الگویی جدید در پیش‌بینی بالینی به شناسایی خطـر بالای تــرومبـــوآمبـولی وریدی ‌‌(VTE:Venous Thrombo Embolism) درمیان بیمارانی با پای گچ‌گرفته کمک‌می‌کند.

محققان طی یک بررسی مبتنی‌بر جمعیت در هلند که شامل تعدادی بیمار مبتلا به VTE و افرادی نیز از‌ گروه کنترل بدون ابتلا به این بیماری بودند، به شناسایی نشانگرهای زیستی، عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی پیش‌بینی‌کننده VTE و ساخت یک الگوی پیش‌بینی کامل (از‌جمله ۳۲ پیش‌بینی‌کننده برای پیش‌بینی VTE در‌تمام بیماران)، یک مدل محدود (از‌جمله تنها ۱۱ پیش‌بینی‌کننده انتخاب‌شده که به‌طور‌خاص به پیش‌بینی VTE در بیمارانی با پای گچ‌گرفته می‌پردازد) و یک الگوی بالینی (همچنین اشاره به بیمارانی با گچ پا دارد اما تنها شامل پیش‌بینی‌کننده‌های زیست‌محیطی است که می‌تواند بدون جذب خون و یا انجام هر روش آزمایشگاهی تعیین شود که به‌طور‌کلی ۱۴‌مورد است) پرداخته است. به پیش‌بینی‌کننده‌ها در الگوی بالینی مقادیر عددی‌داده شده‌است که هنگامی‌که جمع‌بندی می‌شوند نمره L-TRiP را ایجاد می‌کنند تا به‌راحتی بیمارانی‌که  به خطر بالا و یا پایین ‌VTE مبتلا هستند، طبقه‌بندی شوند. با استفاده از یک برش ۹ امتیازی، نمره خطر به درستی ۸۰/۸ درصد از بیمارانی‌که VTE در آنها رشدکرده بود و ۶۰/۸ درصد از بیمارانی‌که VTE در‌آنها رشد نکرده بود را شناسایی‌کرد.

الگوهای پیش‌بینی و نمره خطر در دو‌گروه مستقل تأیید شدند؛ بررسی VTE (۷۸۴ ‌مورد VTE و ۵۲۳ گروه کنترل از هلند و بریتانیا) و بررسی میلان (۲۱۱۷‌مورد و ۲۰۸۸ ‌گروه کنترل از ایتالیا). محدودیت‌هایی در‌این ارزیابی‌، ازجمله اینکه هیچ اطلاعاتی درمورد بیمارانی‌که ترومبوپروفیلکس دریافت‌کرده‌اند و سه ماه پس‌از VTE نمونه‌ی خون از آنها گرفته شد، در دسترس نبود‌، وجود داشت.

با این‌حال محققان معتقدند که این نتایج می‌تواند راهنمای خوبی در تصمیم‌گیری‌های بالینی باشد تازمانی‌که دستورالعمل بدون ابهامی برای درمان ترمبوپروفیلاکسی در‌این بیماران در دسترس قرارگیرد؛ به گونه‌ای که هر بیمار نیازی به در‌معرض خطر‌بودن نداشته باشد و تحت‌درمان ضدانعقاد قرار نگیرد.