OCT سگمان قدامی(AS-OCT) روشی بسیار مؤثر در نشان دادن تغییرات وضعیت لنز داخلچشمی درحین تطابق است. دکتر پوکروفسکی با استفاده از AS-OCT بهمنظور بررسی تغییرات زاویهی ناشیاز کارگذاردن لنز داخلچشمی فکیک همراه با تطابق دربیماران میوپیک بررسی انجام داده است.
ارزیابی شامل بررسی 49بیمار (77چشم) در 2گروه بوده است.
در 58 چشم (با میانگین سنی 28 سال) بااستفاده از لنز تماسی ICL)Imgslantable) و 19چشم (با میانگین سنی 25سال) از لنز داخلچشمی قدامی فکیک استفاده کرده بودند.
در 2گروه میانگین اسفریکال اکیوالانICL قبلاز عملDا۱۴/۳۰ و درگروه IOL ۱۲/۵۵ بود.اسفریکال اکیوالان بعداز عملDا۷۱/ ۰ و D1 دیوپتر بود.
6ماه پساز کارگذاردن لنز فکیک AS-OCT انجام گرفت. آنها عمق اتاق قدامی و فاصلهی فاکیک لنز را تا اندوتلیوم قرنیه وتا عدسی اندازهگیری کردند. با ICL تغییرات عمق اتاق قدامی از ۳/۷۹ میلیمتر تا ۳/۶۷درحالت تطابق نوسان داشت یعنی میانگین اختـلاف ۰/۱۲میلیمتر بود.
با IOL این اندازه ۳/۷۲ تا ۳/۶۲ میلیمتر یعنی با اختلاف10٪ بود.
طراحی لنز: فاصله بین فکیک IOL و قرنیه به طور مشخصی در 2 نوع لنز داخل چشمی متفاوت بودکه مربوط به طراحی نوع لنز بود. باICL اختلاف ۲/۵۲میلیمتر و درحالت تطابق ۲/۴۶میلیمتر بود (میانگین 6صدم میلیمتر).
با IOL این میزان ۲/۱۲ میلیمتر الی۲/۰۶میلیمتر بود (میانگین 6صدم میلیمتر). فاصلهی بین لنزهای فکیک وعدسی بیمار در 2نوع لنز کاملاً متفاوت بود. در ICL فاصلهی ۰/۴۵میلیمتر بوده که با تطابق 39٪ میلیمتر (میانگین 6 صدم) با لنز Cachet 88٪ میلیمتر و 84٪ (میانگین 4صدم) بود.
در هر2مورد فاصلهی بین لنز فکیک و قرنیه و فاکیک لنز و عدسی چشم قابل مقایسه بود. دکتر بوکروفسکی خاطر نشان میسازد که ICL در 50 مورد چشم درحین تطابق اتاق قدامی طبیعی داشتند در 5 مورد اشکال تطابق به علت تماس بین ICLو عدسی چشم بیمار بود.
همچنین 3 مورد حرکت غیر عادی ICL به طرف قرنیه درهنگام تطابق وجود داشت. با لنز کاشت واکنش طبیعی در 17 چشم وکمی فاصله بین قرنیه و لنز وجود داشت. هر دو نوع IOL فکیک ثبات خوبی در حین تطابق داشتند. بهنظر میرسد که AS-OCT روش مؤثری درارزیابی تغییرات اتاق قدامی و اتاق خلفی در فکیک IOL درحین تطابق میباشد.
Ophtalmology Times Oct 2012
