پیش‌از این ثابت شده بود که همان مکانیسم‌های ملکولی که سبب ایجاد اسکواموس سل‌کارسینوما (squamous cell carcinoma(SCC
و بازال ســــل‌کارسیـــنـوما (basal cell carcinoma (BCC درجلد می‌شوند بدن را مستعد بروز تومورهای اولیه‌ی دیگر می‌کنند.
ازطرف دیگر، بسیاری از سرطان‌های پوست درنتیجه‌ی تماس با آفتاب ایجاد می‌شوند وتماس با آفتاب، سنتز ویتامینD را می‌افزاید و تصور می‌شـود ویتامینD دارای آثــار آنتـــی‌کارسینوژنیک است.
 برای بررسی بیشتر این موضوع، محققان رابطه‌ی میان تاریخچه‌ی NMSC و بدخیمی‌های متعاقب آن را در سایر نقاط و با استفاده از داده‌های بررسی سلامت پرستاران (NHS به‌مدت 24‌سال) و بررسی پیگیری کارمندان بهداشتی (HPFS به‌مدت 22‌سـال) مــورد  ارزیابی قرار دادنـد.
ازنظر آماری، افزایش قابل‌توجه سرطان‌های دوم پس از تشخیص NMSC درمردان و زنان آشکار بود (احتمال نسبی ـ RR ـ درمردان 1/15، فاصله‌ی اطمینان 95٪‌برابر‌ 1/09‌ تا1/22‌ و‌RRدرخانم‌ها‌1/20، فاصله‌ی اطمینان 95٪ برابر‌1/11‌تا1/28).
حتی وقتی که ملانوم ازآنالیز حذف می‌شد، این رابطه پابرجا بود.
 هم SCC وهم BCC درخانم‌ها با افزایش احتمال پیوند داشتند. در مردان، میزان افزایش احتمال، اصولاً درمورد ملانوم دیده می‌شد.
 درخانم‌ها، افزایش احتمال برای سرطان پستان، سرطان ریه و ملانوم بسیارشایع‌تر بود.
فاصله‌ی متوسط زمانی برای ایجاد سرطان درعضو دیگر در بررسی NHS برابر 71±156 ماه و در بـــررســی HPFS برابر 47±116 بـود.

PLoS Med 2013 Apr

این مفهوم که آثار مخرب تماس با آفتاب درایجاد سرطان پوست بسیار بیشتر ازآثار محافظت کننده‌ی سنتز ویتامینD علیه سرطان‌های دیگر است توجه بسیاری از محافل علمی را به خود جلب کـرده است.
این مفهوم تا آن حد پیش رفته است که راه خود را درمطبوعات عامه کشوده و به این جهت بیماران این سوال را مطرح می‌کنند که آیا استفاده از کرم‌های ضدآفتاب و سایر اقدامات حفاظت کننده ازنور تأثیر چندانی بر حفاظت دربرابر ســرطان‌ها ندارند.
این نتایج مدارکی به‌دست می‌دهد که این مسأله درست نیست و نیز این حدس را به وجود می‌آورد که پزشک باید دربیماران دچار سرطان‌های غیر‌ملانومی پوست مراقب بروز بــدخیــمی درسایر اعضا نیز باشد.