در یک کارآزمایی بالینی تصادفی، که روی 394 نوزاد صورت پذیرفت، تجویز دگزامتازون mg/kg 1 در حین عمل جراحی، در مقایسه با دارونماها، به طرز چشمگیری نقطه پایانی مرگ‌ومیر مرکب اولیه (the primary composite end point of death)، انفارکتوس میوکارد غیرکشنده (nonfatal myocardial infarction)، نیاز به اکسیژن‌سازی غشاء خارجی قلب، احیای قلبی - ریوی، آسیب‌های حاد کلیوی، تهویه مکانیکی طولانی مدت یا عوارض عصبی را کاهش دهد ( که به‌ترتیب،1/38٪ در مقابل 45.5٪، نسبت خطر، 82/0).

در میان بیماران کودک جوانتر از 12‌ماه که تحت عمل‌جراحی قلب بای‌پس قلبی ریوی قرار گرفته‌اند، تجویز دگزامتازون حین عمل نتوانست عوارض عمده و مرگ و میر را در مقایسه با دارونماها کاهش دهد.
در جراحی قلب کودکان برای پاسخ دادن به التهاب سیستمیک و کاهش عوارض از کورتیکواستروئیدها استفاده می‌کنند. باوجوداین، کارآیی بالینی آنها نامشخص است.هدف از انجام این بررسی این است که آیا تزریق دگزامتازون در مقایسه با دارونماها برای کاهش عوارض عمده و مرگ و میر در حین عمل جراحی قلب کودکان مؤثر است یا خیر. تجویز دگزامتازون در حین جراحی قلب کودکان، یک کارآزمایی تصادفی چندجانبه، دو سرکور و محقق‌محور که شامل چهار مرکز در چین، برزیل و روسیه بود. درمجموع، 394 کودک کمتر از 12 ماه، که تحت عمل جراحی قلب با بای‌پس قلبی ریوی قرار گرفته بودند، از دسامبر 2015 تا اکتبر 2018 ثبت نام‌ها صورت پذیرفت که پیگیری‌های درمانی‌شان در نوامبر 2018 انجام شد.

گروه دگزامتازون، ( n = 194) mg/kg 1 دگزامتازون دریافت کرد؛ گروه کنترل (n = 200 نفر) بعد از القاء بیهوشی، مقداری معادل 0.9٪ کلرید سدیم به صورت داخل وریدی دریافت کردند.

تمامی 394 بیمار به طور تصادفی (با میانگین سنی 6 ماه؛ پسران 47.2 درصد) کارآزمایی را کامل نمودند. نقطه پایان اولیه در 74 بیمار (1/38٪) در گروه دگزامتازون در مقابل 91 بیمار (45.5٪) در گروه شاهد رخ داد (کاهش خطر مطلق، 7.4٪ ، CI 95٪ ، -0.8٪ به 15.3٪، نسبت خطر، 82/0؛ 95٪ CI ،0.60 تا 1.10؛ P = 0.20). از 17 نقطه پایانی ثانویه و پیش‌بینی‌شده، هیچ یک از نظر آماری تفاوت معناداری را بین گروه‌ها نشان ندادند. در 4 بیمار (2/2٪) در گروه دگزامتازون در مقابل 3 بیمار (1.5٪) در گروه شاهد عفونت مشاهده شد.

اما نتیجه آن بود که نوزادانِ زیر 12 ماه که تحت عمل جراحی قلب با بای‌پس قلبی ریوی قرار دارند، تجویز دگزامتازون در حین عمل، در مقایسه با دارونما، نمی‌تواند در 30 روز عوارض عمده و مرگ و میر را کاهش دهد. باوجوداین، این بررسی ممکن است برای تشخیص تفاوت‌های مهم بالینی مورد حمایت قرار گرفته باشد.