طریقهی سلامتبودن و حفظ سلامتی بدن با ملاحظات متفاوتی قابلاجرا خواهد بود. بهانه برای نوشتن این مقاله، مقالهی استاد محترم جناب آقای دکتر مهرانجلالی (نورولوژیست) در شمارهی ۱۰۷۲ این مجله باعنوان «بیماری پارکینسون حاصل سوختن یاختههای مغز» و نیز چندمقالهی دیگر میباشد.
خوشبختانه تحقیقات علمی، جزئیات فعلوانفعالات صورتگرفته در یاختههای بدن را هرروز بیشتر آشکار مینمایند.
چنانچه مستحضر هستید، در سلامتی موجوداتزنده ازجمله: گیاهان، حیوانات و انسان، عوامل و سازمانهای متعددی سهیم هستند بهطوریکه سازمان درمان یا پزشکی شاید آخرین مرجع رسیدگی به امر سلامتی باشد.
در هرکشور و دولتی اگر ساختارهای مرتبط با جامعهی مربوطه، بهصورت علمی و ملاحظهی موارد زیستمحیطی تنظیم و اجرا شود، مسلماً بهداشت محیط تاحد زیادی حفظ خواهدشد. ازجمله کنفرانس باعنوان «کاهش گرمای زمین ناشیاز گازهای گلخانهای» بهمدت یکهفته درماه دسامبر ۲۰۱۵ در پاریس با شرکت۱۹۰ کشور تشکیلشد. امید است که بهعنوان یک آغاز برای بهبود شرایط زیستمحیطی تلقیشود و همهی کشورها الویت برنامههای خود را به این امر اختصاصدهند. وقتی در جامعهی کنونی ما آلودگی هوا، آب، غذا و صدا وجود دارد؛ بهطوریکه بهجای تولید موادغذایی سالم و ارگانیک و اقلام مورد نیاز دیگر، فقط خودرو تولید میشود.درحالیکه منبع سوختی خودروها نیز بهجای بنزین سوپر، بنزن است که مادهیشیمیایی کشندهای میباشد. ازطرفی ریزگردهای متفاوت کشندهای که چندین سال است مردم و بخصوص مردم خوزستان و جنوبغربی ایران را بهکام مرگ میکشد و در آنهایی که هنوز زنده هستند نیز بیماریهای گوناگون ازجمله سرطانهای بدخیم بروز مینماید که قابلعلاج نیستند. در دنیا برای اتومبیلها و وسایلنقلیهی دیگر، از سوختهای حاصل از جلبکهای تکسلولی بسیار اقتصادی که درمعرض نور تولید انبوهی دارند و عاریاز خطرهای تنفسی هستند، استفادهمیشود و برخیاز وسایل حملونقل نیز از برق، انرژی خورشیدی، گاز و... استفاده مینمایند. آب و غذاها نیز متعاقب هوا هستند بهطوریکه اکسیژن و هر عامل دیگری که در هوا باشد، در آب حل میشود. سازمان آب نیز درحالحاضر قادر به تصفیهی همهی آلودگیهای آب نمیباشد. ماهی در آبآلوده رشد میکند، مرغ و دامهای دیگر نیز از علوفه و دانههای نهچندان سالم تغذیه میشوند.
درحالیکه اگر برای محیط و شرایط پرورش گیاهان و دامهای مورد تغذیه، تمهیداتی درنظرگرفته شود که بهصورت ارگانیک و بدون استفاده از مواد شیمیایی و سمی پرورش یابند، در سلامتی موجودات زنده ازجمله انسانها بسیار مؤثر خواهند بود.کشورهایی که به فکر محیطزیست خود هستند، اگر درختی را قطعکنند، نهالی جایگزین مینمایند که همواره سبز و دارای اکسیژن باشند اما درجامعهی ما، جنگلها بیمحابا قطع میشوند و درجای آنها جاده، ساختمان و برجهای بلند ساختهمیشود. ۵۰تا۶۰سال پیش در تهران قناتهایی موجود بود. بهطوریکه آب زلال از چشمههای متعدد در نقاط مختلف تهران در سطح زمین نمایان بوده و برای گیاه و پرورش آن اهمیت خاصی قائل بودند. عملاً درشرایطیکه آلودگیها از هرجهت موجوداتزنده ازجمله انسانها را احاطه میکنند، امکان سالم ماندن موجوداتزنده منتفی است. اگر درمان هم صورتگیرد، دوامی نخواهد داشت چراکه هوایی برای تنفس وجود ندارد.
