مطالعات جدید نشان میدهند که مصرف UDCA (یورودزوکسی کولیک اسید)بر طول عمر بیماران مبتلا به PSC تاثیری ندارد. افزایش دوز دارو (دوزهای ۲۸ تا ۳۰ میلیگرم/ کیلوگرم وزن بدن/ روز تنها با دو برابر شدن عوارض جانبی دارو همراه است.
نظیر این مطالعه اولین بار در NEJM.23.Oct به چاپ رسید و به دنبال آن بسیاری پزشکان گوارش اقدام به قطع دارو در بیماران PSC خود نمودند که اثر قطع دارو در این گروه از بیماران هنوز گزارش نشده است.
گروهی از محققان در یک بررسی آیندهنگر ۲۶بیمار PSC را که قبلاز قطع دارو روی دوز متعادل10تا15میلیگرم/کیلوگرم وزن بدن/ روزانه قرار داشتند دنبال نمودند و تستهای آزمایشگاهی در شروع بررسی (قبلاز قطع دارو) و 3ماه پس قطع دارو (UDCA) و همچنین از تغییر کیفیت زندگی و بروز خارش را از شرکتکنندگان در ارزیابی مورد پرسش قرار دادند. پساز قطع دارو (UDCA) در 21بیمار از 26مورد شرکتکننده در ارزیابی بهطور واضح سیر وخامت در تستهای کبدی مشاهده شد:
متوسط افزایش آلکالن فسفاتاز 76% (از250تا438/6 IU/L با P<0.0001)
بیلی روبین با متوسط افزایش 50% (از 1/6تا2/4 mg/dL با 0.001>P)
ALT با متوسط افزایش64% (از80تا 132/6 IU/L با 0.005>P)
AST با متوسط افزایش 45% (از 67/3 تا 97/6 IU/L با 0.005>P)
همراه با افزایش قابلتوجه معیار سنجش خطر مایوکلینیک (Mayo Risk Scove) از تعداد پایه (متوسط 0/5+ امتیاز [از0/2- تا0/07-] با 0.003>P .
42%بیماران بدترشدن (شدتیافتن) خارش را با قطع دارو گزارش نمودند.
به هرحال پارامترهای کیفیت زندگی تغییر واضحی را دراین بیماران نشان نداد.
نقطه نظرنهایی(Comment):
این بررسی بزرگترین بررسی آیندهنگری است که به عواقب قطع UDCA در بیماران PSC پرداخته است.
نقایص طراحی این بررسی:
نداشتن یک گروه مقایسه و مدت زمان کوتاه این مطالعه است که مانع تعمیم گستردهی نتایج آن میگردد.
قطع دارو (UDCA) البته نه بهطور اعجابانگیز، باعث بدترشدن تستهای کبدی بیماران شده ولی بر کیفیت زندگی آنان تأثیری نداشته است. یافتهی مهم بررسی این بود که در نزدیک به نیمیاز بیماران تشدید خارش یا پیدایش آن پساز قطع دارو (UDCA) پیدا نمودند و نشان داده که مصرف UDCA در بیماران PSC باعث تخفیف در شکایت رنجآور آنان(خارش مداوم) گردیده است.
