استفاده از موسیقی یا درمان با موسیقیMusic Therapy در آن دسته ازبیماران بستری در ICU که با ونتیلاتور، درمان حمایتی میشوند سبب کاهش اضطراب وکاهش مصرف داروهای آرامشبخش میگردد.
دربیماران بستری دربخش مراقبتهای فشردهintensive care unit (باکوته نوشت ICU)که به علت نارسایی و بیکفایتی تنفسی، از حـــمایت حــاد تهـویــهیی acute ventilatory support استفاده مینمایند، استفاده از موسیقی مورد علاقهی بیمار در مقایسه با مراقبت معمولی به کاهش بیشتر اضطراب و کاهش دفعات و شدت استفاده از آرامشبخش منتهی شده است. این بررسی، زودتر از موعد مقرر به خاطر تطبیق با زمان عرضه شدن آن درکنفرانس بین المللی انجمن توراسیک آمریکا به صورت آنلاین توسط نشریهی JAMA انتشار یافته است.
JAMA doi:10.1001/Jama. 2013.5670
طبق اطلاعات زمینهی موجود در مقاله دربیمارانی که دارای وضعیت بحرانی بوده و ازتهویهی مکانیکی استفاده میکنند برای کاهش اضطراب و ایجاد راحتی وسنکرونی ونتیلاتور از داروهای آرامش بخش Sedative و ضددرد درون سیاهرگی استفاده میشود. این داروهای قوی، غالباً با مقدار خوراک بالا وطی دورههای طولانی تجویز میگردند و با آثار متنوع ناگوار همراهند. بیمارانی که تهویهی مکانیکی میشوند نسبت به مداخلههای داروشناسیک برای تسکین اضطراب نمیتوانند اظهار نظر کنند ومعمولاً مقدار تجویز و دفعات استــفاده از داروهای آرامشبخش و ضددرد توسط کلینیسینهای واحد مراقبت فشرده(ICU) کنترل میشود. برای کاهش اضطراب، درگیر کردن فعال بیماران و به حداقل رساندن استفاده از داروهای آرامشبخش لازم است مداخلههایی انجام شود.
نویسندگان این مقاله اظهار داشتهاند که شنودن موسیقی مورد علاقه وآرامش بخش دربیمارانی که تهویهی مکانیکی میشدند، طی کارآزماییهای محدود سبب کاهش اضطراب شده است. اما هنوز معلوم نیست که آیا درطول دورهی حمایت تهویهیی میتوان با استفاده از موسیقی ازمیزان اضطراب کاست ویا استفاده از داروهای آرامشبخش را دراین بیماران کاهش داد.
Linda L.Chlan, Ph.D. R.Nاز دانشگاه ایالتی اوهایو واقع در کلمبوس، و همکاران برای ارزیابی این مسأله که آیا استفاده از مداخله با موسیقی بیمار مدار paltient-directed music (با کوته نوشت PDMدربیماران بستری درICU و زیر تهویهی مکانیکی میتوان از اضطراب ومصرف داروهای آرامشبخش کاست، یک بررسی انجام دادهاند. دراین کارآزمایی بالینی تعداد 373 بیمار از 12 بخشICUی5 بیمارستان در ناحیهی سنت پل واقع در میناپولیس درفاصلهی سپتامبر 2006 و مارس 2011 شرکت داشتند وهمگی به علت بیکفایتی تنفسی ازحمایت حاد تهویهی مکانیکی استفاده میکردند.
هشتادوشش درصد ازبیماران شرکت کننده در بررسی سفید پوست، 52٪ مونث و سن متوسطشان 59 سال بود.
این بیماران به صورت غیر انتخابی به سه دسته تقسیم شده بودند:
ـ دسته یی که از PDM هرگاه خود میخواستند (تعداد 126 نفر) ضمن استفاده از حمایت تهویهیی استفاده میکردند و موسیقیهای مورد علاقهشان توسط یک موسیقی درمانگر برحسب وضعشان از میان چند مجموعه انتخاب شده بود.
ـ دستهیی که هرگاه میخواستند ازهدفون بیصدا استفاده مینمودند (NCHو 122 نفر).
ـ دستهی سوم ازمراقبت معمولی استفاده میکردند (125 نفر).
پیامدهای اصلی مورد بررسی عبارت بود از سنجشهای روزانهی اضطراب (براساس مقیاس 100 میلیمتری آنالوگ دیداری) و دواندازهگیری دیگر مربوط به مصرف داروی آرامش بخش (شدت و کثرت.)
بیماران گروه PDM به طور متوسط 80 دقیقه در روز ازموسیقی استفاده کردند، بیماران گروه NCH به طور متوسط 34 دقیقه در روز از هدفون بیصدا استفاده مینمودند. نتایج تجزیه وتحلیل نشان داد که امتیاز اضطراب بیماران گروه PDM به میزان 19/5 امتیاز کمتر ازبیماران گروه مراقبت معمول بود.
برای یک بیمار متوسط در روز پنجم بررسی (مدت متوسط زمانی که بیماران در بررسی شرکت داده شدند) هربیمار در گروه مراقبت معمولی 5 خوراک از یکی از 8 داروی آرامش بخش تعریف شده در بررسی استفاده کرده است. دربیمار معادل درگـروه PDM تا روز پنجم از 3 خـــوراک داروی آرامش بخش استفاده شده بود که میزان کاهش نسبی38٪ بود. درپایان روز پنجم، دربیمار گروه PDM، امتیاز شدت آرامشبخشی به میزان 36٪ وامتیاز اضطراب 36/5٪ کاهش نسبی داشت.
در گروه PDM درمقایسه با NCH، کاهش بیشتر اضطراب و شدت تسکینمشاهده نشد.
مصنفان این بررسی درپایان نوشتهاند موسیقی برای بیماران محرکی آرامش بخش و آشنا تدارک میبیند و مداخلهیPDMبیمار را در تدبیر اضطراب قدرت میبخشد. این مداخله ارزان وغیر دارویی است و به آسانی مورد استفاده قرار میگیرد و ازمیزان اضطراب، مصـــرف داروهای آرامش بخش میکاهد وبالقوه با حوادث ناگوار همراه نیست. ضمن گزارش کاهش اضطراب، بیماران گروه PDM از دفعات و مقدار کمتر داروهای آرامشبخش استفاده کردهاند.
