اگر اندازهگیری وزن تنها معیار تشخیص سوءتغذیه در کودکان مبتلا به اسهال باشد، بیشتر درمعرض تشخیص اشتباه قرارمیگیریم.
محققان به این مسأله پیبردند که روشهای وزن محور فعلی سازمان بهداشتجهانی برای ارزیابی سوءتغذیه در کودکان مبتلا به اسهال، در مقایسه با اندازهگیری دور بازوی کودک قابل اطمیناننیستند. 
در کشورهای درحالتوسعه، اسهال دربین کودکانی که به کلینیکهای درمانی مراجعه میکنند کاملاً متداول است. روشهای سنتی برای تعیین اینکه آیا کودک به سوءتغذیهی خفیف یا شدید مبتلا است، مستقیماً براساس سنجشوزن کودک انجام میشود واندازهگیری دور قسمت میانی بازو (mid-upper arm)، روش دیگری برای برآورد کمبود تغذیه در کودکان و در شرایطی با منابع و امکانات محدود، محبوبیت یافته است و امروزه متداولترین روش تشخیص کمبود تغذیه در کودکان مبتلا به اسهال محسوب میشود.ازدستدادن آب بدن بهدلیل ابتلا به اسهال، روی قطر دور بازو تأثیری نداشته ولی روی وزن کودک تأثیر زیادی دارد. روشهای وزن محور تاحد زیادی تحت تأثیر کاهش آب بدن هستند و بههمیندلیل به تشخیص نادرست در بسیاری از بیماران منجر میشوند. وقتی آب بدن کودکان بهحالت طبیعی بازگشت و تثبیتشد (وزن قبلاز بیماری)، ممکناست هنوز هم کودک به سوءتغذیهی حاد شدیدی دچار باشد.
استفاده از متر خیاطی برای اندازهگیری دور بازو مطمئنترین عامل برای تشخیص سوءتغذیه است. مترهای خیاطی مناسبترین و کارآمدترین و ارزانترین ابزار محسوب میشوند و درمقایسه با ترازو در محیطهایی با امکانات و منابع محدود، بهراحتی در دسترسهستند.
کمبود غذا درسراسر دنیا عامل اصلی مرگ کودکان محسوب میشود و تقریباً در مرگ نیمیاز همهی کودکان زیر ۵سال نقش مهمیدارد. حدود نیممیلیون کودک، سالانه بهدلیل سوءتغذیهی شدید جان خود را ازدست میدهند و تقریباً صد میلیون کودک به کمبود وزن مبتلا هستند که اغلب در فقیرترین کشورهای جهان دیده میشوند.
محققان با بررسی بیمارستانی در شهر داکا در کشور بنگلادش، پی بردند که ۶درصد از جمعیت آن با درآمد معادل ۲دلار در روز زندگی میکنند. حدود ۱۲ تا ۱۴درصد از کودکان زیر پنج سالی که با اسهال شدید به بخش رهیدراسیونبیمارستان مراجعهکرده بودند، با استفاده از سنجش وزن ـ محور به اشتباه مبتلا به سوءتغذیه تشخیصداده و درمقابل تنها ۱تا ۲ درصد از کودکانی که با اندازهگیری دور بازو ارزیابیشده بودند، به اشتباه مبتلا به سوءتغذیه تشخیص داده شدند.
