در نود و ششمین اجلاس سالانهی انجمن آمریکایی جراحی قفسهیسینه، دادههای ارائهشده از ۴۰مرکز جـــراحی قلبVA نشانمیدهد که با اینکه میزان ترمیم دریچهی میترال از ۴۸درصد درسال2001 به ۶۳درصد درسال2013 افزایشیافته است، میزان عمل ترمیم در مراکز پزشکی مختلف، بسیار متفاوت است.
این از آن جهت اهمیت دارد که میزان مرگومیر ترمیم دریچهی میترال در بیماران مبتلا به بیماریهای تحلیل برندهی اولیه، بهطور قابلتوجهی کمتر است.
محققان معتقد هستند این پژوهش چندمرکزی وسیع، شواهد بیشتری را در حمایت از استفاده از ترمیم دریچهیمیترال بهجای جایگزینی آن در بیماران مبتلا به بیماری حادشوندهی دریچهیمیترال ارائهمیدهد. بهرغم فواید مربوط به ترمیم دریچهیمیترال، میزان استفادهاز عمل ترمیم در مراکز مختلف بسیار متفاوت است و این تحقیق فرصتی برای آموزش و بهبود کیفیت ایجاد نمودهاست.
محققان دریافتند که بین سالهای2001تا2013، ۴۱۶۵ عمل دریچهیمیترال انجامشده است که شامل ۲۴۰۸ عمل ترمیم و۱۷۵۷عمل جایگزینی دریچه در ۴۰مرکز VA میباشد. نرخ کلی عمل ترمیم دریچهیمیترال از ۴۸درصد تعداد کلی جراحیهای دریچهی میترال درسال ۲۰۰۱ به ۶۳ درصد درسال2013 افزایشیافت.
طبق اظهارنظر محققان،«این نتایج نشـانمیدهد کـه خدمات VAو غیر یکی پساز دیگری روشهای نوین جراحی را معرفی و اتخاذ میکنند.
این موضوع قابلانتظار است زیرا همهی برنامههای قلبیVA به مراکز دانشگاهی مربوط هستند و برخیاز آنها کادر آموزشی مشترکی با وابستگان دانشگاهی خود دارند و با یکدیگر برنامههای آموزشی را بهاشتراک میگذارند».
این تحقیق بر مزایای دیگر عمل ترمیم دریچهیمیترال نسبت بهعمل جایگزینی آن نیز تأکیدمیکند که شامل عوارض کمتر در زمان جراحی و بستریشدن کوتاهمدتتر در بیمارستان میباشند. در عمل ترمیم دریچهی میترال، شانس زندهماندن فرد نیز بیشتر است.
با اینکه برخیاز تفاوتهای این ۲نوع جراحی از لحاظ آماری معنادار نبودند (برای مثال، نرخهای تعدیلشده و تعدیلنشدهی مرگومیر پساز جراحی۳۰روزه)، نرخ مرگومیر پساز عمل ترمیم در بیماران مبتلا به بیماریهای تحلیلبرندهی اولیه در هـردو فاصلهی زمانی۱۸۰روزه (۲/۵ درمقابل ۵/۰درصد) و ۳۶۵روزه (۳/۰ درمقابل۵/۷درصد) بهطور معناداری پایینتر بود. پساز ۱۰سال، مرگومیر پساز عمل ترمیم کمی پایینتر آمد.
محققان پساز بررسی حجم روندی سالانهی دریچهیمیترال هر مرکزپزشکی، دریافتند که این مقدار بسیار تغییرکرده است: از صفر به ۲۹با میانگین۷. عدد میانهی عمل ترمیم دریچهیمیترال از صفر تا ۲۱ متغیر و دارای میانهی4 برای هر مرکز بود.
نتایج بررسیهای دیگر نشاندادند که حجم عملجراحی دریچهیمیترال، پیشبینیکنندهی معنادار (Significant Predictor) استفادهی بیشتراز عمل ترمیم و نتایج بهتر (Better Outcomes) جراحی میترال است.
درواقع، برخیاز گزارشها بهمنظور حفظ سطح بالای مراقبت، حداقل تعداد عمل ترمیم دریچهیمیترال در هرسال را ۴۰عمل تعیینکردهاند. با اینحال، طبق یافتههای این گزارش، هیچیک از مراکزVA به سقف ۴۰مورد درسال نرسیدند که حداقل مقدار لازم برای یک سطح مراقبت بالا میباشد. درواقع، حجم جراحی این مراکز تنها 19درصداز کل ترمیم دریچهی میترال در سطح تسهیلات کشور را بهخود اختصاص میدهد.
محققان بهایننکته اشاره میکنند که ممکناست سقف ۴۰مورد درسال برای سیستمVA قابلاعمال نباشد. «بیمارستانهای VA بیمارستانهای دارای جامعهی آماری کمحجم نیستند. مدل کادر آموزشی مشترک و همکاری آموزشی که بین برخیاز ادارات کل، سربازان بازنشسته و وابستگان دانشگاهی این مراکزVA وجود دارد، میتواند به افزایش جامعهی آماری این بیمارستانها کمککند که نتایج خوب جراحیهای دریچهیمیترال آنها را توجیه مینماید». بااینوجود بهگفتهی محققان، تعیین علت پایینبودن نرخ عمل ترمیم دریچهیمیترال در برخیاز بیمارستانهایVA، درواقع فرصتی برای بهبود کیفیت ایجادمینماید.
