد 10میلیگرم،2بار در روز50 میلیگرم دو بار در روز و 25میلیگرم روزانه تا 200میلی گرم روزانه فرق میکرد.
79 نفر از 107 فردی که توسط MDACC بررسی میشدند شروع درمان را با10میلیگرم و 50میلیگرم دوبار در روز بود (شکل1ـ شمای A) و 28بیمار دیگر شروع درمان50 میلیگرم در روز(19بیمار) 100میلیگرم در روز(6 نفر) و 200میلیگرم در روز(3نفر) را گرفتند.در زمان بررسی 58نفر (۴۵٪) هنوز تحت درمان بودند.
در همین زمان تقریباً80٪ بیماران تحت درمان مقدار دارو10میلی گرم دوبار در روز و 25میلیگرم دوبار روزانه (شکل1ـ شمایB) دریافت میکردند. در 2بیمار موقتاً دارو قطع شد و 5بیمار روزانه یک بار دارو میگرفتند. این اطلاعات نشان میدهد که ادامهی درمان مفید بوده موجب طولانی شدن عمر بیماران میگردد.

Ref:
Srdan Verstovsek , et al.
Department of Leukemia.
the University of Texas.
MD Anderson Cancer Center
Blood , 9 Aug 2012.Vol 120 , No 6