این امر به اثبات رسیده است که خواب یک امرکاملاً ضروری برای انسان می‌باشد. اگرچه گاهی اوقات افرادی هستند که ادعا می‌کنند می‌توانند برخواب غلبه نمایند ولی این افراد جذب حالتی می‌شوند که خیلی شبیه خواب در هنگام استراحت آنهاست. یک غذای سیر یکی دو ساعت قبل‌از بستر رفتن همراه با یک نوشیدنی داغ قبل‌از خواب معمولاً ازلحاظ روانی و نه فیزیکی باعث بی‌خوابی به‌خصوص نزد افراد سالمند می‌شود.
 به‌هرحال برای انسان‌ها علائم خستگی از 16تا20‌ساعت بعد‌از بیداری آغاز می‌شود تا  این زمان بدن می‌تواند خود را سرپا نگهدارد ولی بعد‌از24تا30‌ساعت بی‌خوابی با وجود خستگی مفرط هنوز هم خیلی‌‌ها احساس بیداری می‌کنند و بعد از 36 ساعت نخوابیدن شخص به وضع بدی دچار می‌شود. 48ساعت بعد (که به‌معنی دو روز بی‌خوابی مداوم است) فکر‌کردن درست و منطقی بی‌اندازه مشکل می‌شود و بعد‌از 60 ساعت بیداری فروپاشی بدن قریب‌الوقوع است.
افرادی‌که سعی می‌کنند بیش ازاین بیدار بمانند، نوعی خیال‌بافی درآن‌ها گسترش می‌یابد. خیال‌بافی احتمالاً به جای رویاست که تقریباً جانشین  رویا درمغز انسان می‌شود.
نخوابیدن معمولاً به نگرانی و افسردگی منجر می‌شود. درحقیقت بی‌خوابی مزمن در کوتاه‌مدت و بی‌خوابی شدید بعد ازآن اغلب از نشانه‌های افسردگی است.
درمان بی‌خوابی به‌علت ایجادکننده‌ی آن بستگی دارد. درصد زیادی از بی‌خوابی‌ها با داروهای خواب‌آور درمان می‌شوند.به‌هرحال حتی بی‌خوابی‌های با اتیولوژی‌های متعدد به شناخت درمانی و تجویز کوتاه‌مدت سداتیو ـ هیپنوتیک یا آگونیست‌های گیرنده‌‌ی ملاتونین پاسخ می‌دهند. هریک ‌از داروهای زیر به‌تنهایی یا با یک داروی دیگر می‌تواند مؤثر باشد:

Tab. Zolpidem  5-10 mg  شبی یک عدد قبل ازخواب میل شود یا
Tab. Doxepine 10-25 mg شبی یک عدد قبل ازخواب میل شود یا
Tab. Amitriptyline 10-25 mg شبی یک عدد قبل ازخواب میل شود یا
Tab. Nortrptyline 10-25 mg شبی یک عدد قبل ازخواب میل شود یا
Tab. Trazodone 50-100 mg شبی یک عدد قبـل ازخـواب میل شود.