ویتامینE ،مجموعه‌ای از هشت ترکیب محلول در چربی است. این ترکیبات شامل توکوفرول و توکوترینول هستند.

ویتامینE به‌طور طبیعی در بسیاری‌از غذاها نظیر تخم‌مرغ، غلات غنی‌شده، میوه، سبزی‌های دارای برگ‌سبز، گوشت‌قرمز، مغزها، گوشت‌مرغ و روغن‌گیاهی یافت می‌شود. این ویتامین را می‌توان به‌صورت مکمل نیز مصرف کرد.

براساس تحقیقات اخیر به سرپرستی دکتر موریس و دکتر دیسکن از نظام مراقبت‌های بهداشتی ویرجینیای‌مینیاپولیس، استفاده از آلفا‌توکوفرول (شکلی از ویتامینE که به‌صورت آنتی‌اکسیدان عمل می‌کند) که بر بیمارانی با آلزایمر شدید متمرکز بوده، نشان‌داده‌اند که ویتامینE در کاهش پیشرفت بیماری آلزایمر به‌نسبت شدید، اثرگذار است.

البته محققان اظهار‌داشته‌اند که مصرف ویتامینE روی بیمارانی با آلزایمر خفیف تا متوسط، بررسی نشده است.

با درنظر‌گرفتن این موضوع، محققان،۶۱۳ بیمار مبتلا به آلزایمر خفیف تا متوسط را مورد تحلیل قرار‌دادند. همه‌ی این بیماران از بازدارنده‌های استیل‌کولین‌استراز استفاده‌ می‌کردند(Exelorn و‌Donpezil) تا میزان و مدت عمل انتقال‌دهنده‌ی عصبی اسیتل‌کولین را افزایش دهند.

از‌میان این بیماران، ۱۵۵‌تن، روزانه مقدار ۲۰ میلی‌گرم ممانتین (memantine)، صدو پنجاه و دو بیمار ‌2000 واحد ویتامینE، ۱۵۴‌ بیمار ترکیبی از هردو داروی فوق و ۱۵۲‌بیمار نیز پلاسبو (دارونما) استفاده کردند.

محققان تغییرات بیماران را از لحاظ اُفت عملکرد با استفاده از شاخص ADCS-ADL inventory scores (پرسشنامه‌ای که برای ارزیابی میزان توانایی در زندگی روزمره مبتلایان به آلزایمر کاربرد داردAlzheimer’s Disease Cooperative Study - Activities of Daily Living)g  نظارت کردند و بیماران به طور میانگین به‌مدت ۲/۳ سال، مورد پیگیری قرارگرفتند.

اُفت عملکرد اشاره به عدم‌توانایی بیمار در انجام کارهای روزانه، بدون نیاز به کمک دیگران است.

ویتامینE افت عملکردی (F.D) را در مدت 6 ماه کاهش می‌دهد:

نتایج مطالعه نشان‌داد افت عملکردی بیمارانی‌که ویتامینE مصرف می‌کردند نسبت به بیمارانی‌که دارونما مصرف می‌کردند، تا ۱۹درصد کاهش داشت. محققان اظهار‌داشتند: این نتیجه‌ برابر با تأخیر معنادار بالینی در پیشرفت بیماری در‌طی‌۶/۲ ماه بوده‌است.

به‌علاوه، محققان به این نتیجه رسیدند که بیماران مصرف‌کننده‌ی ویتامینE، روزانه ۲ساعت کمتر به کمک پرستاران خود نیاز داشتند.

آنها اظهار‌داشتند که ترکیب ممانتین و ویتامینE و ممانتین به‌تنهایی هیچ فایده‌ی بالینی برای بیماران نداشت.

براساس یافته‌های محققان، افت عملکرد ناشی‌از بیماری آلزایمر تأثیر قابل‌توجهی بر کیفیت زندگی بیماران می‌گذارد و همچنین ازنظر اجتماعی و اقتصادی نیز هزینه‌بر است.
البته آنها معتقدند یافته‌هایشان حاکی از آن است که ویتامینE می‌تواند با این عوامل مبارزه کند. «از آنجایی‌که ویتامینE ارزان است، فواید آن مقرون‌به‌صرفه است.

زیرا آلفا توکوفرول موجب بهبود عملکرد بیماران و کاهش زحمت پرستاران می‌شود».

مصرف زیاد ویتامینE می‌تواند مضر باشد:

البته داگ‌براون، مدیر مجمع پژوهش و توسعه آلزایمر در بریتانیا، اظهار می‌دارد: «بیماران باید آگاه باشند که میزان ویتامینE مصرفی در این مطالعه به میزان قابل‌توجهی بیش‌از مقدار مجاز این ویتامین (۱۵۰۰واحد در روز) برای بزرگسالان است و این ممکن‌است برای برخی افراد مضر باشد.»

وی افزود:‌«درحالی‌که مطالعه‌ی پیش‌رو، درخصوص رابطه‌ی بین مصرف ویتامینE و کاهش افت عملکردی، بررسی جالبی است، اما به هیچ‌وجه قطعی نیست. برای اینکه ببینیم آیا ویتامینE واقعاً فایده‌ای بر افراد مبتلا به زوال‌عقل دارد و یا مصرف این میزان ویتامینE روزانه، خطری دارد یا خیر، به بررسی‌های بیشتری نیاز دارد».

البته محققان معتقدند که یافته‌های آنها نتایج به‌دست‌آمده از مطالعات پیشین، درخصوص اینکه میزان بالای ویتامینE ممکن‌است خطر مرگ‌و‌میر به هر‌علت را افزایش دهد، رد می‌کند.

وی ادامه داد: «ما هیچ رابطه‌ای بین مصرف ویتامینE و افزایش چشمگیر مرگ‌و‌میر سالانه مشاهده نکردیم. میزان مرگ و میر سالانه در گروه آلفا‌توکوفرول، در‌مقابل گروه دارونما، به‌ترتیب‌۷/۳ به ۹/۴‌درصد بود».

سال قبل، اخبار پزشکی روز (MNT) مطالعه‌ای را گزارش نمود که ویتامینE ممکن‌است خطر بروز سرطان کبد را کاهش دهد در‌حالی‌که تحقیقات دیگری افزایش شیوع سرطان پروستات را در ارتباط با مصرف ویتامینE مطرح نموده‌است.