سرویس ملی سلامت (National Health Service) انگلستان خبر از نخستین روش درمانی جدید بیماری‌ سلول داسی (Sickle Cell Disease) داد که سبب می‌شود هزاران نفر در سه سال آینده از بستری شدن در بیمارستان رهایی یابند. کریزانلیزوماب  (Crizanlizumab) ، درمان دارویی "انقلابی" که سبب تغییر در زندگی بسیاری از افراد می‌گردد . این دارو ، کریزانلیزوماب ، ساخته کمپانی Novartis ، به داخل ورید تزریق شده و می‌تواند به تنهایی یا در کنار درمان استاندارد و تزریق منظم خون مصرف شود. کریزانلیزوماب (Crizanlizumab) پس از تزریق با اتصال به پروتئین در سلول‌های خون محدودیت‌‌های تامین خون و اکسیژن را برطرف می‌نماید.

این بیماری که به کم‌خونی داسی‌شکل نیز معروف است ، این بیماری ژنتیکی بوده و یک اختلال‌خونی است که با هموگلوبین معیوب (Hbs) شناخته می‌شود. هموگلوبین طبیعی صاف و گرد است و به سلول اجازه عبور آسان از مویرگ‌های خونی را می‌دهد. سلول‌های هموگلوبین سلول داسی سفت و به شکل داس می‌باشند. این سلول‌ها تمایل دارند به شکل خوشه‌ای و در کنار یکدیگر قرار گیرند، بنابراین به راحتی از مویرگ‌های خونی عبور نمی‌کنند. این خوشه‌ها منجر به توقف جریان خون حمل‌کننده اکسیژن می‌گردند.

به گفته مقامات رسمی ، این درمان ، نخستین درمانی است که در بیست سال اخیر برای این بیماری در دسترس قرار گرفته است و حداقل در ۵ سال آینده به ۵۰۰۰  نفر کمک خواهد کرد. 

بیماری سلول داسی شکل - به ویژه در افرادی که دارای سابقه آفریقایی یا کارائیب هستند ، یک بیماری جدی و مادام العمر است و می‌تواند سبب درد شدید و نارسایی اندام شود و اغلب نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. 

درمان‌های کنونی برای پیشگیری از عوارض ناشی از این بیماری شامل دارویی به نام هیدروکسی کربامید (hydroxycarbamide) و تزریق منظم خون است. اما این روش‌ها همواره برای افرادی که دارای دچار گونۀ شدید بیماری هستند موثر نیست.

افراد بالای ۱۶ سال که هر سال از عوارض گوناگون بیماری سلول داسی شکل رنج می‌ برند ، واجد شرایط درمان خواهند بود.

این بیماری با تولید گلبول‌های قرمز با شکل غیرمعمول مشخص می‌شود که سبب بروز مشکلات جدی در سراسر بدن گشته و اندام‌ها را در بحران جدی قرار داده و سبب درد شدید می‌شود.

▪ اپیزودهای دردناک :

در یک کارآزمایی ، بیمارانی که از داروی کریزانلیزوماب استفاده می‌کردند به طور متوسط ۱.۶ بار در سال دچار بحران‌های مرتبط با سلول داسی شکل بودند ، در حالی که در حالت عادی حدود سه بار در سال بود. 

این اپیزودهای دردناک ، که ممکن است در انتها نیاز به بستری و درمان در بیمارستان داشته باشد و منجر به سایر عارضه‌ها گردد ، به دلیل انسداد عروق کوچک توسط  گلبول‌های قرمزشکل داسی شکل ایجاد می‌شود.

اما از آنجا که این کارآزمایی کوچک بود و فقط یک سال به طول انجامید ، هنوز مشخص نیست که تاثیر و مزایای این روش تا چه زمانی ادامه دارد و قضاوت در مورد مقرون به صرفه بودن کریزانلیزوماب را دشوار می‌کند.