مصرف بیشازحد موادغذایی پرچرب و به اصطلاح فستفود، بهمیزان بیماری دیابت نوع۲ که بهدرستی کنترلنشده به کلیهها آسیب میرساند. اینگونه موادغذایی باعث افزایش سطح قندخون میگردند که قابل مقایسه با دیابت نوع۲ است.
دیابت نوع۲ شایعترین گونه از دیابت است، که حدود ۹۰تا ۹۵ درصد از تمام موارد دیابت را دربرمیگیرد و زمانی این بیماری رخمیدهد که بدن نمیتواند بهطور مؤثری از انسولین استفاده نماید. این امر ممکناست به افزایش قندخون منجرشود. بدون درمان مؤثر، بهمرور زمان، افزایش قندخون ممکناست به بیماری کلیوی ناشیاز دیابت منجرشود که درآن، این دو اندام بدن دیگر قادر به حذف مواد زائد از بدن نیستند و دلیل این امر درآن است که کلیهها بیشازحد کار میکنند تا قند اضافی از خون حذفشود و مصرف بیشازحد هلههوله یا خوردن رژیمغذایی با چربی بالا نیز میتواند به نتیجهای مشابه منجرشود.
محققان، رژیمغذایی پرچرب (حاوی ۶۰ درصد چربی) را بهمدت 5هفته، یا رژیمغذایی شامل هلههوله ازجمله پنیر، شکلات و پاستیلها را بهمدت ۸ هفته، به موشها خوراندند و تأثیر اینگونه رژیمهایغذایی روی سطح قندخون این جوندگان و همچنین چگونگی تأثیر آنها بر حاملهای مختلف گلوکز را در کلیه ارزیابیکردند و این اثرات را با موشهایی که دیابت نوع۱ یا نوع۲ داشتند مقایسهکرده و دریافتند که موشهای مبتلا به دیابت نوع2 سطح بالایی از حاملهای گلوکز GLUT و SGLT (که عامل بازجذب گلوکز هستند) و پروتئینهای تنظیمی آنها را داشتند. بازجذب گلوکز به فرآیندی که با آن کلیه گلوکز را فیلترکرده و دوباره آن را به جریانخون باز میگرداند اشارهدارد؛ اگر گلوکز اضافی در خون وجود داشته باشد این فرایند ممکناست بیاثر باشد.
جالبتوجه است که محققان دریافتند موشها با تغذیهی رژیمغذایی پرچرب و یا هلههوله نیز افزایش مشابهی را در تعداد گیرندههایGLUT وSGLT نسبت به موشهای مبتلا به دیابت نوع۲ نشاندادند و یافتهها حاکی از آن هستند که خطر آسیب کلیوی برای افرادیکه رژیمغذایی ناسالم مصرفمیکنند به اندازهی افراد مبتلا به دیابت نوع۲ میباشد. درمان جدید برای بیماران دیابتی شامل مسدودکردن اثرهای ناقلان گلوکز در کلیه برای کاهش سطح قندخون میباشد و درک این موضوع که چگونه رژیمغذایی میتواند بر کنترل قند در کلیهها تأثیربگذارد و اینکه آیا مهارکنندهها میتوانند این تغییرات را معکوسکنند، به محافظت از کلیهها درمقابل آسیب بیشتر کمک مینمایند.
