سوالات ذهنی غربالگری، مطمئناً نوجوانانی را که با خطر ناشنوایی مواجهاند، شناسایی نمیکند. نتایج نشان میدهند که تستهای واقعی شنوایی، برای اینگروه سنی باید اصلاح شوند تا جانشین سوالات ذهنی غربالگری گردند.
آکادمی طب اطفال آمریکا در مشارکت با سازمان آیندهی روشن سلامت کودکان (Bright Futures Children,s Health)، استانداردهایی را برای مراقبت پیشگیرانهی طب اطفال وضع نمودهاند. آکادمی، غربالگری نوجوانان را با سوالات ذهنی و سپس با تستـهای شنــوایی واقعی برای افـرادی که بـا بیشترین خطر ناشنوایی مواجهاند، توصیه میکند.
ولی با اینهمه، سوالات غربالگری خاصی برای بچهها و نوجوانان درنظر گرفته نشده است. بررسیها همچنین نشانمیدهند که نوجوانان در رابطه با وضعیت شنواییشان، گزارشدهندگان دقیقی نیستند.
دکتر دیپا سِخار، دانشیار طب اطفال اظهار مینماید: «فهمیدیم که شما با تکیهبر سوالات غربالگری برایت فیوچرنمیتوانید نوجوانانی را که خطر بالای ناشنوایی دارند تفکیک نمایید».
یکبررسی در سال 2010 با استفاده از نظرسنجی سازمان بهداشت و تغذیه ملی، نشان داد که یک نفر از هر پنج نوجوان 12 تا 19ساله ناشنوایی دارد. اکثر این افراد ناشنوایی فرکانس بالا دارند که میتواند نـاشی از قـرارگرفتن درمعرضِ صداهای نـاهنجار فـزایندهای مثل هـدفونهای شخصی،رفتنبهکنسرت، موتورسـواری و شکار با سلاحهای گرم باشد.
برای بررسی، دانشآموزان کلاس یازدهم دبیرستان هِرشلی واقع در مجتمع آموزشی به 10سئوال غربالگری برایت فیوچر و چند سئوال اضافی که سایر عوامل ممکن تهدیدکننده را برای ناشنوایی نوجوانان ارزیابی میکند، پاسخ دادند. آنها همچنین، برای بهتر ردیابی کردن ناشنوایی مرتبط با سروصدای با فرکانس بالا، تست شنوایی رسمی پنسیلوانیا و غربالگری شنوایی عادی که خردسالان وقتی صدایی را بشنوند دستشان را بلند میکنند و همچنینتستشنوایی ساختهشده توسط پژوهشگران را که برای شناسایی ناشنوایی صداهای با فرکانس بالا طراحی شده بود را انجام دادند. برخی دانشآموزاندر معرض تست استاندارد دیگری در اتاقکهای ضدصدا قرار گرفتند. پژوهشگران، نتایج تحقیقات خود را در مجلهی غربالگری پزشکی i(Medical Screening)gمنتشرکردند.
مشخصاً نه سئوالات برایت فیوچر و نه سئوالات اضافی،قادر به شناسایی ناشنوایی نوجوانان، نبود. بهعلاوه مشخص شد، تستشنوایی رسمی پنسیلوانیا برای ناشنوایی نوجوانان، تنها حساسیت 13درصد دارد، درحالیکه تست شنوایی طراحیشده، 100درصد حساسیت داشت.
دکتر سِخار میگوید: «با این که تست ما مثبتهای کاذب بیشتری داشت، ولی توانستیم 100درصد دانشآموزانی را که ناشنوایی داشتند شناسایی کنیم».
درمدارس آمریکا درحالحاضر، اکثراً تستهای شنوایی غربالگری که بیشتر برای ناشنوایی فرکانس پایین انجام میشود را انجام میدهند، باید توجه داشت این نارسایی شنوایی اغلب در دانشآموزان کمسن وسالتر همراه با عفونتهای رایج گوش و تجمع مایع در گوش دیده میشود. پژوهشهای قبلی سِخار، نشان داده که این تستها اغلب ناشنوایی فرکانس بالا را نادیده میگیرند. او در حال حاضر روی تستی عینی برای غربالگری شنوایی مخصوص نوجوانان با صداهای فرکانس بالای بیش از 3000هرتز، کار میکند. این صداها، معمولاً قرار گرفتن در معرض سروصداهای پرمخاطره تاثیر میپذیرد. انجام تستی که نوجوانان را بهجای یکبار، به دوبار خطا ملزم کند، مثبتهایکاذب را کاهش خواهد داد.
سِخار میگوید: «شروع ناشنوایی فرکانس بالا، اغلب بسیار تدریجی وعلائم آن هم بسیار نامحسوس است. مهم شناسایی مشکلات شنوایی در هر مقطع سنی است چرا که میتواند برتمام جنبههای زندگی انسان ازجمله موفقیتهای تحصیلی، پیشرفتکاری و روابط اجتماعی تاثیر گذارد».
دانشآموزان با ناشنوایی خفیف تا متوسط، بااحتمالبیشتری مردود میشوند و تخمین زده میشود افراد با مشکل ناشنوایی،درطول زندگیشان بین 220هزار تا 440هزار دلار از درآمدشان را از دست میدهند.
اینبررسی نتوانست رابطهای بین درمعرض سروصدای معمولی قرارگرفتن و ناشنوایی نوجوانان، پیدا کند. این چالش ایجادشده، میتواند ناشی از این حقیقت باشد که ژنتیک و مدتزمان درمعرض صدا قرارگرفتن، عوامل دیگری هستند که بر خطر ناشنوایی فرد، تاثیر میگذارند.
دکتر سِخار میگوید: «شما میتوانید با دورهی زمانی بیشتری به صداهای ولوم پایین گوش کنید و اینگونه صداها میتوانند به همان اندازه بد باشند که صدای با ولومبالا در مدتزمان کوتاهی شنیده شود».
