برای پاسخ به این پرسش، محققان 274 نفر دچار سلولیت راجعه را که درانگلیس و ایرلند به 28 بیمارستان مراجعه کرده بودند زیر نظر گرفتند و به مدت 36 ماه درکارآزمایی دوسوناآگاه، غیر انتخابی ودارونما وشاهد شرکت دادند. بیماران قابل قبول، دچار رویداد راجعهی سلولیت ساق پا ظرف 24 هفته از تاریخ شمول و حداقل دو رویداد دیگر سلولیت ساق پا ظرف 3 سال گذشته بودند. پیامد اولیه، فاصلهی زمانی از غیرانتخابی شدن تا نخستینرجعت بود.
زمان متوسط تا نخستین رجعت تأیید شده درگروه فنوکسی متیل پنیسیلین626 روز درمقابل532 روز درگروه دارونما بود. به رغم پروفیلاکسی، سلولیت در30 نفر از 136 دریافتکنندهی درمان فعال (22٪) درمقابل 51 نفر از 138 گیرندهی دارونما به وجود آمد. نسبت اتفاقی 0/55 با درمان که به این معنا است که باید 5 بیمار مبتلا به سلولیت راجعه باید تحت درمان قرار گیرند تا یک مورد رجعت پیشگیری شود. درطول دورهی پیگیری بدون مداخله، نرخ سلولیت ساق پا درهر دو گروه 27٪ بود . در آنالیز با یک وچند متغیر بعضی عوامل مرتبط با عکسالعمل ضعیف نسبت به درمان شناسایی شد: بالا بودن شاخص جرم بدن، وجود 3 رویداد یا بیشتر سلولیت پیشین و خیز ساق پا.
N Engl J Med 2013 May 2;368:1695
ثبت نظر