نام آزمایش: Insulin
نام انگلیسی تست: Insulin
نام فارسی تست: انسولین
آمادگی بیمار:
ـ ممکن‌است قبل‌از جمع‌آوری نمونه‌ی‌خون ناشتایی به‌مدت 8 ساعت مورد نیاز باشد.
ـ گاهی اوقات ممکن‌است پزشک، آزمایش در زمان‌های دیگر را درخواست کند، مانند وقتی‌که تست تحمل گلوکز انجام می‌شود.
ـ  دربرخی موارد، پزشک ممکن‌است ناشتایی طولانی‌تر را درخواست کند.
علت درخواست تست:
ـ برای کمک به ارزیابی تولید انسولین، تشخیص انسولینوما و برای کمک به تعیین علت هیپوگلیسمی.
ـ هنگامی که بیـمار هیپوگلیسمی دارد.
ـ هنگامی که فرد علائم تغییرات انسولین دارد که یا به طور نامناسبی آزاد می‌شود، یا توسط بدن مورد استـفاده قرار می‌گیرد.
ـ هنگامی که فرد دیابت دارد و پزشک می‌خواهد تولید انسـولیـن را پایش کند.
ـ‌گاهی اوقات برای مستند‌کردن مقاومت به انسولین، درخواست می‌شود.
ـ این تست اغلب به‌دنبال قند خون پایین و یا وقتی که کسی قند‌خون حاد یا مزمن دارد (تعریق، تپش‌قلب، گرسنگی، گیجی، تاری‌دید، سرگیجه، غش، درمـوارد جـدی، تشنــج) درخواست می‌شود.
توضیح راجع به تست:
با این تست، میزان انسولین درخون اندازه‌گیری می‌شود. انسولین هورمونی است که در سلول‌های بتای لوزالمعده تولید و ذخیره می‌شود و برای انتقال و ذخیره‌سازی گلوکز در سطح سلولی، بسیار حیاتی است، در تنظیم میزان گلوکز‌خون کمک می‌کند و در متابولیسم چربی نقش دارد.
درچه شرایطی تست افزایش می‌یابد؟ بالا‌رفتن میزان انسولین، در مقاومت به انسولین، انسولینوما و یا با مقدار بیش‌از‌حد انسولین تجویز‌شده، آکرومگالی، سندرم کوشینگ، استفاده از داروهایی نظیر کورتیکواستروئیدها، لوودوپا، قرص‌های جلوگیری از بارداری، عدم‌‌تحمل فروکتوز یا گالاکتوز، انسولینوما، چاقی، دیده‌می‌شود.
درچه شرایطی تست کاهش می‌یابد؟ کاهش میزان انسولین، در دیابت، کم‌کاری هیپوفیز، بیماری‌های لوزالمعده نظیر پانکراتیت مزمن (شامل فیبروز کیستیــک) و ســرطــان لـوزالمعده دیده می‌شود.
تــست‌های تکمـیــلی:
Glucose Tolerance Test (GTT), C-Peptide, Glucose

طریقه‌جمع‌آوری نمونه: نمونه‌ی خون ازطریق فرو بردن سوزن  داخل ورید بازو به دست می‌آید.
تداخلات دارویی: اگر کسی دارای آنتی‌بادی‌های ضد‌انسولین توسعه یافته، به‌خصوص درنتیجه‌ی مصرف انسولین غیرانسانی (حیوانی یا مصنوعی) است، این آنتی بادی‌ها ممکن‌است در آزمایش انسولین تداخل کنند.
اطلاعات تکمیلی: افراد مبتلا به دیابت نوع1 انسولین بسیار کمی تولید می‌کنند و بنابراین درنهایت به درمان مکمل انسولین نیاز دارند. دیابت نوع‌2 به‌طور‌کلی مربوط به مقاومت به انسولین است که با‌گذشت‌زمان افزایش می‌یابد. افراد مبتلا به دیابت نوع‌2 درابتدا ممکن‌است تنها با تغییر در شیوه‌ی‌زندگی از‌جمله رژیم‌غذایی و ورزش، بیماری را مدیریت کنند. درنهایت، ممکن‌است به داروهای خوراکی برای افزایش حساسیت سلول‌های بدن به انسولین و یا به تحریک بدن برای تولید انسولین بیشتر نیاز باشد. بیماران دیابت‌نوع‌2 نیز ممکن‌است درنهایت به‌تزریق انسولین برای رسیدن به‌میزان قند معمولی نیاز داشته باشند.