در سال ۲۰۱۹ فیلمی با عنوان آب‌های تیره (Dark Waters) در هالیوود به کارگردانی تاد هینز (Todd Haynes) به نمایش درآمد که نشان داد ، بشر در شرایطی که پای منفعت درمیان باشد ، حتی به هم نسلان خود نیز رحم نمی کند. اگر واضح تر سخن بگوییم ، حفظ محیط زیست ،کنفرانس‌های بی نتیجۀ پاریس ، کاهش استفاده از بطری‌های پلاستیکی ، محصولات تراریخته، روغن پالم ، تفلون و ... صدها نمونه ای است که همگان از آن آگاه هستیم و تنها نمایشی تبلیغاتی است که با اهداف روشن در برهه‌هایی از زمان در خبرگزاری‌ها مطرح می گردد .
اما این فیلم در ابتدا کشاورزی را معرفی می نماید که مزرعه اش، بدل به گورستان گاوهایش شده است که پس از نوشیدن از رودخانۀ شهر حالت جنون به آنها دست داده و توسط خود کشاورز کشته شده اند و شخصیت اول این داستان که وکالت این کشاورز را پذیرفته با ادامۀ ماجرا متوجه رنگ متفاوت دندان‌های کودکان این شهر شده و ماجرا به نقطه ای ختم می گردد که پس از سال‌ها تحقیق و فعالیت وکیل، پرده از راز کمپانی شیمیایی دوپونت، که با استفاده از مواد شیمیایی خطرناک، مانند تفلون، سبب مسمومیت مصرف‌کنندگان خود شده بود، برداشته می شود.
اما موضوع ترسناک تر، حقیقی بودن سناریوی این فیلم و رخدادهای ماجرا است . برهمین اساس طی پژوهشی که در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه ویرجینیا غربی صورت پذیرفت ، محققان متوجه پوسیدگی دندان‌های کودکانی شدند که میزان بالایی از ماده ای شیمیایی خاص در خون آنها مشاهده شد .
دو مادۀ پرفلوروآلکیل‌(perfluoroalkyl) و‌ پلی‌فلوروآلکیل (polyfluoroalkyl) ، از جمله تولیدات شیمیایی مصنوعی هستند که امروزه تحت استفاده گسترده جهانی هستند. با این حال اغلب تولیدکنندگان از (Per- and polyfluoroalkyl substances:PFAS) که در گروه مواد شیمیایی پایدار در محیط زیست بوده ، برای ساخت وسایل آشپزی بدون بو ، فرش ، مقوا و سایر محصولات استفاده نمی کنند.

پژوهش های دانشمندان طیف وسیعی از مشکلات ایجادشده در سلامتی ، از بیماری های قلبی گرفته تا کلسترول بالا را با (PFAS) مرتبط می دانند و امروزه محققان در حال بررسی چگونگی تأثیر آن بر سلامت دندان هستند .

▪ تاثیر PFAS بر پوسیدگی دندان در کودکان :

به دلیل پیوندهای شیمیایی قوی موجود در PFAS ، درهم شکستن و تجزیه درآنها دشوار است ، که سبب می شود این مادۀ شیمیایی در محیط زیست به ویژه در سیستم های آب آشامیدنی پایدار باشند و اغلب مردم ممکن است از استفاده از آب و سایر محصولات حاوی PFAS آگاه نباشند.
در طول این پژوهش،629 کودک 3 تا 11 ساله شرکت داشتند که بخشی از بررسی ملی بررسی سلامت و تغذیه بودند (National Health and Nutrition Examination Survey).

نمونه خون این کودکان در سال 2013 و 2014 باهدف بررسی وجود PFAS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پوسیدگی دندان‌ها و سایر عواملی مانند نژاد ، BMI و میزان مسواک زدن آنها نیز ارزیابی شد.
از هفت گونه PFAS که مورد ارزیابی  قرارگرفت ، پرفلورودکانوئیک اسید (perfluorodecanoic acid) با میزان بالاتر پوسیدگی دندان در ارتباط بود.
پرفلورودکانوئیک اسید به طورخاص دارای ساختار مولکولی مفصل و پیوندهای شیمیایی قوی است که در نتیجه مدت زمان بیشتری در محیط باقی خواهدماند , بدون شک عواقب منفی بهداشتی مانند پوسیدگی دندان را به دنبال خواهد داشت.

براساس فرضیۀ دانشمندان و مطابق با سایر پژوهشهایی که در این زمینه انجام شده است ، پرفلورودکانوئیک اسید سبب ایجاد اختلال در رشد مینای دندان می گردد و این پدیده به معنای مستعد شدن دندان برای پوسیدگی است. با این حال ، مکانیسم عملکرد اسید پرفلورودکانوئیک نیاز به روشن تر شدن دارد، که نیاز به تحقیقات بیشتری خواهد داشت.

در هرحال هر پژوهشی که صورت می پذیرد محدودیت‌هایی نیز خواهد داشت ، اما نکتۀ قابل توجه در این میان این بود ، کودکانی که روزانه یک بار یا کمتر از آن مسواک می زدند ، نسبت به افرادی که حداقل دو بار در روز مسواک می زدند ، پوسیدگی دندان به طور قابل توجهی بالاتر بود. بهداشت دهان ودندان و چک-آپهای منظم دندان نقش قابل توجهی در پیشگیری از این پوسیدگی‌ها داشت . بنابراین ، حتی اگر والدین نتوانند آنچه را که در آب آشامیدنی فرزندانشان وجود دارد ، کنترل کنند ، با این وجود می‌توانند دندان‌های فرزندان خود را با انجام مسواک زدن دقیق و منظم و کنترل دندان‌ها به صورت مستمر توسط دندانپزشک، محافظت نمایند.