به گزارش خبرگزاری مهر، مهری مهراد افزود: این کمپین با همکاری انجمن نورویورولوژی و آموزش و پرورش ایجاد شده که طی آن با توزیع بروشورهای آموزشی و اطلاع رسانی و برگزاری جلسات مختلف و شناسایی بیماران مبتلا به اختلالات مثانه نوروژنیک یا مثانه عصبی، والدین از این بیماری آگاه می شوند.
وی با بیان اینکه اختلالات مثانه نوروژنیک در صورت عدم تشخیص به موقع و درمان، منجر به نارسایی کلیه می شود، اظهار داشت: کودکانی به ما مراجعه می کنند که به صورت مادرزادی دچار این بیماری بوده و با عدم تشخیص به موقع اختلالات نوروژنیک، باید در سنین چهار سالگی به بالا دیالیز شوند و این مسئله بسیار ناراحت کننده است.
مهراد، شب ادراری و روز ادراری، عدم تخلیه کافی ادرار، بی اختیاری ادرار همراه با مدفوع، عفونت های ادراری مکرر با تب و لرز، عدم رشد کافی کودک، دفع ادرار با گریه شدید و مشاهده هرگونه خال در انتهای ستون فقرات کودک از سنین سه سالگی به بعد را از مهمترین علایم اختلالات مثانه نوروژنیک یا اختلال مثانه برشمرد و از والدین در صورت وجود چنین علایمی در کودک خود، خواست او را نزد اورولوژیست ببرند و با درمان به موقع از دیالیزی شدن و نارسایی کلیه فرزند خود جلوگیری کنند.
این فوق تخصص مثانه و مجاری ادراری ادامه داد: این بیماری در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع با افزایش سن تشدید می شود.
مهراد با بیان اینکه بی اختیاری ادرار در کودکان نشانه مشکل زمینه ای است، افزود: اختلالات مادرزادی باعث ایجاد مثانه عصبی می شود و عدم توجه به این بیماری سبب مشکلات و هزینه های زیادی در آینده برای بیماران خواهد شد.
این پزشک تصریح کرد: هر نوزادی که به دنیا می آید، اگر یک خال یا توده رنگی غیرعادی در پایین ستون فقرات داشته باشد، در آینده مشکل کنترل ادرار خواهد داشت؛ از این رو، از والدین می خواهیم که به این مسئله توجه ویژه کنند زیرا عصب های نخاع باعث ایجاد اختلالات متعدد مانند بی اختیاری ادرار و مدفوع شده و سبب ایجاد نارسایی کلیه می شود.
مهراد اظهار داشت: مثانه اسپاستیک نیز نوعی دیگر از مثانه عصبی است که معمولا به دنبال آسیب طناب نخاعی بالای قوس انعکاسی ایجاد می شود و فرد مبتلا با حداقل حجم مایعات موجود در مثانه و قبل از پرشدن ظرفیت مثانه، احساس پری مثانه و دفع ادرار دارد.
به گفته وی، در صورت حاد شدن این وضعیت، بیمار حتی با ۵۰ سی سی ادرار هم دچار دفع بدون کنترل ادرار می شود.
مهراد تاکید کرد: مثانه شل نیز معمولا به دنبال بروز برخی بیماری ها مانند دیابت، ام اس، پارکینسون، برخی جراحی ها در ناحیه کمر و حتی آسیب های نخاعی ایجاد می شود اما گاهی با بیمارانی مواجه می شویم که بدون ابتلا به هیچ یک از این بیماری ها از این اختلال رنج می برند. بررسی ها و تحقیقات مستمر نشان داده است این بیماران قربانی برخی عادات نامناسب خود شده اند.
رئیس انجمن نورویورولوژی ایران تصریح کرد: این دسته از بیماران به دلیل وسواس یا داشتن شغلی حساس، ساعاتی طولانی ادرار خود را نگه می دارند و آن را دفع نمی کنند. این عادت در طولانی مدت باعث تنبل شدن مثانه خواهد شد. یعنی هنگامی که مثانه پرمی شود، به مغز دستور دفع صادر می کند. اما فرد با بی توجهی به این دستور، سطح حساسیت مثانه را افزایش می دهد و عملکرد سیستم عصبی مثانه را مختل می کند.
