بررسیهای جدید حاکی از آن است که استفادهی دراز مدت از مشروبات الکلی، در توانایی پانکراس در جهت جذب ویتامینC اختلال ایجاد کرده و زمینهی پانکراتیت و دیگر بیماریهای مربوط به پانکراس را فراهم میسازد. وظیفهی پانکراس تولید آنزیمهایی برای گوارش غذا و برخی از هورمونها میباشد؛
همانند انسولین که برای ذخیرهی انرژی حاصل از غذا مورد نیاز است.
بیماریهای پانکراسی و آسیبدیدن پانکراس میتواند موجب ایجاد مشکلاتگوارشی، سوءتغذیه و دیابت شود. پانکراتیت در اثر مصرف الکل بهطورمتوسط طی ۱۰سال سوءمصرف روزانهی مشروباتالکلی پیشمیآید و خطر ایجاد این بیماری متناسب با مقدار الکل مصرفی افزایشمییابد. بررسیهای پیشین نشانگر آن بودهاند که مصرف درازمدت الکل، سیستم دفاعی پانکراس را ضعیف و آسیبپذیر میکند. بااینحال، کمتراز ۱۰درصد از افراد الکلی به پانکراتیت مبتلا میشوند و این امر نشانمیدهد که الکل حساسیتزا (Sensitizer) است اما عوامل ژنتیکی و محیطی دیگری نیز دراین امر دخیل هستند.
درحالیکه مصرف مداوم و درازمدت الکل عامل مهمی در ابتلای به پانکراتیت است، درمورد اینکه چگونه الگوهای مصرف روزانه بر احتمال ایجاد این بیماری تأثیر میگذارد، دانش کافی در دست نیست.
سلولهای پانکراس برای داشتن کارکرد مناسب، به تعدادی از ویتامینها نیاز دارند که از جریانخون تأمین میشوند. گروه تحقیقاتی دانشگاه کالیفرنیا، با بررسی درمورد اینکه آیا میتوان ضعیفشدن دفاع پانکراس دراثر مصرف الکل را به کاهش جذب ویتامینها نسبتداد یا خیر و با مدنظر قراردادن نتایج پژوهشهای پیشین که مصرف درازمدت الکل از جذب بیوتین و تیامین توسط سلولهای پانکراس جلوگیری میکند، به بررسی این موضوع پرداختند که آیا مصرف الکل باعث اختلال در جذب ویتامینC در پانکراس نیز میشود یا خیر.
ابتدا، این گروه تحقیقاتی پروتئینی بهنام انتقالدهندهی ویتامینC وابسته به سدیم2 (SVCT-2) را بهعنوان عامل اصلی انتقال ویتامینC به سلولهای پانکراس شناسایی نموده و سپس سلولهای پانکراس موش را درمعرض میزانی از الکل قراردادند که با میزان غلظت الکل خون در افراد الکلی مزمن مشابه بود. همچنین، این محققان موشها را با یک رژیمغذایی تغذیهکردند که الکل ۲۵درصد از کل کالری مصرفی آن را تشکیلمیداد.
سپس محققان مشاهدهکردند که تعداد انتقالدهندههایSVCT2 هم در سلولهای پانکراسی که مستقیماً درمعرض الکل قرارگرفته بودند و هم در سلولهای گرفتهشده از موشهای تغذیهشده با الکل، کمتر بود و درنتیجه راه جذب ویتامینC در سلولها مسدودمیشد.
کاهش میزان ویتامینC و دیگر ریزمغذیهای ضروری باعث اختلال در فعالیتهای عادی سلولهای پانکراس میشود و این امر میتواند پانکراس را دربرابر آسیب ثانویه حساسکرده و آنرا برای ابتلا به پانکراتیت و دیگر بیماریهای پانکراس آماده نماید.
