پژوهشگران، عوامل خطر آفرین بستری مجدد برنامهریزی نشده پس از جراحی برداشتن مری را موردبررسی قرار دادهاند. نتایج این پژوهش جدید، دادههای کاملی از تمامی بیماران قرار گرفته تحت ازوفاژکتومی ارائهداد که در دورهی۱ساله، در یک مرکز درمانی پرمراجعه تحتدرمان قرار گرفته بودند تا عوامل خطرآفرین بستری مجدد برنامهریزی نشده برای ایشان مشخصشود.
اهمیت بستری مجدد برنامهریزی نشده،تأثیری مستقیم برکیفیت زندگی بیمار گذارده و روند بهبودی پساز جراحی را کاهش میدهد و جهت بهبود کیفیت مراقبتاز بیمار، به مجموعهای از اطلاعات دقیق از عوارض بیماری ازجمله آمار بستریهای مجدد برنامهریزی نشده نیاز است و ازاینرو، گروه پژوهشی جراحی مایوکلینیک تمامی بیمارانی را که دراینمرکز تحت ازوفاژکتومی قرارگرفتهبودند، موردارزیابی و پیگیری قراردادند.
بااین سیستم، گروه پژوهشی آمار دقیق بستری مجدد پساز ازوفاژکتومی در یک دورهی ۱۲ماهه را بهدستآورد و عوامل خطرآفرین آنرا جهت بهبود راهبردهای مراقبت از بیمار مورد بررسی قرارداد.
پژوهشگران جامعهی آماری بیماران، بیماریهای همزمان، فاصلهی محل زندگی بیمار تا بیمارستان و عوامل جراحی را مدنظر قراردادند. آنها دادههای مربوط به عوارضپساز جراحی و اطلاعات ترخیص بیمار و جزئیات زمانبندی بستری مجدد در کل بیمارانیکه۳۰روز پساز عمل زندهمانده بودند را گردآوری کردند.
میزان بستری مجدد در تمامی جراحیهای ازوفاژکتومی، ۱۹درصد در ۸۴بیمار تحتبررسی بود (تقریباً ۱تَن از هر۵بیمار). بیشترین میزان بستری مجدد، در بیمارستان مایوکلینیک در روچستر مینهسوتا (۸۸درصد)و شایعترین علت بستری مجدد، عوارض تنفسی و گوارشی بود.
عوامل خطرآفرین مربوط به بستری مجدد برنامهریزینشده در بیماران ازوفاژکتومی؛ زمان جراحی طولانیتر(p<0.01)، بستری در بخش مراقبتهای ویژه پساز عمل (p=0.02) و انتقال خون در زمان جراحی (p=0.02) بودند. به کمک این یافتهها، جراحان میتوانند با سیستمهای امتیازدهی پیش از جراحی(Preoperative) بیماران ضعیف را شناسایی نمایند تا از میزان ممکن سلامت کافی بیمار پیشاز جراحی اطمینان یابند و احتمال بستریدرICU را کاهشدهند. جراحیهای پیچیده ممکناست با ازدستدادن خون بیشتر همراه باشد، بنابراین باید ازقبل بهدقت برنامهریزی و اجرا شوند.
براساس این پژوهش، حتی در مراکز تخصصی جراحی مری و معده که مراجعان بسیار زیادی دارند، بستری مجدد پساز ازوفاژکتومی غیرمعمول نیست. شناسایی عوامل خطرآفرین به جراحان کمکمیکند تا پیشاز جراحی، بیماران هدف را طوری انتخاب نمایند تا از بستری مجدد و عوارض جراحی پیشاز وقوع آن جلوگیری نمایند.
