راهکارهای جدید در درمان تهوع و استفراغ بارداری، توسط کالج جراحان زنان و مامایی آمریکا در ماهسپتامبر۲۰۱۴ انتشاریافته است و متعاقب آن راهکارهای قبلی که مربوطبه سال ۲۰۰۴ بوده، کنار گذاشته و بهطور گستردهای درمان جدید جانشین شدهاست. مجموعهیDoxylamine و ویتامینB6 که از سال۱۹۸۳ از بازار حذفشده بود، داروی مطمئنی شناختهشده و کالج معتقد است که بهطور مجدد باید در خطمقدم درمان دارویی قراربگیرد. برای Ondansetron بازنگری؛ شامل لیست داروهایی است که بیماران باید از بهکار بردن آن اجتناب نمایند. با وجود پژوهشهایی که نشانداده که اختلالات تولد نوزادان با کاربرد اولیهی Ondansetron بهوجود میآید، پژوهشهای دیگری نشاندادهاند که خطر مطلق ازنظر جنین بسیار پایین است ولی همانند مصرف سایر داروها، خطر و فواید آنها باید موردارزیابی قرارگیرد.
۵۰ درصد از خانمهای باردار تهوع و استفراغ دارند و ۲۵درصدشان فقط تهوع دارند و ۲۵درصد دیگر هیچ نشانهای از تهوع و استفراغ ندارند. در بارداریهای بعدی از ۱۵/۲درصد تا ۸۱درصد احتمال عود بیماری وجود دارد. البته تهوع و استفراغ ممکناست به دلایل مختلف موردتوجه قرارنگیرد؛ یکیاز علل این است که بیماری صبحگاهی در مراحل اولیهی بارداری شایع است و بهاینترتیب خانمهای باردار و پزشکان آنها این عارضه را دستکم میگیرند و درنتیجه درمانی انجام نمیشود. بهعلاوه آنکه خانمها ممکناست دراین خصوص از هرنوع کمکی منصرف شوند زیرا اطمینانی به مصرف داروها ندارند. راهکارهای محققان در درمان تهوع و استفراغ در مراحل اولیهی بارداری و قبلاز آنکه پیشرفت نماید، میباشد. بهمنظور کمک به کنترل نشانهها و جلوگیری از عوارض شدید آن که منجر به بستری در بیمارستان میشود، درنظرگرفتن زمان شروع تهوع و استفراغ مهم است. شناسهها معمولاً قبلاز هفتهی نهم بارداری ظاهر میشوند و چنانچه تهوع و استفراغ برای اولینبار بعداز هفتهی نهم بارداری شروع شود، سایر وضعیتها را باید درنظر داشت.
پیشنهاداتی که براساس مدارک علمی مستمر میباشد(سطحA) شامل:
۱. پیشنهاد تجویز استاندارد ویتامینها در دوران بارداری را باید سه ماه قبلاز باردارشدن تجویز نمود، چراکه ممکناست موجب کاهش شیوع و شدت تهوع و استفراغ در دورهی بارداری شود.
۲. در بیماران با تهوع و استفراغهای وخیم بارداری که موجب پایینآوردن میزان هورمون محرک تیروئید(TSH)شدهاست، درمان هیپوتیروئیدی نباید بدون نشانههایی مانند گواتر، آنتیبادیهای تیروئید و یا هردو انجام شود.
پیشنهاداتی که ازنظر تداوم علمی محدود بوده یا غیرمستمر میباشد، سطحB را شامل میشود:
۱. درمان با زنجبیل نشان داده است که در کاهش تهوع مفید میباشد و میتواند بهصورت یک درمان غیردارویی تجویز شود.
۲. درمان نشانههای شدید تهوع و استفراغ در بارداری یا استفراغهای وخیم بارداری با متیل پردنیزولون ممکناست در موارد مقاوم مؤثر باشد. (درهرصورت خطر کاربرد پردنیزولون باید مورد نظر قرارگیرد). محققان براین عقیده هستند که درمان باید براساس نیازهای بیماران، منابع موجود و محدودیتها موردنظر قرارگیرد و اینکه چگونگه تهوع و استفراغ بارداری درمانشود، بستگی به میزان درک بیمار از شرایط خود و شدت نشانهها دارد و همینطور آسان جلوهدادن نشانهها میتواند در کیفیت زندگی زنان و هزینههای مراقبتی و مدت زمان دوری از محلکار آنها تأثیر منفی داشته باشد.
