در طب هومیوپاتی، بیماری‌ها عبارتند‌از بیماری‌های اولیه (Primary diseases) و بیماری‌های ثانویه (Secondary diseases). بیماری‌های اولیه ناشی‌از مسائل ژنتیکی، استرس‌های محیطی، تصادفات، میکروارگانیسم‌ها و نظایر اینها هستند.

بیماری‌های ثانویه دراثر مصرف درازمدت داروهای رایج که دارای عوارض‌جانبی بسیاری هستند، اتفاق‌می‌افتد. مقالات بسیاری در هفته‌نامه «پزشکی‌امروز» درمورد مشکلاتی که در ارگان‌های مختلف بدن دراثر مصرف داروهای رایج به‌وقوع پیوسته، اشاره شده‌است. ازجمله مقاله‌ی اخیر باعنوان «آهکی‌شدن متاستاتیک و همودیالیز» در شماره‌ی‌۱۰۸۱ دی‌ماه‌1394‌، اشاره‌ شده که پیرزنی ۸۰ ساله که درد ساق پای چپ داشته و به کلینیک مراجعه نموده است. در عکسبرداری مشخص‌شده که قسمت اعظم بخش لگن و ران‌های او کلسیفیه شده‌است. این بیمار در‌طی درمان‌های قبلی خود‌ داروی وارفارین مصرف کرده و وارفارین گاماکربوکسیلاسیون پروتئین‌Gla (‌پروتئینی که کلسیفیکاسیون را مهار‌می‌کند) را مهار‌کرده و این کلسیفیکاسیون وسیع اتفاق افتاده‌است. دوباره در همین شماره‌، مقاله‌ی دیگری با‌عنوان «داروهای ضدافسردگی در بارداری» اشاره‌شده که در تجویز مهار‌کننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین‌(SSRI) جهت کاهش افسردگی در‌طول دوران بارداری، پژوهشگران دریافتند که استفاده از این دارو در مادران، باعث ایجاد مشکلاتی از‌جمله مشکلاتی تنفسی در نوزادان شده و زمان زیادی را در بیمارستان بستری می‌شوند. در‌مقاله‌ی «سل مقاوم به چند دارو در ایران» در شماره‌ی 1080، که متأسفانه از شیوع بیماری سل مقاوم به درمان چند دارویی(MDR) در برخی‌از نقاط ایران صحبت کرده اند. اشاره دارند که این بیماری در برابر تمامی آنتی بیوتیکهای نسل قدیم و جدید، دراثر تجویز مکرراین داروها برای سل و بیماری های دیگر، مقاومت دارویی یافته است.

در حالیکه در هومیوپاتی که یکی از طب های مکمل است، داروی (Tuberculinum bovinum) داروی اختصاصی سل ریه است. در مقاله‌ی «تأثیر تزریق موضعی استروئید در کمر درد» در شماره‌ی ۱۰۶۸ این هفته‌نامه، اشاره شده که تزریق اپیدورال کورتیکوستروئید روی افراد مبتلا به رادیکولوپاتی یا استنوز نخاعی را در یک گروه از بیماران با بیمارانی‌که دارونما به آنها تزریق‌شده بود مقایسه‌کردند و مشاهده‌ ‌شده که تأثیر کورتیکوستروئید در‌مقایسه با دارونما در کاهش‌ درد‌کمر، ناچیز و کوتاه‌مدت است. داروهای کورتونی از‌جمله کورتیکوستروئیدها غیر‌از عوارض‌جانبی همچون خونروی، لخته‌شدن خون و آزردگی ریشه‌ی عصب، عوارض‌جانبی جدی و عمیقی همچون پوکی‌استخوان در بیمار تزریق‌شده ایجاد می‌نمایند. نویسنده‌ی محترم مقاله نیز به درمان‌های جانشین همچون ماساژ، طب‌سوزنی و Manipulation اشاره نموده‌اند. در مقاله «ویاگرای زنان» در شماره‌ی‌۱۰۷۰، اشاره شده‌است که اولین داروی تقویت جنسی در زنان را به نام Flibanserin که FDA نیز تأیید‌کرده و توسط یک شرکت داروسازی به بازار خواهد آمد. عوارض شایع این دارو عبارتند‌از: خواب‌آلودگی، گیجی، افزایش فشارخون و سنکوپ. آیا دارویی با این عوارض‌جانبی مخرب چه ارزشی دارد که برای تقویت جنسی مورد تأیید FDA قرار‌گیرد و استفاده شوند. بحث تداخل دارویی نظیر مقاله «تداخل داروی متادون» که در شماره‌ی‌۱۰۸۱ هفته‌نامه مندرج است نیز یکی‌از مشکلات تجویز داروهای شیمیایی است.

آیا بهتر نیست روی مواد طبیعی تحقیق بیشتری صورت‌گیرد و از این مواد برای ساخت دارو استفاده شود؟ هزینه‌ی زیادی صرف تحقیق در‌مورد داروهای شیمیایی در سطح جهان می‌شود که مورد تأیید‌FDA  نیز قرار می‌گیرند درحالی‌که هیچ‌یک از این داروها تا‌کنون بی‌ضرر نبوده‌اند. آنتی‌بیوتیک‌ها که بخصوص برای سرماخوردگی، بدون در‌نظر‌گرفتن اینکه آیا این سرماخوردگی ویروسی است یا باکتریایی، تجویز می‌گردند. این آنتی‌بیوتیک‌ها ابتدا میکروفلورهای روده که نقش مهمی در گوارش غذا دارند را از‌بین می‌برند و بالاخره مشخص‌می‌شود که مشکل سرماخوردگی را نیز حل نمی‌کنند چرا‌که عامل بیماری یک ویروس بوده نه باکتری. داروهای کورتونی چنانکه مستحضر هستید موجب مشکلاتی همچون پوکی‌استخوان در بیمار می‌شوند و فقط برای تسکین موقت به‌کار می‌روند در‌حالی‌که عوارض غیرقابل جبرانی نیز دارند.

تجویز داروی آنتی‌هیستامین سالهاست در کشورهای غربی ممنوع اعلام‌شده اما متأسفانه به‌نظر‌می‌رسد که هنوز در‌ایران تجویز‌می‌شود. داروهای اعصاب بیشترین مشکلات را در بیماران ایجاد می‌نمایند. به‌طوری‌که با مصرف این داروها بیمار نه‌تنها از لحاظ عصبی بهبودی نمی‌یابد، بلکه دچار تپش قلب، بی‌خوابی، خواب  همراه بااسترس، خواب‌آلودگی درطی روز و ناراحتی‌های مشهود دیگری می‌شود در‌حالی‌که اثرات غیر مشهود این داروهای اعصاب می‌توانند بسیار مخربتر باشند چراکه روی سیستم مغز و اعصاب اثر می‌گذارند. به امید روزی که داروها درمانگر باشند نه خدای ناکرده ویرانگر.