چاقی نه‌تنها عامل خطرناکی برای ابتلا به آرتروز زانو و مفصل ران است، بلکه با نتایج نامطلوب پس‌از جراحی پیوند مفصل در ارتـباط است. بـــا‌توجه به نتایج ۲پــــژوهش جدیــد در بیمارستان جراحی‌های ویـــژه (Hospital for Special Surgery(HSS در شهر‌‌نیویورک، جراحی چاقی پیش از پیوند مفصل،گزینه‌ی مقرون به صرفه ای برای بهبود نتایج پس از پیوند مفصل ران یا زانو است.

این پژوهش‌ها در نشست سالانه‌ی آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا در لاس‌وگاس ارایه خواهد شد. یکی از این دو پژوهش، هزینه‌ها و مزایای عمل‌جراحی کاهش‌وزن پیش‌از پیوند زانو و دیگری هزینه‌ها و مزایای پیش‌از پیوند مفصل ران را تجزیه و تحلیل‌می‌کند.

دکتر امیلی دادول، جراح ارتوپد بیمارستان HSS و محقق اصلی پژوهش می‌گوید: «‌در برخی‌از مراکز تا‌50‌درصد پیوندهای مفصل ران روی بیماران چاق انجام می‌گیرد»، «چاقی با اقامت طولانی‌تر در بیمارستان، هزینه‌ی کلی بیشتر و میزان عدم‌موفقیت بالاتر جراحی پرهزینه‌ی تعویض مفصل همراه است».

همه می‌دانند که چاقی تأثیر بدی بر سلامت افراد می‌گذارد. جراحی چاقی و کاهش‌وزن پس‌از آن، خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، دیابت و حتی برخی‌از انواع سرطان را کاهش می‌دهد. اما اثر جراحی چاقی بر نتایج پیوند مفصل ناشناخته بوده و این چیزی است که محققانHSS سعی در مشخص‌کردن آن داشته‌اند.

دکتر لکساندر مک‌لاوهورن، جراح ارتوپد بیمارستانHSS و محقق پژوهش می‌گوید: «می‌دانیم که جراحی چاقی، مداخله‌ی مقرون به صرفه‌ای برای چاقی‌روانی است. با‌این‌حال، مقرون‌به‌صرفه‌بودن جراحی چاقی، برای رسیدن به کاهش‌وزن پیش‌از پیوند مفصل و در‌نتیجه کاهش عوارض و هزینه‌های مرتبط در بیماران مبتلا به چاقی روانی، ناشناخته بود.»

محققان از یک برنامه نرم‌افزاری پیچیده برای مقایسه‌ی مقرون به صرفه بودن(Cost effective) بر هزینه‌ی دو روش درمانی برای بیمارانی‌که چاق مفرط محسوب می‌شدند و آرتروز پیشرفته‌ی زانو یا مفصل ران داشتند، استفاده کردند. یک گروه بلافاصله و بدون کم‌کردن وزن، پیوند مفصل انجام دادند. گروه دیگر جراحی چاقی و دو سال پس‌از آن پیوند زانو یا مفصل ران انجام دادند. بیماران به طور معمول در‌این‌مدت وزن کم‌می‌کنند.

دکتر دادول توضیح می‌دهد: «برای این مطالعه، یک مدل تجزیه و تحلیل تصمیم انتخاب کردیم.چون می‌توانستیم از یک مدل ریاضی برای شبیه‌سازی نتایج و هزینه‌های هر مسیر درمان براساس نتایج و هزینه‌هایی که قبلا در سوابق منتشر شده بود استفاده‌کنیم.

بیماران تحت مطالعه، شاخص توده‌ی‌بدنی (BMI) سی و پنج یا بالاتر داشته و علاوه بر آن، حداقل یک مشکل سلامتی جدی دیگر مربوط به چاقی داشتند. (شاخص توده‌ی‌بدنی طبیعی ۱۸/۵‌ تا ‌۲۴/۹ است). برای اهداف مطالعه، محققان فرض‌کردند که حداقل یک سوم از بیمارانی‌که جراحی چاقی انجام داده بودند، اضافه‌وزن خود را پیش‌از انجام پیوند مفصل‌از دست داده‌اند.

دکتر دادول می‌گوید: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که کاهش‌وزن با جراحی، پیش‌از پیوند مفصل به طور محتمل از‌نظر پرداخت‌کننده‌ی عمومی(بیمه‌های سلامت) در‌جهت بهبود نتایج دربیماران چاقی که نامزد پیوند مفصل هستند مقرون به‌صرفه است»،‌«برخی‌از سیستم‌های مراقبت بهداشتی(بیمه‌ها)، هزینه‌ی جراحی کاهش وزن را پوشش نمی دهندو ممکن است مطالعاتی از این دست در ارزیابی مجدد این موضوع که آیا پوشش هزینه‌ی عمل‌جراحی کاهش‌وزن معقول است یا خیر، مفید باشند».

دکتر مک لاوهورن اشاره می‌کند که برای برخی‌از بیمارانی که دچار درد شدید زانو یا مفصل ران هستند، ممکن‌است به تاخیر انداختن پیوند مفصل غیرعملی باشد. او اضافه می‌کند که بسیاری‌از مواقع جراح ارتوپد، اولین پزشکی است که چنین بیماری برای درد مفاصل به او مراجعه می‌کند.

او می‌گوید: «در حالت آرمانی بهتر است از یک رویکرد تیمی در درمان بیماران بسیار چاق مبتلا به آرتروز زانو و مفصل ران استفاده ‌شود که در آن، متخصصان مختلف به بیمار جهت کاهش وزن، بهبود سلامتی و بهینه سازی تغذیه پیش از پیوند مفصل برای به حداکثر رساندن مزایای آن کمک ‌کنند».