درحالی‌که برای استفاده از MRI درحوالی زمان جراحی، رهنمودهای بالینی عملی وجود ندارد ولی بعضی جراحان از ابزار غربالگری برای به‌دست آوردن تصویر آشکارتر سرطان پیش ازجراحی استفاده می‌کنند و یا بلافاصله پس از جراحی برای بررسی هر‌نوع بیماری باقیمانده از MRI استفاده می‌نمایند. در بررسی‌های پیشین ثابت شده بود که استفاده از MRI به این منظور درخانم‌های دچار سرطان تهاجمی پستان بر رجعت موضعی یا نرخ سرطان پستان سمت مقابل، دارای تأثیر قابل‌توجه بالینی نیست اما این تأثیر درخانم‌های دچار DCIS به‌خـــوبــی مورد بررسی قرار نگرفته بود.
 استفاده از  MRI  براساس ترجیح جراح و مؤسسه‌ی درمانی تفاوت‌های گسترده‌ دارد. MRI، آزمونی پرهزینه و با نرخ مثبت کاذب بالا است که به انجام رویه‌های اضافی و گاهی غیر‌ضروری می‌انجامد، بنابراین استفاده از این رویه باید با‌دقت انجام شود. این یافته‌ها را می‌توان بر فهرست مدارکی افزود که حاکی از آن است که استفاده ازMRI، فایده‌ی آشکاری برای بیماران DCIS ندارد.
پژوهشگران تعداد‌2321 خانمی را شناسایی کرده‌اند که درفاصله‌ی 1997‌تا‌2010 در مموریال اسلوان کترینگ به علت DCIS جراحی پستان ازنوع حفظ بافت شده‌‌اند. از این بیماران، 596 نفر یا پیش‌از عمل و یا بلافاصله پس ازآن MRI شده و 1725 نفر MRI نشده بودند. در هرگروه بعد‌از 5‌سال و 8سال، نرخ رجعت موضعی و سرطان پستان طرف مقابل با یکدیگر مقایسه شد.
بعد‌از 5‌سال، نرخ رجعت موضعی به‌طور قابل‌توجه در دوگروه اختلافی نداشت ‌(با MRI برابر 8/5٪ و بدون آن7/2٪). به‌همین ترتیب، نرخ رجعت 8 ساله به‌طور قابل‌توجه متفاوت نبود (14/6 دربرابر 10/2٪) حتی پس‌ازکنترل ازنظر 9‌عامل متغیر بیمار ازجمله سن و وضعیت یائسگی،اختلافی ازنظر احتمال رجعت موضعی دیده نشد. درنرخ سرطان پستان طرف مقابل نیز اختلاف قابل توجه آماری دیده نمی‌شـــد ‌(3/5 دربرابر 3/5٪ بعـد‌از 5‌ سال و 3/5 دربــرابـر 5/1٪ بعد‌از 8 سال).