از سن 4 تا 6 ماهگی، بسیاری از نوزادان آماده میشوند تا بهعنوان مکمل تغذیه از شیرمادر یا شیرخشک از غذای جامد استفاده کنند.
اما چرا روی سن 4تا6 ماهگی اینقدر تأکید میشود؟ درحدود این دورهی زمانی است که شیرخوار بهطورمشخص دیگر از زبان برای بیرونراندن غذا از دهان استفاده نمیکند و هماهنگی حرکتدادن غذای جامد از جلوی دهان به عقب آن آغاز میشود تا بلع انجام گردد.
باید بهخاطر داشت که پیشاز واردکردن غذای جامد به غذای کودکی که تا 6 ماهگی فقط از شـیرمـادر اسـتفاده کـردهاســت به کودک کمک میکند تا از منافع شیرمادر برسلامتی بیشتر سودببرد.
شروع زودتر غذای جامد پیشاز 4ماهگی، احتمال بروز خطرات زیر را درپیدارد:
• خطر آسپیراسیون، یعنی رفتن غذا به مجرای هوایی.
• نوزاد ممکناست کالری زیادی از موادمغذی دریافت کند یا مقدار کالری دریافتی کم باشد.
• خطر چاقی را درکودک میافزاید.
همچنین شروع غذای جامد پیشاز 4ماهگی به بهترشدن خواب کودک کمک نمیکند.
دیر شروعکردن غذای جامد، بعداز سن 6 ماهگی، یک دسته مسایل دیگر بهبار میآورد. عوارض دیر شروعکردن غذای جامد در کودک عبارتنداز:
• کندی رشد کودک
• ایجاد کمخونی آهن در نوزاد شیرمادرخوار
• تأخیر در کارکرد حرکتی دهان
• ایجاد تنفر نسبت به غذاهای جامد
همچنین ثابت نشدهاست که بهتعویق انداختن غذای جامد ازجمله غذاهایی که بهشدت آلرژیزا هستند از بروز آسم، تبیونجه یا آلرژیهای غذایی جلوگیریکند.
علاوهبر سن، باید به سایر نشانههای آمادهبودن کودک برای دریافت غذایجامد نیز توجه داشت. مثل آنکه آیا کودک میتواند سرش را راست و بهصورت ثابت نگاهدارد. آیا کودک میتواند با استفاده از تکیهگاه بنشیند؟ درصورتیکه پاسخ به این سوالات مثبت بود و پزشک کودک هم نظر موافق داشت، میتوان از غذایجامد بهعنوان مکمل غذای کودک استفاده نمود.
