گروهی از محققان انجمن شیمی آمریکا موفق به ابداع یک نوع بتن شدهاند که هم به شدت آب گریز است و هم کثیفیها و گرد و غبار را از خود میزداید و نوید ساختمانهایی را میدهد که قاردند خودشان را تمیز کنند.
به گزارش هفته نامه پزشکی امروز به نقل از ایسنا
و به نقل از ساینس دیلی، گویا باید وسایل شستشوی کف و نما و رنگ کردن هر چند سال یک بار ساختمانها را به دست فراموش سپرد، چرا که با ابداع یک ترکیب جدید، ساختمانهای آینده ممکن است همه این کارها را خود به خود انجام دهند.
محققان انجمن شیمی آمریکا موفق به ساخت محصولی جدید در صنعت ساختمان شدهاند که بتن خود تمیز کننده نام گرفته است.
محققان نوع جدیدی از بتن را ایجاد کردهاند که نه تنها قوی و عایق گرما و صوت است، بلکه قادر به دفع انواع مواد از جمله قهوه یا نوشابه نیز هست. این بتن حتی ذرات گرد و غبار را به همراه مایعات از سطح خود میزداید.
دانشمندان طی سالهای اخیر همواره به دنبال ساخت سطوح خود تمیز کننده بودهاند و بدین منظور به طور معمول مواد آبگریز را به سطوح اضافه میکنند اما محدودیتهایی وجود دارد، زیرا مواد شیمیایی با گذشت زمان به مرور دچار خوردگی میشوند. بنابراین آن دسته از مواد شیمیایی که بتن را تضعیف میکنند، برای سازههای ساختمانی ایده آل نیستند.
محققان میخواستند روشی آسان برای خود تمیز کنندگی بتن ایجاد کنند و با افزودن روغن، یک امولسیفایر یا امولسیون کننده و یک پلیمر سیلیکونی آبگریز به نام "PDMS" به خواسته خود رسیدند.
این مواد به بتن مرطوب اضافه شدند. روغن به لطف امولسیفایر، قطراتی را تشکیل داد که حاوی PDMS بود. سپس بتن خشک و گرم شد تا روغن تبخیر شود و موجب به جا ماندن منافذی به نام PDM روی بتن شد.
بتن حاصل، سبک وزن، از نظر مکانیکی قوی و قادر به دفع گرد و غبار و مایعات از سطح خود بود.
*****نامیزه یا امولسیون (Emulsion) نوعی کلوئید مایع در مایع است که در آن قطرههای ریز یک مایع مانند روغن در مایعی دیگر مانند آب بیآنکه با یکدیگر درآمیزند، پراکنده است. یک امولسیون از دو مایع امتزاج ناپذیر (معمولاً روغن و آب) تشکیل شده است که یکی از آنها به صورت قطرات ریز در دیگری پراکنده شده است. مایع پراکنده شده فاز پراکنده یا داخلی و مایع احاطهکننده قطرات فاز پیوسته، بسته یا خارجی نامیده میشود.*****
محققان تواناییهای این بتن را برای دفع انواع مایعات از جمله شیر، سس سویا، قهوه و رنگ آزمایش کردند و هیچ لکهای از این مایعات روی آن باقی نماند.
این بتن حتی پس از قرار گرفتن در معرض سنگ زنی مکانیکی، عملیات حرارتی و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی قابلیت "فوق آبگریزی" خود را نشان داد.
محققان به سرپرستی "شین شو" ایده ابداع این بتن خود تمیز کننده را از طبیعت گرفتند. نمونههای بسیاری از سطوح خود تمیزکننده در طبیعت وجود دارد. بسیاری از برگها با استفاده از این قابلیت همراه با بارش باران، عوامل بیماری و گرد و غبار را از سطح خود با قطرات آب میشویند.
این مطالعه در مجله ACS Applied Material & Interfaces منتشر شده است.
انتهای پیام
