براساس نتایج پژوهشهای صورتگرفته، احتمال بروز حملات پرهاکلامپسی در زنان مبتلا به لوپوساریتماتوی سیستمیک درطول اولین بارداری ۹برابر بیشتراز زنان غیرمبتلا میباشد. محققان معتقدهستند که خطر بروز پرهاکلامپسی پیشاز هفته ۳۴ بارداری در بارداریهای بعدی کاهش مییابد اما بازهم از خطر پسزمینه بسیار بالاتر است.
دراین پژوهش محققان دانشگاه استنفورد و پـژوهشکده کارولینسکای استکهلم، زایــمانهای زنان مبتـلا به لوپوساریتماتو و زنان سالم را در سوئد، طی سال۲۰۱۱تا۲۰۱۲ در دفتر ثبتتولد سوئد (که ۹۸درصد از موالید را ثبتمیکند) با پایگاه دادههای بیماران کشور (که مراجعات بستری و غیربستری را پیگیریمیکند) مطابقت دادند. مدل خطر نهایی براساس سن بیمار، فشارخون بالا در بارداری، دیابت بارداری و استعمالسیگار بازسازی شد. طی ایـــن پــژوهش ۷۴۲تولد در زنان مبتـلا به SLE)Systemic Lupus Erythematosus) با ۱۰۴۸۴تولد در زنان سالم مطابقت داده شدند و متوسط سن بیماران ۳۱سال بود.
شرح کارآزمایی:
درمیان زنان مبتلا به SLE، ۵درصد از آنها فشارخون بالا در دوران بارداری و ۳درصد دیابتبارداری داشتند. پادتنهای آنتیفسفولیپیدی (Antiphospholipid antibodies) در ۲درصد از آنها وجودداشت. درگروه کنترل، کمتراز ۱درصد از آنان فشارخون بالا در دوران بارداری و ۱/۳درصد دیابتبارداری داشتند. هیچ کنترلکننده سلامتی با پادتنهای آنتیفسفولیپیدی وجود نداشت. درکل گروه، ۴۳۸مورد مبتلا به پرهاکلامپسی وجودداشت؛ ۸۲مورد درگروه SLE و ۳۵۶مورد درگروه کنترل. در مدل خطر ارزیابیشده، این موضوع تقریباً معادل با افزایش ۳برابری خطر مربوطه بود (RR ۲/۷).
براساس ۵۶ موردی که درگروه SLE و ۲۲۵ موردی که در گروهکنترل مشاهده شد، پرهاکلامپسی غالباً در اولین زایمان اتفاق میافتد. بیماران مبتلا به SLE در اولین زایمان نیز ۳ برابر بیشتر درمعرض خطر قرارداشتند (RR, ۳/۲). در زایمانهای بعدی ۱۵۷مورد وجودداشت؛ ۲۶ تن مبتلا به SLE و ۱۳۱ تن فردسالم، خطر نسبی کمتر بود اما این میزان همچنان بسیار بالا بود(RR۲/۲).
۸۷مورد با حمله زودهنگام پرهاکلامپسی مشاهده شدند؛ ۳۲مورد درگروه SLE و ۵۵تن درگروه کنترل. در زنان مبتلا به SLE احتمال پیشرفت این اختلال ۶ برابر بیشتر بود. حمله زودهنگام پرهاکلامپسی در هردوگروه در زایمان اول شایع بود؛ ۲۴مورد درگروه SLE و ۳۴تن درگروه کنترل (با خطر ۹برابری، RR ۹/۳).
در زایمانهای بعدی شیوع این حملات در هردوگروه کاهشیافت؛ ۸مورد در گروه SLE و ۲۱تن درگروه کنترل. اما بیمارانSLE هنوز با خطری ۳برابری مواجه هستند (RR ۲/۸).
پادتنهای آنتیفسفولیپیدی، بهنظر عامل خطر مهمی میباشند که باید بررسیگردند. اما این خطر مستقل از سایر عوامل خطرساز دیگر، نظیر فشارخون دوران بارداری، افزایشوزن بدن و کشیدنسیگار میباشد.
Ref
Rheumatology News Conference Coverage
