نتایج یک بررسی مقایسهیی گسترده توسط پژوهشگران افتالمولوژی مایو کلینیک حاکی ازآن است که احتمال کوری بهعلت گلوکوم درنسل اخیر، 20سال پس از تشخیص به نصف کاهش یافته است. این یافتهها در نشریهیOphthalmology بهصورت آنلاین انتشاریافته است.
پژوهشگران پروندهی طبی ثبت شدهی تمام ساکنان یک بخش از ایالت مینهزوتا را مورد بررسی قراردادهاند که 40سال سن یا بیشتر داشته و در فاصلهی1981 تا2000 درآنها تشخیص گلوکوم داده شده بود. این پژوهشگران این دادهها را با دادههای مشابه بررسی قبلی مقایسه کردند که بیماران در فاصلهی 1965و1980 با استفاده از منبع مشابه و طی «برنامهی اپیدمیولوژی راچستر» تشخیص داده شده بودند. یافتهها ازاین قرار بود: درعین حال که میزان شیوع گلوکوم درجمعیت تغییر نکرده بود ولی احتمال دستکم کورشدن ازیک چشم بهعلت گلوکوم به نصف تقلیل یافته و از ۲۵/۸٪ در بررسی اولیه به ۱۳/۵٪ در بررسی بعدی رسیده بود. همچنین، میزان شیوع سالانهی کوری بهعلت گلوکوم در جمعیت تا بیش ازنصف کاهش یافته بود.
گفته شدهاست که این ارقام گواهی است برمهارت و تلاش پژوهشگران، پزشکان و سایر فراهمآورندگان تیمار که دراین دوره در زمینهی تیمار چشم بهکار مشغول بودهاند. بهنظر میرسد بهبود درک طب از گلوکوم همراه روشهای بهتر درمان وتدبیر بیماران دارای این تأثیر بوده است. اما هنوز باید پژوهش و آموزش بیشتر جامعه انجام شود. البته نرخ 14٪ کوری به علت بیماری شایع چشم مناسب است. تشخیص زودرس بیماری عامل این تغییر فاحش است باتوجه به آنکه سن نخستین تشخیص برای بیماران گلوکومی تغییر نیافته است. البته این بررسی دارای محدودیتهایی هم بوده است. درعینحال که این بررسی ظاهراً انعکاسی از هریک مورد گلوکوم دراین بررسی است ولی جمعیت درطول این دوره قریب90٪ سفیدپوست بوده و الزاماً انعکاس تنوع درجامعه نبوده است. گلوکوم شناسهی زودرس اخطار دهندهیی بهجز ازبین رفتن دید محیطی ندارد که آن هم بسیاری متوجه آن نمیشوند. به این جهت انجام منظم ویزیت چشم پزشک بهترین راه تشخیص این حالت است.
