محققان علت بروز سندرم پیش‌ازعادت‌ماهانه(PMS)را به‌هم‌خوردگی تعادل هورمونی استروژن و پروژسترون در زنان می‌دانند. از شایعترین علائم این سندرم می‌توان از دلشوره، ناپایداری خلقی، تحریک‌پذیری، تنش عصبی، سردرد، میل شدید به خوردن شیرینی، افزایش اشتها، تپش قلب، سرگیجه و غش و گاهی افزایش‌وزن، ورم دست و یا حساسیت سینه‌ها، احساس ورم و نفخ‌شکم، افسردگی، ضعف‌حافظه و بی‌خوابی نام برد.
محققان آمریکایی تعداد 1000 زن را که دچار PMS یا سندرم قبل از قاعدگی بودند مورد بررسی قرار داده‌ و سپس موارد بررسی را مورد ارزیابی قراردادند و دریافتند که این زنان دچار کمبود و کاهش مصرف ویتامین (ویتامین‌B6) و ریبوفلاوین(ویتامین‌B2) هستند. وجود این دو ویتامین و کاهش آن خطر ابتلا به علائم PMS را تا 35٪ در‌این زنان در‌بردارد.
دراین تحقیق مشخص‌شد که دو ویتامین‌B6 و B2 به‌نحوی ممکن‌است در انتقال دهنده‌های عصبی علائم PMS را بروز داده و یا افزایش دهد و با خوردن این ویتامین‌ها می‌توان این علائم را 25تا 35٪ کاهش‌داد و توصیه می‌کنند که در رژیم‌غذایی(RDA) این دو ویتامین مصرف گردد.
پس می‌توان دریافت که چگونه از ویتامین‌B6 وB2 استفاده نمود وPMS آن را به حداقل رساند و یک استراتژی خوبی هرماه داشت.
موادی که شامل این ویتامین‌ها می‌باشند عبارتنداز:حبوبات، لوبیا‌سفید و سیاه، لوبیاچینی، لوبیای مرمری، عدس و نخودفرنگی، درواقع فقط1 فنجان لوبیاسفید و سیاه تأمین‌کننده 28٪ از RDA برای ویتامین‌B6 است. خوردن مانند Popeye یک فنجان اسفناج تأمین‌کننده 15٪ از (RDA) برای ویتامین‌B6 و 25٪ ویتامین‌B2 می‌باشد.
ماست ماده‌ی تأمین‌کننده‌‌ی 32٪ از RDA و همچنین کلسیم و ویتامینD دو ماده‌ی مغذی برای کاهش PMS بوده و همچنین یک وعده ماهی تون و یا قزل‌آلا 38٪ یعنی بخش عظیمی از RDA ویتامین‌B6 را تأمین می‌نماید. ورزش صبحگاهی نیزکمک خوبی به این امر می‌کند. باید ذکر کرد این زنان از خوردن کافئین، نمک و شکرمصنوعی خوددداری کنند چون دراین زمان پرخاشگری در آنها زیاد می‌شود و گاهی احتیاج است که با پزشک روان‌شناس بالینی مشورت نمود تا مشکلات آنها کاهش یابد.